Τσιτσιπάς: Το forehand που εντυπωσίασε ακόμα και τον ίδιο
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς πραγματοποίησε πολύ θετικό ντεμπούτο στο Cincinnati Open, ξεπερνώντας το εμπόδιο του Βαλεντάν Ρογιέ (Νο78) με 7-6(4), 7-5, μετά από δύο ώρες αγώνα.
Θα μπορούσε να τη ζηλεύει ακόμη και ο Λιονέλ Μέσι. Όχι απαραίτητα για τα κατορθώματά της. Η Αλέξια Πουτέγιας, εκτός από τα 10 πρωταθλήματα και τα τέσσερα Τσάμπιονς Λιγκ με την Μπαρτσελόνα, το ένα Παγκόσμιο Κύπελλο με την Ισπανία και τις δύο «Χρυσές Μπάλες» στο βιογραφικό της, διαθέτει κάτι πιο επιδραστικό: Την άνοδο του ποδοσφαίρου γυναικών στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο.
Η επιλογή της να συνεχίσει την καριέρα της στις London City Lionesses («Λιονταρίνες του Λονδίνου»), τη μοναδική ανεξάρτητη γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου που αγωνίζεται στη μεγάλη κατηγορία (WSL) του αγγλικού πρωταθλήματος, δεν έγινε τυχαία. Οι προκλήσεις στη ζωή είναι για την Αλέξια.
Στην αίθουσα του ξενοδοχείου Maidstone, όπου θα μιλήσει για πρώτη φορά η 32χρονη μεσοεπιθετικός στα αγγλικά μέσα ενημέρωσης, δεν υπάρχει ούτε μία κενή θέση. «Ουάου» είναι η πρώτη αντίδρασή της μόλις ανοίγει την πόρτα η «βασίλισσα», όπως τη χαρακτηρίζουν στην Ισπανία, ενώ άπαντες κρέμονται από τα χείλη της. Μια αίσθηση αγοραφοβίας, δεν το κρύβει, την ακολουθεί σταθερά.
Η μεγαλύτερη μεταγραφή στην ιστορία της WSL
Αν και έφυγε ως ελεύθερη τον περασμένο Μάιο από την Μπαρτσελόνα, η μεταγραφή της θεωρείται η σημαντικότερη που έγινε ποτέ στη Women’s Super League. Ίσως και στην ιστορία του ποδοσφαίρου γυναικών. Η αμοιβή της θα είναι 1,5 εκατ. ευρώ τον χρόνο και μαζί με τα πριμ μπορεί να φτάσει στο 1,7 αν επιτευχθούν οι στόχοι για την επόμενη σεζόν.
Η πιο ακριβοπληρωμένη στον κόσμο μαζί με την Αμερικανίδα Τρίνιτι Ρόντμαν, σέντερ φορ της Ουάσινγκτον Σπίριτ. Για τους προπονητές της, η Πουτέγιας ξεχωρίζει διότι διαθέτει έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης από τις συμπαίκτριές της. Είναι ο προπονητής που χρειάζονται μέσα στο γήπεδο. Έχει μεγαλώσει με τις αρχές της Μπαρτσελόνα, πήρε από μικρή το βάπτισμα στα καμπ που διοργάνωνε ο Τσάβι, ενώ είχε πάντοτε την αμέριστη συμπαράσταση των γονιών της.
«Αν σου δώσω μια πάσα, χωρίς να πω λέξη, σου έχω ήδη δώσει μια πληροφορία. Σου περνάω ένα μήνυμα, όπως “πάμε επιθετικά” ή “μένουμε”. Ανάλογα με τη δύναμη και τη θέση που θα πάρεις την μπάλα, καταλαβαίνεις αν πρέπει να κοντρολάρεις ή να αλλάξεις πλευρά ή να κάνεις οτιδήποτε άλλο. Είναι η γλώσσα του ποδοσφαίρου όπως την έμαθα στην Μπαρτσελόνα» είπε, ανάμεσα στα συνηθισμένα ότι οι πρώτοι ποδοσφαιριστές που θαύμασε ήταν ο Ριβάλντο, ο Ροναλντίνιο και ο (σημαντικότερος όλων για την ίδια) Ανδρές Ινιέστα.
Όσο για την επιλογή της London City, σύλλογο που υφίσταται από το 2019, δεν είναι απλώς μια νέα περιπέτεια. «Θέλω για άλλη μια φορά να ανακαλύψω που βρίσκονται τα όριά μου» όπως παραδέχτηκε. Στην περίπτωσή της, ακόμη και ένας σοβαρός τραυματισμός, όπως η ρήξη προσθίου χιαστού που υπέστη το καλοκαίρι του 2022, μπορεί να αποτελέσει ισχυρό κίνητρο: «Από τότε, απολαμβάνω τα πάντα. Και χαίρομαι ακόμη περισσότερο με τη διαδικασία της μάθησης. Αγαπώ τον ανταγωνισμό, αγαπώ το ποδόσφαιρο, αγαπώ την προπόνηση, αγαπώ τη βελτίωση. Και πάντα περιμένω με ανυπομονησία κάτι καλύτερο, να φτάσω στον επόμενο στόχο».
Αποθέωση από 90.000 οπαδούς!
Έχουν περάσει 28 χρόνια από την πρώτη φορά που πάτησε το πόδι της στο «Καμπ Νόου», κρατώντας το χέρι του πατέρα της, φανατικού οπαδού της Μπαρτσελόνα. Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι σε ηλικία 32 ετών θα γνώριζε την αποθέωση από 90.000 κόσμο στο ίδιο γήπεδο, που φώναζε μάλιστα ρυθμικά το όνομά της.
Ωστόσο, ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο με πρωτοβουλία της μητέρας της, που είχε κουραστεί να τη βλέπει να επιστρέφει στο σπίτι με τα πόδια γεμάτα μελανιές, επειδή έπαιζε με τα αγόρια. Την έγραψε στη Sabadell στα επτά, πέρασε για λίγο από την Μπαρτσελόνα στα 11, πέντε χρόνια στην Εσπανιόλ, έναν χρόνο στη Λεβάντε και μετά ξανά στην αγαπημένη της, Μπάρτσα, στα 18. Ήταν η χρονιά που έφυγε από τη ζωή ο πατέρας της, Τζάουμε, και η Αλέξια μετά το βαρύ χτύπημα βρήκε οριστικά καταφύγιο στο ποδόσφαιρο.
«Αυτό είναι για σένα, μπαμπά. Ελπίζω να είσαι περήφανος» είπε με δάκρυα στα μάτια το 2021, όταν κέρδισε την πρώτη «Χρυσή Μπάλα» από τις δύο διαδοχικές στην καριέρα της. Παρόμοια η αντίδρασή της και όταν συμπλήρωσε 500 παιχνίδια με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα, όπου όλο το γήπεδο ήταν ντυμένο με το νούμερο 500, σε ένα ιστορικό παιχνίδι με τη Ρεάλ, στο οποίο η ίδια πέτυχε ένα γκολ και μοίρασε δύο ασίστ με τελικό σκορ 6-0! Ο τελικός απολογισμός με την αγαπημένη της ομάδα ήταν 508 ματς και 38 συνολικά τίτλοι. Μόνο ο Μέσι έχει δύο περισσότερους τίτλους στην καριέρα του με τους «μπλαουγκράνα». Οι υπόλοιποι βλέπουν την πλάτη της Αλέξια.
Η ακαδημία «Fundacion Eleven»
Τα επιτεύγματα της Πουτέγιας, όμως, δεν περιορίζονται σε κύπελλα και μετάλλια. Η «Fundacion Eleven», μια πρωτοβουλία που γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της δύσκολης αποκατάστασής της από ρήξη χιαστού, δίνει τη δυνατότητα σε κορίτσια που προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες να έχουν πρόσβαση στο ποδόσφαιρο. Στην ακαδημία της συνεργάζονται κοινωνικοί λειτουργοί, προπονήτριες, παιδαγωγοί και ψυχολόγοι, δημιουργώντας ένα ασφαλές περιβάλλον για τα παιδιά.
Η πρώτη ακαδημία της Fundación Eleven, η οποία φιλοξενεί 100 κορίτσια, βρίσκεται στο Μολέτ ντελ Βαγιές, την πόλη όπου γεννήθηκε η Αλέξια. Επίσης, είναι απόφοιτη Διοίκησης Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Πομπέου Φάμπρα. Η έλλειψη επαγγελματισμού που χαρακτήριζε για χρόνια το ισπανικό ποδόσφαιρο γυναικών την ανάγκασε να έχει ένα εναλλακτικό πλάνο για το μέλλον. Έμαθε έτσι να ισορροπεί ανάμεσα σε προπονήσεις, ταξίδια και εξετάσεις μέχρι να πάρει το πτυχίο της.
Η ανακοίνωση μέσω social media
Στις 27 Μαΐου, τρεις μέρες μετά την κατάκτηση του τέταρτου Τσάμπιονς Λιγκ με την Μπαρτσελόνα, η «βασίλισσα» της Βαρκελώνης ανακοίνωσε στους 3,5 εκατομμύρια ακολούθους της, μέσω ενός πεντάλεπτου βίντεο στο Instagram, ότι αποχωρεί από την ομάδα που λατρεύει.
Τις τελευταίες μέρες προσπαθεί να προσαρμοστεί σε έναν νέο τρόπο ζωής, δοκιμάζοντας αγγλικό πρωϊνό, ψώνια και οδήγηση στους δρόμους του Λονδίνου. Δεν είναι εύκολο. Η Αλέξια, ωστόσο, έχει δοκιμαστεί στα πιο δύσκολα. «Όταν ήμουν μικρή, το ποδόσφαιρο δεν ήταν για τις γυναίκες. Ευτυχώς, όμως, σήμερα είναι» εξακολουθεί να λέει με περηφάνια.
Φωτογραφίες: Getty Images/Ideal Image
Πηγή: newmoney.gr
