«Έφυγε από τη ζωή ο Δημήτρης Γεωργίου Κύζας, ο Μητρούσης της Ένωσης σε ηλικία 73 χρόνων.
Ο μακαριστός Δημήτρης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία το 1967 σε ηλικία 14 ετών στην ομάδα του χωριού του, την αγαπημένη του Ένωση Νέων Παραλιμνίου!
Ο Δημήτρης αγωνίστηκε στην ομάδα μας και καθιερώθηκε στην Πρώτη Ομάδα ενώ υπηρετούσε την στρατιωτική του θητεία ως κεντρικός αμυντικός με προπονητή τον μεγάλο Σβατοπλούκ Πλούσκαλ.
Χαρακτηριστικό και το περιστατικό που ο Πλούσκαλ για να χρησιμοποιήσει παίκτη στην εντεκάδα έπρεπε να λάβει μέρος σε 3 προπονήσεις, με τον Δημήτρη λόγω στρατού να έχει μόνο 2 προπονήσεις πριν από τον αγώνα πρωταθλήματος με την ΑΕΛ. Ο Πλούσκαλ πιστός στις απαιτήσεις του, άφησε τον στρατιώτη Κύζα στον πάγκο με τον αγώνα να τελειώνει 0-0.
Ο Δημήτρης ήταν παρών και στην κορυφαία ίσως όλων των εποχών εμφάνιση της ομάδας μας τον Φεβρουάριο του 1972, όταν εδώ στο Παραλίμνι συντρίψαμε την τότε παντοδύναμη Ομόνοια με το επιβλητικό 4-1!
Και φτάνουμε στην περίοδο 1974-1975, στην οποία έκαμε την εμφάνιση της η κορυφαία Ένωση όλων των εποχών! Η Ένωση της 2ης θέσης, η καλύτερη άµυνα στην Ευρώπη, η αδικημένη Ένωση του τελικού της ντροπής της 6ης Ιουλίου 1975 που για λόγους που όλοι γνωρίζουμε η εντεταλμένη διαιτησία δώρισε το Κύπελλο στην τότε αντίπαλο μας.
Σε εκείνον τον τελικό έμελλε ο Παναθηναϊκός να ανακαλύψει δύο νεαρούς Παραλιμνίτες παιχταράδες, τον Δημήτρη Κύζα και τον Δημήτρη Οικονόμου Κούδα, αν και οι απεσταλμένοι του είχαν έρθει να παρακολουθήσουν παίκτες της Ανόρθωσης.
Μετά από συζητήσεις, ο μακαριστός Δημήτρης αρχικά και συγκεκριμένα την περίοδο 1975-76 παραχωρήθηκε στον Παναθηναϊκό με υποσχετική μεταγραφή και την επόμενη περίοδο με ελεύθερα μεταγραφή έναντι ενός πολύ σημαντικού ποσού!
Ο Δημήτρης αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό με επιτυχία από το 1975 έως και το 1981 πανηγυρίζοντας την κατάκτηση ενός νταμπλ. Το 1981 μετακινείται στην Παναχαϊκή, την επόμενη χρονιά πάει στον ΟΦΗ και έπειτα επιστρέφει στην Πάτρα και στην Παναχαϊκή έως το τέλος της καριέρας του το 1989.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Δημήτρης επέλεξε να παραμείνει στην Πάτρα, όπου δημιούργησε την οικογένειά του.
Για τους παλαιότερους που έζησαν εκείνη την Ένωση του πρώτου μισού της δεκαετίας του ’70, ο μακαριστός Δημήτρης ακόμη και σήμερα θεωρείται ένας από τους κορυφαίους που φόρεσαν την ένδοξη “Βυσσινί” στολή.
Αιωνία σου η μνήμη αγαπητέ Δημήτρη. Τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους του».