Ο ΠΑΟΚ που ήρθε και οι... άλλοι Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός (ΒΙΝΤΕΟ)

Ήταν ένα απολαυστικό μπασκετικό διήμερο που πρόσφερε όμορφο θέαμα στους φιλάθλους και πολύ υλικό στους προπονητές. Οι πρόβες τζενεράλε κατέδειξαν αρετές, αδυναμίες και… τάσεις, καθώς πλέον τελείωσαν τα παιχνίδια που δεν κοστίζουν.

Ο μεγάλος κερδισμένος των εντυπώσεων είναι ο ΠΑΟΚ που έκανε «δήλωση» πως δεν έρχεται, αλλά είναι ήδη εδώ, έτοιμος να κοιτάξει στα μάτια ομάδες της EuroLeague.

Την ίδια ώρα, Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός, παρουσιάζουν ένα άλλο προφίλ από πέρσι, έχοντας οι μεν «πράσινοι» σαφή βελτίωση στην άμυνα και οι δε «ερυθρόλευκοι» αναβάθμιση στην επίθεση, αμφότεροι όμως με πολλά περιθώρια βελτίωσης στην απέναντι πλευρά του παρκέ.

* Ο ΠΑΟΚ ήταν η ομάδα που έκλεψε τις εντυπώσεις στο διήμερο. Παρουσιάζοντας αφύσικη ετοιμότητα (αν και δεν είναι καν στο 60-70%) για την περίοδο και για ομάδα με τόσες αλλαγές, έδειξε πως μπορεί να λογίζεται πλέον στο επίπεδο της EuroLeague. Κυριακή… κοντή γιορτή. Μετά τις εμφατικές νίκες απέναντι σε Μιλάνο και Παρτίζαν, κοίταξε στα μάτια εκτός έδρας μια ακόμη ομάδα της κορυφαίας διοργάνωσης, μια διεκδικήτρια της EuroLeague και για λεπτομέρειες δεν κατάφερε να κάνει το 3/3.

* Ο Αντρέα Τρινκιέρι πέρα από έξυπνες ατάκες και content που προσφέρει αφειδώς, δείχνει ότι έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Ο Καλάθης έστω και στα 38 του παραμένει elite δημιουργός, ο Χάτζινς αποδεικνύεται πολύ «ψαγμένη» κίνηση κι όσο μπόι του λείπει το αναπληρώνει με την ικανότητά του σε σκορ και δημιουργία, ο Όσμαν είναι-χωρίς πολλά λόγια-ο κορυφαίος παίκτης του EuroCup, ο Φόστερ απομάκρυνε στο «Παύλος Γιαννακόπουλος» τις όποιες αμφιβολίες είχε δημιουργήσει η εικόνα του σε προηγούμενα φιλικά. Με την επάνοδο και του Ταϊρί ο ΠΑΟΚ θα έχει μια υπερπλήρη περιφερειακή γραμμή, που θα ζήλευαν πολλές ομάδες της EuroLeague. Όμως το πιο σημαντικό δεν είναι το άθροισμα ταλέντου στις θέσεις των γκαρντ και στο «3» με τον Όσμαν, αλλά οι ρόλοι που έχουν ήδη μοιραστεί σωστά από τον Ιταλό και η χημεία που έχουν αποκτήσει μεταξύ τους οι παίκτες.

* Ασφαλώς υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Η άμυνα στο «4», που ήταν το μεγαλύτερο ψεγάδι του διημέρου, σίγουρα θα βελτιωθεί με την επάνοδο του εξαιρετικού σε αυτό το κομμάτι Γκρέι. Πάντως είναι γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ έχει πολύ περισσότερο ταλέντο στο «1», «2» και «3», σε σχέση με το «4» και «5». Γι’ αυτό και-λόγω της δεδομένης διάθεσης του Τέλη Μυστακίδη-δεν είναι καθόλου απίθανο στην πορεία της σεζόν να γίνει εκεί κάποια σημαντική αναβάθμιση.

* Πάμε στον Παναθηναϊκό, ο οποίος είναι άλλη ομάδα και κυρίως… ομάδα σε σχέση με πέρσι. Παρότι έχει «παρκαρισμένα» καμιά 15αρια εκατομμύρια ευρώ λόγω τραυματισμών, παρά τις ελάχιστες κανονικές προπονήσεις που έχουν γίνει, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έχει ήδη βάλει τις αρχές του, που ξεκινούν από την άμυνα και καταλήγουν στην επίθεση.

* Σε αντίθεση με την εποχή Αταμάν που η άμυνα έμοιαζε ώρες-ώρες καταναγκαστικό έργο, ο νέος Παναθηναϊκός έχει αυτή αφετηρία. Αυτό ξεκίνησε από τη στελέχωση, που επιτρέπει στον «Ζοτς» να δημιουργεί πεντάδες που έχουν μίνιμουμ 3-4 παίκτες με αμυντικό φίλτρο και αθλητικότητα, ενώ πέρσι ζήτημα ήταν να έβρισκες 1-2 τέτοιους σε κάθε σχήμα. Χθες, λόγου χάρη, είδαμε πεντάδα με Γκραντ, Μπάντιο, Μπόνγκα, Χουάντσο και Λεσόρ. Και στον πάγκο ήταν ο Καλαϊτζάκης, ενώ σκεφτείτε πως στα πιτ είναι ο Χέιζ-Ντέιβις και ο Φαλ.

* Τα περισσότερα σχήματα πλέον είναι ικανά να υπηρετήσουν άμυνα με αλλαγές, οι περιστροφές λειτουργούν ικανοποιητικά, αλλά φυσικά χρειάζεται βελτίωση στο ριμπάουντ και το αμυντικό τρανζίσιον. Η έμφαση που δίνεται πλέον στα μετόπισθεν αποτυπώνεται και στο γεγονός ότι ένας βασικός συνεργάτης του Ομπράντοβιτς, o Ζοσέπ Μαρία Ισκιέρδο, ασχολείται αποκλειστικά με αυτό το κομμάτι. Χθες στη φάση που έκρινε το ματς με τον ΠΑΟΚ είδαμε τέσσερις από τους πέντε του σχήματος να βουτάνε στο παρκέ για μια κατοχή κι αυτό να επιβραβεύεται από τον κόσμο σαν… τρίποντο νίκης.

* Η επίθεση θέλει το χρόνο της για να δέσει, αλλά είναι φανερό ότι πλέον το διαρκές ένας εναντίον ενός δεν είναι ο βασικός τρόπος εκτέλεσης, αλλά η λύσης ανάγκης όταν το σύστημα βραχυκυκλώνει. Ο Ομπράντοβιτς απαιτεί διαρκή κίνηση, γρήγορη απόφαση και κυκλοφορία μπάλας, ενώ σχεδιάζει πολλές δράσεις ακόμη και μακριά από την μπάλα. Ο Παναθηναϊκός έχει ήδη καλύτερες αποστάσεις από πέρσι και αυτό αποτυπώθηκε και στα εξαιρετικά ποσοστά του διημέρου στα τρίποντα (25/58, με 43,1%), παρότι απουσίαζαν παίκτες όπως οι Ναν, Σλούκας και Ρογκαβόπουλος.

* Το πρόσωπο της προετοιμασίας ως τώρα είναι ο Λευτέρης Μαντζούκας. Ένα παιδί που κινδύνευε να προστεθεί στη μακρά λίστα των αιώνιων ταλέντων που για διάφορους λόγους δεν πλησίασε καν το full potential του. Ο Ομπράντοβιτς, όχι μόνο κατ’ ανάγκη (λόγω τραυματισμών) αλλά και κατ’ επιλογήν τον καθιερώνει στο «3» και ο ακόμη μικρός (23) ανταποκρίνεται. Σουτάρει με αυτοπεποίθηση (6/7 τρίποντα στο «Παύλος Γιαννακόπουλος), προσπαθεί να βελτιώσει το παιχνίδι του με την μπάλα, αλλά-το κυριότερο-παλεύει στην άμυνα. Χθες ο «Ζοτς» έκλεισε το ματς με εκείνον στο «3» αντί του Μπόνγκα και ο Μαντζούκας ήταν πολύ πιεστικός ακόμη κι απέναντι σε αντίπαλα γκαρντ. Είναι ένα στοίχημα για τον Παναθηναϊκό και το ελληνικό μπάσκετ που πρέπει να κερδηθεί, έστω και μεταχρονολογημένα.

* Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να σηκώσει το πρώτο Super Cup της EuroLeague, μια ήττα σε τελικό πάντα πονάει, αλλά προφανώς η σεζόν δεν κρίνεται σε κανένα Σούπερ Καπ, ευρωπαϊκό ή ελληνικό. Οι «ερυθρόλευκοι» σε ένα ακόμη παιχνίδι ήταν πίσω στο σκορ στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα και παραλίγο να επαναληφθεί το σενάριο που είχαμε σε Κρήτη, Κύπρο αλλά και στον ημιτελικό με τη Φενέρμπαχτσε. Έχοντας αποβάλλει το απωθημένο της κατάκτησης της Ευρωλίγκας από τον Μάιο, οι Πειραιώτες παίζουν με λιγότερο βάρος και περισσότερη αυτοπεποίθηση που τους δίνει την αίσθηση ότι μπορούν να γυρίσουν κάθε ματς. Όμως αυτό δεν μπορεί να γίνεται κάθε μέρα…

* Η αναβάθμιση στο επιθετικό κομμάτι, ειδικά στα γκαρντ, είναι δεδομένη. ΜακΙντάιρ και Μοντέρο είναι ανώτεροι των προκατόχων τους εκτελεστικά και σε… αυτόφωτη δημιουργία, ωστόσο είναι ξεκάθαρο ότι ακόμη προσαρμόζονται στο σύστημα του Γιώργου Μπαρτζώκα και σε έναν ρόλο που τους δίνει λιγότερο την μπάλα στα χέρια από όσο είχαν συνηθίσει σε Ερυθρό Αστέρα και Βαλένθια. Ειδικά ο πρώτος στο διήμερο του Άμπου Ντάμπι πήρε συνολικά 6 σουτ (!) αντιλαμβανόμενος πως πλέον δεν είναι όχι η πρώτη, αλλά ίσως ούτε η… τέταρτη σε ιεραρχία επιλογή για εκτέλεση στην επίθεση. Αυτός που, όπως και στο φινάλε της περασμένης σεζόν, έδειξε πιο έτοιμος να διαχειριστεί τις «καυτές» κατοχές ήταν ο καταπληκτικός Φουρνιέ.

* Βελτίωσης χρήζει και η άμυνα, πρωτίστως πάνω στην μπάλα. Ο Τζόζεφ είναι για την ώρα ο πιο αποτελεσματικός από τους γκαρντ σε αυτό το κομμάτι, αλλά υπάρχουν πλέον-χωρίς Γουόκαπ-αρκετά σχήματα με αδυναμίες στα μετόπισθεν. Το πρώτο ανασταλτικό ανάχωμα είναι ασθενές κι αυτό δημιουργεί ανισορροπίες που εν συνεχεία αποτυπώνονται σε παθητικό, αλλά και επιθετικά ριμπάουντ, ειδικά απέναντι σε ομάδες που παίζουν πολύ γρήγορα, όπως η νέα βερσιόν της Ρεάλ του Πέδρο Μαρτίνεθ.

* Ο Εντιάι (ή Εντζάι) είχε καλές και κακές στιγμές στο Άμπου Ντάμπι, μπορεί να προσφέρει πράγματα και στις δύο πλευρές του παρκέ, περισσότερο αμυντικά, αλλά η διαφορά επιπέδου με τον βασικό Βεζένκοφ είναι μεγάλη στο μπροστινό κομμάτι του παρκέ. Στο «5», δε, ο Μιλουτίνοφ έλειψε πολύ, καθώς το πάθος και η ενέργεια του Χολ δεν φτάνουν πάντα, ενώ ο Τζόουνς είχε μετριότατη εικόνα.

Πηγή: sport-fm.gr