Το τακτικό πλάνο της Αγγλίας για τη νίκη κόντρα στο Μεξικό - Ο νέος ρόλος του Μπέλιγχαμ

Στο στάδιο Azteca, το παιχνίδι δεν θα κριθεί στο ποιος θα παίξει πιο όμορφο ποδόσφαιρο, αλλά στο ποιος θα καταφέρει να ελέγξει τον ρυθμό. Το Μεξικό θα πιέσει από την αρχή, θα ανεβάσει ένταση και θα προσπαθήσει να «πνίξει» την Αγγλία μέσα στο δικό του tempo.

Η επιστροφή του Στόουνς και το χαμηλό μπλοκ
Το πρώτο ζητούμενο για την Αγγλία είναι να αποκτήσει ξανά σταθερότητα στην άμυνα. Η παρουσία του Τζον Στόουνς θεωρείται κομβική, γιατί δίνει ηρεμία, σωστή τοποθέτηση και καλύτερη πρώτη πάσα από την άμυνα προς το κέντρο.

Χωρίς περιττά ρίσκα και χωρίς άναρχες μετακινήσεις, η Αγγλία πρέπει να κρατήσει τις γραμμές της κοντά και να μην ανοίγει χώρους που το Μεξικό μπορεί να εκμεταλλευτεί με γρήγορες επιθέσεις και αλλαγές πλευράς.

Η προσέγγιση χωρίς την μπάλα είναι εξίσου σημαντική. Η Αγγλία δεν έχει λόγο να πιέσει ψηλά σε όλο το γήπεδο, γιατί αυτό θα δώσει στο Μεξικό ακριβώς τους χώρους που θέλει. Αντί για αυτό, το πλάνο είναι ένα πιο συμπαγές και χαμηλό μπλοκ, με κοντινές αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές. Στόχος δεν είναι το άμεσο κλέψιμο, αλλά η καθυστέρηση του αντιπάλου και η αναγκαστική του υποχρέωση να παίξει πιο προβλέψιμα.

Η αδύναμη δεξιά πλευρά του Μεξικού
Ένα από τα σημεία που μπορεί να εκμεταλλευτεί η Αγγλία είναι η δεξιά πλευρά της άμυνας του Μεξικού. Ο Χόρχε Σάντσες δεν έχει δείξει απόλυτη σταθερότητα, και εκεί μπορεί να δημιουργηθεί υπεραριθμία αν η Αγγλία κινηθεί σωστά. Η ιδέα είναι απλή, γρήγορες αλλαγές πλευράς και στοχευμένες επιθέσεις πάνω του, πριν προλάβει το Μεξικό να οργανώσει την αμυντική του ισορροπία. Είναι ένα σημείο που μπορεί να «σπάσει» το συμπαγές τους σχήμα.

Ο νέος ρόλος του Μπέλιγχαμ και ο «ρυθμιστής»
Η πιο σημαντική τακτική αλλαγή αφορά τον Τζουντ Μπέλιγχαμ. Αντί να παίζει ψηλά κοντά στον επιθετικό, η ιδέα είναι να κατέβει πιο χαμηλά και να λειτουργεί σαν σύνδεσμος ανάμεσα στις γραμμές. Αυτός ο ρόλος του δίνει τη δυνατότητα να βοηθά στην πρώτη φάση ανάπτυξης, να σπάει την πίεση του Μεξικού και να δίνει καθαρές επιλογές στην κυκλοφορία. Έτσι η Αγγλία αποκτά περισσότερη ηρεμία στο χτίσιμο του παιχνιδιού και λιγότερο πανικό όταν δέχεται πίεση.

Με παίκτες όπως ο Κόμπι Μέινου και ο Ράις, η Αγγλία μπορεί να χτίσει ένα κέντρο που ελέγχει τον ρυθμό χωρίς να βιάζεται. Η κατοχή της μπάλας δεν είναι απλά εργαλείο επίθεσης, αλλά τρόπος να «σβήσει» η ένταση του Μεξικού. Όσο περισσότερο κρατά η Αγγλία την μπάλα, τόσο λιγότερο μπορεί το Μεξικό να τρέξει και να επιβάλλει το παιχνίδι του.

Επιθετική ισορροπία και υπομονή
Στην επίθεση, ο Μπουκάγιο Σάκα δίνει σταθερό πλάτος από τη δεξιά πλευρά, ενώ συνολικά η Αγγλία χρειάζεται περισσότερο υπομονή παρά βιασύνη. Οι χώροι δεν θα εμφανιστούν από νωρίς. Θα δημιουργηθούν όσο το παιχνίδι προχωρά και όσο το Μεξικό αναγκάζεται να αμύνεται πιο χαμηλά. Εκεί θα χρειαστεί καθαρό μυαλό και σωστές επιλογές στην τελική πάσα.

Το πιο κρίσιμο κομμάτι του αγώνα είναι η αρχή. Αν η Αγγλία αντέξει την αρχική πίεση χωρίς να χάσει την ισορροπία της, τότε το παιχνίδι αρχίζει να γέρνει υπέρ της. Στη συνέχεια, με αλλαγές και φρέσκους επιθετικούς στο δεύτερο ημίχρονο, μπορεί να εκμεταλλευτεί την κούραση και τους χώρους που θα δημιουργηθούν.

Η αμυντική παγίδα του Μεξικού και η υπομονή της Αγγλίας
Το μεγάλο «όπλο» του Μεξικού είναι η υπομονή του. Δεν πιέζει πάντα για άμεσο γκολ, αλλά περιμένει τον αντίπαλο να ανοίξει χώρους. Αυτό σημαίνει ότι η Αγγλία πρέπει να παίξει ώριμα, χωρίς βιαστικές κάθετες και χωρίς υπερβολική έκθεση της άμυνας. Όσο πιο πολύ μένει το παιχνίδι ελεγχόμενο, τόσο περισσότερο μειώνεται η απειλή του Μεξικού.

Η Αγγλία δεν χρειάζεται να κυνηγήσει ένα γρήγορο ή εντυπωσιακό παιχνίδι. Το ζητούμενο είναι να ελέγξει τον ρυθμό, να «σβήσει» την ένταση του Μεξικού και να βρει τα σωστά σημεία για να χτυπήσει.

Πηγή: athletiko.gr