«Πάντα είχα την τρέλα και το όνειρο...» (ΒΙΝΤΕΟ)

Ηλίας Χαραλάμπους - Ο πιο επιτυχημένος Κύπριος Προπονητής

Για την προπονητική (05:05)
«Πάντα είχα την τρέλα και το όνειρο. Λέω και στα παιδιά μου να βάζουν στόχους. Ό,τι ονειρευόμουν ήρθε στη ζωή μου. Και ελπίζω και πιο ψηλά γιατί είδα ότι βάζοντας στόχους μπορείς να γίνει. Αυτό που λένε ότι είμαστε Κυπραίοι και δεν μπορούμε, δεν υπάρχει, είμαστε όλοι ίσοι. Πήγα είδα τον Ιραόλα στην Αγγλία, πήγα στην Ιταλία, τα κάνουν όλα απλά και καλά. Εμείς κάποιες φορές τα κάνουμε πολύπλοκα. Έχουμε τις δυνατότητες, μπορούμε ως Κυπραίοι και ποδοσφαιριστές και προπονητές, έχουμε το ταλέντο. Ίσως το μεντάλιτι, η παιδεία, η πειθαρχία, εκεί είμαστε πίσω. Μπορεί να ακουστεί περίεργο όμως το κάθετι έχει τη σημασία του. Καθημερινά. Να βγούμε να περπατήσουμε, θα δούμε στα πεζοδρόμιο παρκάρουν αυτοκίνητα. Δεν υπάρχουν νόμοι. Στο εξωτερικό θα είναι πρόβλημα. Ταξιδεύω να δω πως λειτουργούν στην Πρέμιερ Λιγκ και στην Σέριε Α. Δεν περνά από το χέρι μας όσο αφορά την εμπιστοσύνη που δείχνουν οι ομάδες στους προπονητές. Δεν ήρθαμε εδώ για να κατηγορήσουμε.

Εγώ ονειρευόμουν από πολύ μικρός, έμπαινα στο λεωφορείο και έβλεπα τον προπονητή μπροστά και ζήλευα. Έλεγα ότι μια μέρα θέλω να κάτσω εκεί μπροστά. Έγραφα όλες τις προπονήσεις των προπονητών μου. Ήμουν πολύ τυχερός στα τελειώματα μου ως ποδοσφαιριστής. Ήταν δύσκολο. Ήταν η καλύτερη απόφαση. Μπήκα στην ΑΕΚ κατευθείαν ως βοηθός προπονητής με τον Ιμανόλ Ιδιάκεθ, μετά ήταν ο Ιραόλα. Πήρα πράγματα από αυτούς τους προπονητές. Ήξερα ακριβώς τι ήθελα να κάνω».

Πως προέκυψε η Ρουμανία; (12:31 - 16:54)
«Ήμουν στην ΑΕΚ και στον Εθνικό και μετά στην Δόξα και μετά ήμουν άνεργος για περισσότερο ένα χρόνο. Δυσολευόμουν πάρα πολύ. Μικρή η χώρα, λίγες οι ομάδες, δυσκολεύτηκα να βρω ομάδα. Ξαφνικά μια μέρα με πήρε ο μάνατζερ μου και μου είπε για την Στεάουα, δεν τον πίστεψα στην αρχή. Ήθελαν έναν νεαρό προπονητή. Ήρθε η πρόταση, ήταν μεγάλη η πρόκληση για μένα. Με βοήθησε επειδή είχα παίξει στη Ρουμανί. Πίστεψαν σε μένα. Πήγαμε καλά.

Το πιο σημαντικό είναι να δείξω σεβασμό σε όλους. Το έκανα. Έδειξα σεβασμό στο προσωπικό. Το επιτελείο είχε αρχηγούς για πολλά χρόνια στην ομάδα, ο τρίτος βοηθός ήταν στην ακαδημία, όπως και ο αναλυτής, ο γυμναστής ήτα για δέκα χρόνια εκεί. Το ίδιο για τον φροντιστή που είναι το Α και το Ω. Υπήρχε εκκλησία στο προπονητικό με 365 μέρες λειτουργία και ο πάτερ ήταν στη Δράμα και για εμένα έκανε την λειτουργία στα ελληνικά. Για μένα το πρώτο σε έναν προπονητή είναι το μάνατζμεντ, η διαχείριση παικτών, μίντια κτλ.

Νεκτάριος Αλεξάντρου (16:55-17:40)
«Σε ένα podcast με τον Μπρούνο Φερνάντες αναφέρθηκαν στη μεγάλη διαφορά του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Η κάθε λεπτομέρεια έχει σημασία. Μια φορά έβαλε τους παίκτες να υπογράψουν σε μια μπάλα για έναν φιλανθρωπικό σκοπό και κάποιοι παίκτες δεν υπέγραψαν. Ο Φέργκιουσον τους κάλεσε στο γραφείο και τους...διέλυσε.».

Δύσκολες αποφάσεις (18:43-20:39)
«Οι πιο δύσκολες στιγμές είναι όταν φεύγεις και αφήνεις πίσω την οικογένεια. Έφτασα σε ένα σημείου, στον πάγκο δεν έχω πίεση.Παίρνω αποφάσεις και με το ένστικτο. Ξέρω ότι από τη Δευτέρα μέχρι το Σάββατο και δουλεύω και είμαι εντάξει με τον εαυτό μου, το αποτέλεσμα δεν ξέρω ποιο θα είναι. Είναι ένα παιχνίδι, πρέπει να έχουμε ισορροπία στα συναισθήματα. Θέλω να έχω μια ισορροπία ».

Το πιο σημαντικό που άφησε η καριέρα στην Ρουμανία (20:40)
«Ο σεβασμός, από τον κόσμο. Εξελίχθηκε πάρα πολύ η Ρουμανία. Ο κόσμος είτε χάναμε, είτε κερδίζαμε ο κόσμος ήταν εκεί. Έχει διαφορά σε σχέση με την Κύπρο. Στη Ρουμανία υπάρχουν αυστηροί νόμοι, είναι από τις πιο ασφαλείς χώρες. Έκανες παρανομία θα τιμωρηθείς όποιος κι αν είσαι. Οι περισσότεροι δεν το πιστεύουν, αλλά αυτό ισχύει. Δεν μπορείς να πας κάπου και να έχεις στο μυαλό σου ένα σχέδιο και αν δεν το δεχθούν δεν θα συνεχίσεις. Αν δεν προσαρμοστείς δεν έχεις μέλλον. ».