ΛΟΠΕΘ: «Αφιερωμένη στον κόσμο, μας δίνει ώθηση, είμαστε στον σωστό δρόμο»

ΛΟΠΕΘ: «Αφιερωμένη στον κόσμο, μας δίνει ώθηση, είμαστε στον σωστό δρόμο»

Οι δηλώσεις του Άνχελ Λόπεθ μετά το ματς με την Ανόρθωση.

«Κατ’ αρχάς αφιερώνω τη νίκη στους οπαδούς μας, με τέτοιο κόσμο στην έδρα μας είναι πολύ ευκολότερο για μας. Δεν το καταφέραμε στο πρώτο εντός έδρας παιχνίδι μας, αλλά τους δώσαμε χαρά απόψε.

Δεύτερον, το ποδόσφαιρο ήταν άδικο με τη Σαλαμίνα στις πρώτες τρεις αγωνιστικές, ανέλυσα εις βάθος όλα τα παιχνίδια και δεν αξίζαμε μόνον έναν βαθμό. Απόψε κάναμε την καλύτερη εμφάνισή μας, υποφέραμε επίσης, γιατί ο αντίπαλος ήταν η Ανόρθωση. Πριν το ντέρμπι δεν ήμασταν η χειρότερη ομάδα στην κατηγορία, ούτε τώρα είμαστε κάτι απίστευτο. Χρειάζεται να συνεχίσουμε τη δουλειά και να πιστεύουμε.

Είναι μια νίκη σημαντική, διότι ο αντίπαλος ερχόταν από μια σπουδαία επιτυχία που του είχε δώσει πολλή αυτοπεποίθηση. Ξέραμε ότι στην πλάτη της άμυνας των τριών θα βρίσκαμε τους χώρους και τις ευκαιρίες για το τέρμα και όντως με αυτόν τον τρόπο ήλθε το 1-0.

Στην ανάπαυλα είπα στους παίκτες να παραμείνουν ψύχραιμοι και πως θα έλθει και το δεύτερο γκολ. Είχαμε πίσω μας δύσκολες εβδομάδες, αλλά τώρα αυτό άλλαξε. Παρά τον τίτλο στη β’ κατηγορία και τα αποτελέσματα στα φιλικά ουδείς πρέπει να πιστέψει ότι θα είναι εύκολα στην α’ κατηγορία. Αυτή η νίκη είναι μια ψυχολογική ώθηση.

Χρειαζόμασταν αυτό το αποτέλεσμα, ειδικά την περασμένη εβδομάδα παίξαμε καλύτερα από την αντίπαλό μας (σ.σ. ΑΕΛ) και δεν πήραμε καν την ισοπαλία. Όμως στα αποδυτήρια ήμασταν πεπεισμένοι από τη δουλειά μας, αυτοί οι τρεις βαθμοί αλλάζουν τη διάθεσή μας, οι επόμενες δύο εβδομάδες μας δίνουν τον χρόνο να ενσωματώσουμε όλους τους νεοφερμένους. Είμαστε στον σωστό δρόμο»

Ακολουθήστε το Themasports.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις αθλητικές ειδήσεις

 

 

 

 

Ζοσιμάρ, ο τελευταίος που ζωντάνεψε τα κόμικ

Ζοσιμάρ, ο τελευταίος που ζωντάνεψε τα κόμικ

Βιώματα, εμπειρίες, χρώματα, ήχοι. Αισθήσεις. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Ξεχωριστά για τον καθένα. Στιγμιαίες αναλαμπές που μένουν σε μνήμη και ψυχή και έτσι, η μία δίπλα στην άλλη, διαμορφώνουν προσθετικά συλλογικό θυμικό.