Εδώ και περισσότερα από 40 χρόνια, οι κυβερνήσεις της Ισπανίας και του Μαρόκου εξετάζουν την ιδέα της κατασκευής μιας γέφυρας που θα ενώνει τις δύο χώρες, οι οποίες απέχουν μόλις 14 χιλιόμετρα στο Στενό του Γιβραλτάρ.
Το σχέδιο ακολουθεί τη λογική της Σήραγγας της Μάγχης, η οποία συνδέει τη Γαλλία με την Αγγλία μέσω μιας υποθαλάσσιας διαδρομής μήκους άνω των 50 χιλιομέτρων. Μια χερσαία σύνδεση μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής θα αποτελούσε μια ιστορική επιχειρηματική ευκαιρία για την Ισπανία, καθώς θα τη μετέτρεπε στη βασική πύλη εξόδου της Ευρώπης προς την αφρικανική ήπειρο.
Σήμερα, οι μοναδικές οδικές διαδρομές που μπορούν να συνδέσουν την Ευρώπη με την Αφρική περνούν από το Στενό του Βοσπόρου, διασχίζουν ολόκληρη την Τουρκία, συνεχίζουν μέσω Συρίας, Λιβάνου και Ισραήλ έως την Αίγυπτο και, αφού περάσουν τη Διώρυγα του Σουέζ, εισέρχονται στην αφρικανική ήπειρο.
Με δεδομένα τα οφέλη για το εμπόριο μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής, η ιδέα μιας γέφυρας φαίνεται ιδιαίτερα ελκυστική. Ωστόσο, έχει απορριφθεί επανειλημμένα λόγω της περιορισμένης τεχνικής βιωσιμότητας του έργου.
Η πρόταση για την κατασκευή γέφυρας έχει εξεταστεί πολλές φορές, όμως απορρίπτεται σταθερά για έναν βασικό λόγο: θεωρείται υπερβολικά επικίνδυνο έργο.Στο Στενό του Γιβραλτάρ συνυπάρχουν τρεις παράγοντες που καθιστούν την κατασκευή εξαιρετικά δύσκολη
Το πρώτο εμπόδιο είναι το μεγάλο βάθος της θάλασσας, μέσα σε μια απόσταση μόλις 14 χιλιομέτρων, το βάθος κυμαίνεται από 300 έως 900 μέτρα.
Η μεγάλη απόσταση μεταξύ της επιφάνειας και του θαλάσσιου πυθμένα δυσκολεύει σημαντικά την κατασκευή θεμελίων. Αντίθετα, στη Σήραγγα της Μάγχης το μέγιστο βάθος φτάνει τα 180 μέτρα, ενώ κατά μήκος των 50 χιλιομέτρων της η μέση τιμή είναι μόλις 54 μέτρα, γεγονός που έκανε την κατασκευή της πολύ πιο εφικτή.
Ο δεύτερος λόγος είναι τα ιδιαίτερα ισχυρά θαλάσσια ρεύματα που επικρατούν στην περιοχή. Στο σημείο αυτό συναντώνται ο Ατλαντικός Ωκεανός και η Μεσόγειος Θάλασσα.
Τα ψυχρά νερά του Ατλαντικού συγκρούονται με τα θερμότερα νερά της Μεσογείου, δημιουργώντας ισχυρά υποθαλάσσια ρεύματα που αποτελούν ακόμη μία σημαντική πρόκληση για οποιαδήποτε κατασκευή.
Στα παραπάνω προστίθεται και η έντονη σεισμική δραστηριότητα της περιοχής.
Η Μεσόγειος βρίσκεται στο σημείο σύγκρουσης της αφρικανικής και της ευρασιατικής τεκτονικής πλάκας, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο σεισμών και καθιστά ένα τόσο μεγάλο έργο ακόμη πιο σύνθετο.
Παρότι η κατασκευή γέφυρας θεωρείται πρακτικά ανέφικτη, εξετάζεται εδώ και χρόνια η δημιουργία μιας υποθαλάσσιας σήραγγας, αντίστοιχης με τη Σήραγγα της Μάγχης.
Οι κυβερνήσεις της Ισπανίας και του Μαρόκου έχουν ήδη πραγματοποιήσει επαφές για την προώθηση του έργου. Η σήραγγα προβλέπεται να έχει συνολικό μήκος 42 χιλιομέτρων και δεν θα ακολουθεί τη συντομότερη διαδρομή μεταξύ των δύο ηπείρων. Αντίθετα, θα χαραχθεί διαφορετική πορεία ώστε να αποφευχθούν τα μεγαλύτερα βάθη του Στενού και θα συνδέει την Punta Paloma με τη Punta Malabata.
Η προτεινόμενη χάραξη ακολουθεί τη ζώνη που είναι γνωστή ως «Κατώφλι του Στενού», μια περιοχή με μικρότερο βάθος μεταξύ της Punta Paloma και της Punta Malabata. Η επιλογή αυτής της διαδρομής αναμένεται να διευκολύνει την κατασκευή και να περιορίσει το συνολικό κόστος του έργου.
Η σήραγγα θα αποτελείται από τρεις παράλληλες στοές: δύο θα χρησιμοποιούνται για τη σιδηροδρομική μεταφορά επιβατών και εμπορευμάτων, ενώ η τρίτη θα προορίζεται για υπηρεσίες συντήρησης και συστήματα ασφαλείας.
gazzetta.gr
Ακολουθήστε το Themasports.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις αθλητικές ειδήσεις
Ξεκάθαρο μήνυμα υπέρ της παραμονής του Γιάννη Κωνσταντέλια στον ΠΑΟΚ έστειλε η Θύρα 4, με τους οργανωμένους να τοποθετούνται για το ενδιαφέρον της Ντόρτμουντ.
