Σε μία από τις πιο προσωπικές εξομολογήσεις του προχώρησε ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, ανατρέχοντας στη σοβαρή περιπέτεια υγείας που πέρασε και στην επείγουσα επέμβαση στον εγκέφαλο που χρειάστηκε να υποβληθεί.
Ο θρυλικός πρώην προπονητής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, 40 χρόνια μετά την ημέρα που ανέλαβε τον πάγκο των «κόκκινων διαβόλων», αναφέρθηκε σε εκείνη τη στιγμή μέσα από αποσπάσματα του νέου του βιβλίου και στάθηκε στον καθοριστικό ρόλο της συζύγου του, Κάθι.
«Επέζησα επειδή η σύζυγός μου, η Κάθι, ήταν στο κάτω πάτωμα όταν άκουσε όλα τα παπούτσια να πέφτουν από την παπουτσοθήκη πάνω στο ξύλινο πάτωμα. Αν δεν βρισκόταν εκεί, ίσως ο διαιτητής εκεί ψηλά να είχε σφυρίξει την τελική λήξη για εμένα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Φέργκιουσον.
Ο Σκωτσέζος είχε καταρρεύσει στο σπίτι του και χρειάστηκε άμεση ιατρική παρέμβαση, περνώντας στη συνέχεια μία δύσκολη περίοδο νοσηλείας και αποκατάστασης.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν και η αναφορά του στην πρώτη του επιστροφή στο Old Trafford μετά την περιπέτεια.
«Η υποδοχή που δέχθηκα από τον κόσμο εκείνη την ημέρα σήμαινε περισσότερα για εμένα από οτιδήποτε άλλο έχω ζήσει. Περισσότερο από το Αμπερντίν μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων, περισσότερο από τις παρελάσεις τίτλων με τη Γιουνάιτεντ, περισσότερο ακόμη και από το τελευταίο παιχνίδι της καριέρας μου», εξομολογήθηκε.
Ο Φέργκιουσον παραδέχθηκε ότι η στιγμή είχε για τον ίδιο μία εντελώς διαφορετική συναισθηματική διάσταση.
«Ένιωθα σαν να με υποδέχονταν επειδή είχα επιστρέψει από τους νεκρούς. Κατά κάποιον τρόπο, αυτό ήταν αλήθεια. Πολλές από τις ιστορίες που είχαν γραφτεί μετά την είδηση για την εγκεφαλική μου αιμορραγία έμοιαζαν με πρόωρους επικήδειους».
Ο άνθρωπος που σημάδεψε μία ολόκληρη εποχή στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μίλησε και για τον φόβο της λήθης που μπορεί να αισθανθεί κάποιος όταν αποχωρεί από την ενεργό δράση, ακόμη κι αν το όνομά του έχει ήδη περάσει στην ιστορία.
«Ήταν ένα απίστευτο συναίσθημα. Κάτι που δεν είχα ξαναζήσει σε όλα αυτά τα χρόνια, από τις εργατικές κατοικίες του Γκόβαν μέχρι το Μπάκιγχαμ. Ήταν σαν μία επιβεβαίωση ότι δεν με είχαν ξεχάσει».
Και πρόσθεσε: «Ξέρω ότι ακούγεται παράξενο όταν το όνομά μου βρίσκεται σε μία εξέδρα του Old Trafford, υπάρχει άγαλμά μου και ένας δρόμος έξω από το γήπεδο έχει το όνομά μου. Όμως όταν βρίσκεσαι μόνος σου σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου, είναι πολύ εύκολο να σκεφτείς ότι ο υπόλοιπος κόσμος δεν ήξερε ποτέ ότι υπήρχες».
Ο Φέργκιουσον δεν γνώριζε πως εκείνη την ημέρα οι φίλαθλοι είχαν κληθεί να βρίσκονται στις θέσεις τους 15 λεπτά πριν από τη σέντρα.
Όταν εμφανίστηκε στα επίσημα και ανακοινώθηκε η επιστροφή του από τα μεγάφωνα, ολόκληρο το Old Trafford σηκώθηκε για να τον χειροκροτήσει.
«Δεν ήξερα τι να κάνω. Αν έπρεπε να υποκλιθώ ή να χειροκροτήσω κι εγώ μαζί τους. Αλλά δεν είχε σημασία», θυμήθηκε.
sport-fm.gr
