Η εικόνα των «γαλαζοκιτρίνων» κινήθηκε και πάλι σε ρηχά νερά. Η έλλειψη έντασης, δημιουργίας και καθαρών ιδεών στο παιχνίδι τους, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, τους κράτησε μακριά από τον έλεγχο του αγώνα. Η βελτίωση μετά την ανάπαυλα δεν είχε διάρκεια ούτε ουσία, καθώς το γκολ του Μαρκίνιος δεν συνοδεύτηκε από την απαιτούμενη ψυχραιμία και συγκέντρωση μέχρι το τελικό σφύριγμα.
Αντίθετα, η Ομόνοια Αραδίππου έδειξε χαρακτήρα και πίστη μέχρι τέλους, εκμεταλλευόμενη ακόμη μία αδράνεια της άμυνας του ΑΠΟΕΛ για να φύγει με κέρδος από το ΓΣΠ. Το γεγονός ότι η ισοφάριση ήρθε στις καθυστερήσεις απλώς υπογράμμισε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που στοιχίζει βαθμούς και αυτοπεποίθηση.
Το πιο ανησυχητικό για τον ΑΠΟΕΛ είναι πως το ΓΣΠ παύει σταδιακά να λειτουργεί ως έδρα φόβου για τους αντιπάλους. Οι συνεχόμενες απώλειες βαθμών στο «σπίτι» του δεν είναι σύμπτωση, αλλά αντανάκλαση μιας ομάδας που δυσκολεύεται να επιβάλει ρυθμό και να διαχειριστεί κρίσιμες στιγμές. Σε μια περίοδο όπου το περιθώριο λαθών στενεύει, κάθε τέτοια απώλεια βαραίνει διπλά – τόσο βαθμολογικά όσο και ψυχολογικά.