«Η πρώτη προπόνηση... Δεν πρόλαβαν να τυπώσουν τη φόρμα για την προπόνηση. Ξεκίνησα αμέσως. Δίνω συνέντευξη χωρίς το τριφύλλι. Άρχισαν στα social media να γράφουν ότι έβαλα όρο να μην βάζω τριφύλλι κτλ. Είχε πλάκα. Εν τω μεταξύ οι Ομονοιάτες είναι Ολυμπιακοί. Είχα πει στην πρώτη συνέντευξη είχα πει ότι αν ζούσε ο πατέρας μου θα ήταν ευτυχισμένος και δυστυχισμένος. Ευτυχισμένος γιατί ήρθα σε μια αριστερή ομάδα και δυστυχισμένος γιατί φοράω τριφύλλι. Βρήκαμε μια λύση, έβαζα ένα χρυσό τριφυλλάκι στο πέτο.
Πίστευα ότι στον Ολυμπιακό τα είδα όλα από πλευράς πίεσης. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο μεγάλος σύλλογος είναι η Ομόνοια. Αν πάρουμε αναλογικά ένα νησί με 700.000 με τον μισό πληθυσμό να είναι Ομόνοια είναι τεράστιο μέγεθος. Η πίεσης ήταν τεράστια. Είχε να πάρει 7 χρόνια πρωτάθλημα... ήταν αιώνες. Φτάσαμε σε ένα σημείο να παίζουμε στα πλέι οφ τον ΑΠΟΕΛ, μια καταπλτηκτική ομάδα με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Νικήσαμε στο τελευταίο ματς της κανονικής διάρκειας και μετά θα τους παίζαμε ακόμα δύο φορές στα πλέι οφ.
Τους νικάμε στο πρώτο ματς των πλέι οφ και μετά έχουμε τον Απόλλωνα.Με νίκη παίρναμε το πρωτάθλημα και μετά παίζουμε ΑΠΟΕΛ και Ανόρθωση. Κερδίζουμε 1-0 τον Απόλλωνα και μας ισοφαρίζουν με τη λήξη. Αυτή η εβδομάδ μέχρι το επόμενο ματς με τον ΑΠΟΕΛ ήταν η πιο δύσκολη της ζωής μου. Όλο το χρόνο κάναμε μια άσκηση build up και σε αυτό το ματς το γκολ ήταν η φάση που δουλεύαμε. Για μία εβδομάδα γυρνάγανε πομπή ο κόσμος με τις σημαίες της ομάδας. Τέτοιο πανηγύρι ήταν απίστευτο ».
Ακολουθήστε το Themasports.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις αθλητικές ειδήσεις
Από την κορυφή του ποδοσφαίρου βρέθηκε αντιμέτωπος με μια σκοτεινή πτώση που δεν φαινόταν να έχει επιστροφή - Πίσω από τη δόξα, κρυβόταν ένας σκληρός εθισμός που άλλαξε τα πάντα.
