ΑΕΛ: Σκόρπιες σκέψεις, με αφορμή τη σημερινή επέτειο…

Αποκλείεται να… σβήστηκε από τη μνήμη τους, η φάση του γκολ του Μπεμπέ στο παιχνίδι με την Ανόρθωση στο Τσίρειο. Εκείνο το γκολ ήταν αρκετό για να στεφθεί μαθηματικά πρωταθλήτρια η ομάδα της Λεμεσού, για πρώτη φορά ύστερα από 44 χρόνια.

Αποκλείεται να ξέχασαν τις στιγμές, που πλημμύρισε από κόσμο ο αγωνιστικός χώρος του Τσιρείου, οι κεντρικοί δρόμοι της πόλης, όπως και το ατελείωτο πάρτι στο ράουντ απάουτ του Άη Νικόλα και στον Εναέριο.

Αυτοί που έχουν τα γκέμια διαχείρισης της ομάδας (που έχουν πρόθεση να συνεχίσουν), νιώθουν ότι μπορούν να φτιάξουν μια ομάδα, που θα καταστεί ικανή να βγάλει ξανά τον γαλαζοκίτρινο κόσμο στους δρόμους;

Θυμίζουμε ότι μετά τον πιο ευτυχισμένο Μάη, στην σύγχρονη ιστορία της ποδοσφαιρικής ΑΕΛ, πριν 7 χρόνια η ομάδα είχε κατακτήσει το κύπελλο στην Λευκωσία, νικώντας τον ΑΠΟΕΛ στον τελικό.

Το πάθος του κόσμου και η έκταση των πανηγυρισμών, δεν ήταν στα ίδια επίπεδα (μ’ αυτά του κατακίτρινου Μάη του ’12), παρόλα αυτά ήταν μια «ηλιαχτίδα» ότι η ομάδα θα έμενε μόνιμα στην ελίτ.

Στην πορεία δεν εξελίχθηκαν τόσο θετικά τα πράγματα, αν εξαιρεθούν κάποιες χρονιές που ήταν ανταγωνιστική. Όπως την σεζόν 2020-21 που διεκδίκησε πρωτάθλημα μέχρι ενός σημείου και το 2023 που έχασε στον τελικό του κυπέλλου από την Ομόνοια.

Το απλό ερώτημα που τίθεται, προς αυτούς που έχουν τα διοικητικά γκέμια (με τις πληροφορίες να λένε ότι προτίθενται να διεκδικήσουν επανεκλογή), είναι αν νιώθουν ότι έχουν πλάνο για να ξαναβάλουν την ΑΕΛ στον χάρτη των πρωταγωνιστών.

Όσο κι αν προσπάθησαν τα τελευταία χρόνια, το μόνο που κατάφεραν (αγωνιστικά μιλώντας) ήταν μια τρύπα στο νερό…   

Πόλυς Χαραλάμπους