Παρότι το παιχνίδι ξεκίνησε με το χειρότερο δυνατό σενάριο, με γκολ παθητικό μόλις στο 2ο λεπτό, η αντίδραση της ομάδας του Τιμούρ Κετσπάγια ήταν άμεση και ουσιαστική. Χωρίς πανικό, αλλά με αποφασιστικότητα. Το δεύτερο ημίχρονο ήταν, ίσως, η πιο πειστική εμφάνιση της φετινής Ανόρθωσης: ένταση, πίεση, απαιτήσεις και μια συνεχής παρουσία στο μισό γήπεδο της ΑΕΛ. Οι κυανόλευκοι έπνιξαν τον αντίπαλο και έδειχναν πως το γκολ ήταν θέμα χρόνου.
Δεν ήταν το τέλειο παιχνίδι. Υπήρχαν λάθη, νευρικότητα και –για ακόμη μία φορά– προβληματισμός στην τελική προσπάθεια. Όμως, όταν το πιστέψεις, πολλά μπορούν να καλυφθούν. Και οι παίκτες της Κυρίας ξεχείλιζαν από πίστη. Υπήρχε πάθος, επιμονή και χαρακτήρας, στοιχεία που έλειψαν σε άλλα παιχνίδια της σεζόν.
Καθοριστικές αποδείχθηκαν και οι παρεμβάσεις του Τιμούρ από τον πάγκο. Η είσοδος των Ανδρέα Χρυσοστόμου και Ευαγόρα Χαραλάμπους άλλαξε τη ροή του αγώνα, έδωσε ενέργεια και νέα πνοή στην επιθετική γραμμή. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Χρυσοστόμου ήταν αυτός που εκμεταλλεύτηκε το λάθος του Γκλάβσιτς και υπέγραψε την ανατροπή, επιβραβεύοντας τη συνολική προσπάθεια της ομάδας.
Αυτή η Ανόρθωση, με τέτοια εικόνα και τέτοια ψυχή, δικαιούται να κοιτάζει ψηλότερα. Το παιχνίδι με τον Ακρίτα στην Πάφο αποτελεί ευκαιρία για δεύτερο σερί τρίποντο και ακόμη μεγαλύτερη βαθμολογική ανάσα. Πάνω απ’ όλα, όμως, αποτελεί ευκαιρία για συνέχεια. Γιατί όταν η «Κυρία» παίζει με αυτό το μέταλλο, θυμίζει ξανά ποια είναι.