Συγκλονίζει ο Σκαλόνι: «Όταν πήραμε το Μουντιάλ, σκέφτηκα τα χρόνια που ταξίδευα με ωτοστόπ για να κυνηγήσω ένα όνειρο»

Ο Λιονέλ Σκαλόνι έχει εξελιχθεί, με διαφορά, στον πιο πετυχημένο προπονητή στην ιστορία της εθνικής Αργεντινής. Μέσα σε μια τριετία, κατάφερε τα πάντα.

Οδήγησε την «αλμπισελέστε» στην κατάκτηση του Κόπα Αμέρικα το 2021, λίγους μήνες μετά σε αυτή του Finalissima, αλλά και στου Παγκοσμίου Κυπέλλου για πρώτη φορά μετά το 1986. Δεν έμεινε εκεί, όμως, καθώς το 2024 κατέκτησε και ένα δεύτερο Κόπα Αμέρικα.

Πλέον, βρίσκεται με την Αργεντινή σε ένα ακόμη Μουντιάλ και θέλει να υπερασπιστεί τον τίτλο που κατέκτησε στα γήπεδα του Κατάρ. Ο 48χρονος σε συνέντευξη που παραχώρησε συγκίνησε με τα λόγια του, όταν αφηγήθηκε τα προσωπικά του βιώματα από την παιδική του ηλικία.

Οι θυσίες του πατέρα του, ο αγώνας που έδωσε για να γίνει ποδοσφαιριστής και το όνειρό του να κατακτήσει ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, μέχρι τη στιγμή που κατάφερε ως προπονητής της «αλμπισελέστε».

«Ο πατέρας μου γύριζε έπειτα από δέκα ώρες οδήγησης ενός φορτηγού φορτωμένου με πέτρες και, παρ’ όλα αυτά, μου έλεγε: “Πάμε να προπονηθούμε. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο”.

Ήμουν δεκατριών χρονών και ζούσα στο Πουχάτο, ένα χωριό όπου κανείς δεν μιλούσε για Παγκόσμιο Κύπελλο. Εγώ, όμως, ονειρευόμουν να κατακτήσω ένα. Το γήπεδό μου ήταν ένα γκαράζ. Η φανέλα που φορούσα ήταν της Αργεντινής, παρόλο που αγωνιζόμουν στη Νιούελς.

Ο πατέρας μου δεν ξεκουραζόταν ποτέ. Με πήγαινε στην προπόνηση, με περίμενε να τελειώσω και ύστερα επέστρεφε στη δουλειά. Είχε μεγαλύτερη δίψα για το ποδόσφαιρο ακόμη κι από εμένα.

Στα δεκαεπτά μου έκανα το επαγγελματικό μου ντεμπούτο. Στα είκοσι εννέα συμμετείχα σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Στα σαράντα τέσσερά μου κατέκτησα ένα ως προπονητής.

Και εκείνη την ημέρα, όταν ο Μοντιέλ ευστόχησε στο πέναλτι, δεν σκέφτηκα το τρόπαιο. Σκέφτηκα τον πατέρα μου, το γκαράζ, εκείνο το παιδί που ταξίδευε με ωτοστόπ για να κυνηγήσει το όνειρό του.

Από τότε που κατακτήσαμε το Παγκόσμιο Κύπελλο, δεν θυμάμαι να έχω πληρώσει ούτε ένα γεύμα στην Αργεντινή. Ο κόσμος με αγκαλιάζει, συγκινείται και μου λέει: «Μας έκανες ευτυχισμένους».

Και κάθε φορά που ακούω αυτά τα λόγια, λέω μέσα μου πως άξιζε τον κόπο. Κάθε χιλιόμετρο, κάθε πέτρα, κάθε προπόνηση στο σκοτάδι», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Σκαλόνι.

LIONEL SCALONI: “Mi papá venía de manejar 10 horas un camión lleno de piedras, y aún así se bajaba y me decía: ‘Vamos a entrenar, no hay tiempo que perder’.”

Tenía 13 años y vivía en Pujato, un pueblo donde nadie hablaba de Mundiales, pero yo soñaba con uno. Mi cancha era un… pic.twitter.com/3fDKb7JdFD

— Motivaciones Fútbol (@MotivacionesF) July 9, 2026

Πηγή: sport-fm.gr