Μήπως ο στόχος ζωής σου πρέπει να είναι να γίνεις «σούπερ περιπατητής»;

Ξέχνα για λίγο τα 10.000 βήματα που μέχρι πρόσφατα έπρεπε να είναι το minimum που πρέπει να κάνεις, η επιστήμη κοιτάζει πλέον κάτι άλλο. Το πόσο γρήγορα περπατάς. Και να είσαι σίγουρος, αν κρατάς υψηλές ταχύτητες βαδίσματος σε προχωρημένη ηλικία φαίνεται πως θα έχεις έναν εγκέφαλο που γερνάει καλύτερα.

Γιατί σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη, υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ως τους «σούπερ περιπατητές», τα άτομα δηλαδή άνω των 80 που περπατούν με ταχύτητα αντίστοιχη με ανθρώπους αρκετές δεκαετίες νεότερους.

Το ενδιαφέρον όμως δεν είναι μόνο ότι κινούνται γρήγορα, αλλά ότι με αυτόν τον τρόπο κρατούν και το μυαλό τους σε καλύτερη κατάσταση.

Οι άνθρωποι που… δεν χαζεύουν στον δρόμο

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Neurology, εξέτασε σχεδόν 5.000 άνδρες και γυναίκες ηλικίας 80 ετών και άνω, αξιολογώντας τόσο την ταχύτητα βάδισής τους όσο και τις γνωστικές τους λειτουργίες.

Οι ερευνητές ξεχώρισαν εκείνους που περπατούσαν σημαντικά γρηγορότερα από τους συνομηλίκους τους. Πρόκειται για μια πολύ μικρή ομάδα, περίπου το 8% των συμμετεχόντων, οι οποίοι μπορούσαν να κινούνται με ταχύτητες που θύμιζαν άτομα ακόμη και 30 ή 40 χρόνια νεότερά τους.

Μέσα σε περίπου πέντε χρόνια, αυτοί οι «σούπερ περιπατητές» είχαν πάνω από 48% χαμηλότερη πιθανότητα να εμφανίσουν γνωστική δυσλειτουργία σε σχέση με τους πιο αργούς. Και πίστεψέ μας, δεν είναι μικρή η διαφορά.

Ειδικά όταν εμφανίζονταν σημάδια γνωστικής έκπτωσης, η κατάσταση στους γρήγορους περιπατητές έτεινε να εξελίσσεται πιο αργά.

Αν έπρεπε να λάβουμε κάτι ως συμπέρασμα; Το γρήγορο βήμα και το καθαρό μυαλό έχουν κάτι κοινό.

Ο εγκέφαλος φαίνεται να αγαπά το γρήγορο περπάτημα

Μάλιστα, οι «σούπερ περιπατητές» παρουσίαζαν μεγαλύτερο όγκο στον ιππόκαμπο, μία περιοχή του εγκεφάλου που παίζει κομβικό ρόλο στη μνήμη και στη μάθηση καθώς το περπάτημα δεν είναι απλώς η μηχανική διαδικασία «βάζω το ένα πόδι μπροστά από το άλλο», ειδικά όταν κινείσαι γρήγορα σε πραγματικό περιβάλλον, ο εγκέφαλος δουλεύει συνεχώς.

Βλέπει εμπόδια, θπολογίζει αποστάσεις, αποφεύγει ανθρώπους. Με λίγα λόγια, επεξεργάζεται την κίνηση γύρω σου προσαρμόζει το βήμα σε πεζοδρόμια, σκαλοπάτια και ανώμαλες επιφάνειες και όσο πιο γρήγορα κινείται στον πραγματικό κόσμο, τόσο περισσότερα πράγματα πρέπει να επεξεργαστεί ταυτόχρονα ο εγκέφαλός.

Ίσως, λοιπόν, το γρήγορο περπάτημα να λειτουργεί σαν ένα είδος dual workout για σώμα και μυαλό.

Όταν οι μύες δουλεύουν, δεν κάνουν απλώς αυτό που βλέπεις στον καθρέφτη, αλλά απελευθερώνουν διάφορες βιοχημικές ουσίες που κυκλοφορούν μέσω του αίματος και μπορούν να επηρεάσουν τον εγκέφαλο.

Ορισμένες από αυτές, μάλιστα, έχουν συνδεθεί με διαδικασίες που υποστηρίζουν την υγεία και τη λειτουργία των νευρώνων, επομένως, όταν περπατάς γρήγορα, δεν δουλεύουν μόνο οι γάμπες, οι μηροί και οι γλουτοί, αλλά ολόκληρο το σύστημα.

Και αυτό ίσως εξηγεί εν μέρει γιατί η καλή φυσική κατάσταση έχει τόσο στενή σχέση με την υγιή γήρανση. 

Η πιο σημαντική λεπτομέρεια

Πριν αρχίσουμε όλοι να περπατάμε σαν να κυνηγάμε το τελευταίο μετρό, να θυμόμαστε ότι η συγκεκριμένη μελέτη δεν αποδεικνύει ότι το να περπατάς γρήγορα είναι από μόνο του αυτό που προστατεύει τον εγκέφαλο.

Μπορεί, για παράδειγμα, οι «σούπερ περιπατητές» να είχαν δραστήριο τρόπο ζωής για δεκαετίες ή να γυμνάζονταν περισσότερο όταν ήταν νεότεροι, με αποτέλεσμα η μελέτη να μην μπορεί να μας πει αν ένας άνθρωπος που σήμερα περπατά αργά μπορεί να μετατραπεί σε «σούπερ περιπατητή» στα 80 του απλώς αυξάνοντας τον ρυθμό του.

Αυτό είναι ένα ερώτημα για το οποίο απαιτείται περισσότερη έρευνα.

Μπορείς, όμως, να αρχίσεις από τώρα

Δεν χρειάζεται να περιμένεις μέχρι τα 80 για να ασχοληθείς με το πώς θα περπατάς τότε. Αντί να βλέπεις το περπάτημα ως κάτι που κάνεις επειδή «πρέπει να πιάσεις τα βήματά σου», μπορείς να το αντιμετωπίσεις ως κανονική μορφή άσκησης και ανέβασε λίγο τον ρυθμό.

Προσπάθησε να διατηρείς ένα ζωηρό βήμα που ανεβάζει τους παλμούς σου χωρίς να σε διαλύει και κυρίως, κάν' το συστηματικά.

Γιατί το πραγματικό fitness goal δεν είναι απαραίτητα να είσαι ο τύπος που στα 80 του θα κάνει sprint στο πάρκο και θα αφήνει πίσω του τους πάντες, αλλά να φτάσεις σε εκείνη την ηλικία και να μπορείς να σηκώνεσαι από τον καναπέ, να φοράς τα παπούτσια σου και να βγαίνεις για περπάτημα χωρίς να το σκέφτεσαι δεύτερη φορά.

Αν στο μεταξύ έχεις καταφέρει να είσαι και ένας από τους «σούπερ περιπατητές», ακόμη καλύτερα.

Γιατί τελικά, το πιο ενδιαφέρον fitness goal δεν είναι απλώς να ζήσεις περισσότερα χρόνια. Είναι να παραμείνεις αρκετά δυνατός και αρκετά διαυγής ώστε να τα απολαύσεις.