Αν με το παλιό πήρε Κόνφερενς, με το νέο παλάτι πού θα φτάσει;

Πόσες γενιές Ολυμπιακών μεγάλωσαν στο Ποδηλατοδρόμιο; Πόσες γενιές έζησαν τις πιο δυνατές στιγμές της ζωής τους στο Καραϊσκάκη; Και πόσες ακόμη θα γεννηθούν στο νέο «Θέατρο των Ονείρων» που παρουσιάστηκε χθες από τον Βαγγέλη Μαρινάκη;

Η παρουσίαση των μακετών ήταν ταν ένα ταξίδι στο μέλλον. Για λίγα λεπτά, κάθε Ολυμπιακός προσπάθησε να φανταστεί το πρώτο ντέρμπι. Το πρώτο ευρωπαϊκό βράδυ. Το πρώτο γκολ που θα κάνει 53.000 ανθρώπους να σηκωθούν όρθιοι. Το πρώτο παιδί που θα μπει από το χέρι του πατέρα του και θα ερωτευτεί για πάντα τον Θρύλο.

Γιατί έτσι γεννιούνται οι γενιές των Ολυμπιακών, οχι στα social media, αλλά στην εξέδρα.

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης το αποκάλεσε «Θέατρο των Ονείρων». Θέατρο των ονείρων κάθε Ολυμπιακού λέω εγώ.

Ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο άνω των 53.000 θέσεων. Τεχνολογία αιχμής, premium χώροι και υποδομές που φιλοδοξούν να καταστήσουν το νέο Καραϊσκάκη ένα από τα κορυφαία στην Ευρώπη.

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να θέλεις να γίνει ένα τέτοιο έργο. Είναι ανάπτυξη για τον Πειραιά, είναι ανάπτυξη για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Είναι ένα γήπεδο που μπορεί να φιλοξενήσει τελικούς ευρωπαϊκών διοργανώσεων, αγώνες της Εθνικής ομάδας και γεγονότα που αναβαθμίζουν συνολικά τη χώρα.

Και υπάρχει κάτι ακόμη που προσωπικά θεωρώ εξίσου σημαντικό. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης είπε ότι το έργο θα χρηματοδοτηθεί από την ΠΑΕ Ολυμπιακός και από τον ίδιο. Αυτό που ζήτησε είναι να δοθεί ο απαραίτητος συντελεστής δόμησης ώστε να αποκτήσει το γήπεδο το ύψος και τις προδιαγραφές που απαιτεί ένα τέτοιο όραμα.

Και εδώ η ερώτηση μοιάζει απλή: Αν ένα έργο τέτοιας κλίμακας μπορεί να αλλάξει την εικόνα μιας ολόκληρης περιοχής, να φέρει επενδύσεις, να αναβαθμίσει το ελληνικό ποδόσφαιρο και να αφήσει πίσω του μια παρακαταθήκη δεκαετιών, γιατί να μη γίνει;

Το Ποδηλατοδρόμιο γέννησε τον Θρύλο. Το Καραϊσκάκη έγινε το κάστρο από το οποίο χτίστηκε ο ευρωπαϊκός Ολυμπιακός. Εκεί μεγάλωσε μια ομάδα που έμαθε να κοιτάζει στα μάτια την Ευρώπη, μέχρι που έφτασε στην κορυφή της, κατακτώντας το Conference League και γράφοντας ιστορία ως ο μοναδικός ελληνικός σύλλογος με ευρωπαϊκούς τίτλους σε άνδρες και νέους.

Τώρα αρχίζει το επόμενο κεφάλαιο με ένα γήπεδο που θα είναι προορισμός τις Κυριακές. Η προσμονή όλης της εβδομάδας. Το μέρος όπου θα μετράς αντίστροφα τις ώρες μέχρι να ανοίξουν οι θύρες. Το ραντεβού φίλων και οικογενειών, οι αγκαλιές μετά το γκολ και η βραχνάδα της Δευτέρας.

Θα είναι ένα ατελείωτο ταξίδι γεμάτο ολυμπιακή τρέλα, ευρωπαϊκές νύχτες, χαρές, απογοητεύσεις, δάκρυα και στιγμές που θα περνούν από γενιά σε γενιά.

Ξέρετε κάτι; Τα μεγάλα γήπεδα δεν χτίζονται μόνο για να φιλοξενούν αγώνες, χτίζονται για να δημιουργούν αναμνήσεις.

Ποιος μπορεί να αποκλείσει ότι το νέο Καραϊσκάκη θα γίνει το κάστρο από το οποίο ο Ολυμπιακός θα κυνηγήσει κάτι ακόμη μεγαλύτερο;

Οι μεγάλες ομάδες δεν σταματούν όταν πετύχουν. Τότε ακριβώς σχεδιάζουν το επόμενο άλμα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη εικόνα που κράτησα από τη χθεσινή παρουσίαση. Δεν είδα ένα νέο πολυτελές γήπεδο. Είδα έναν σύλλογο που αρνείται να βάλει όριο στα όνειρά του.

Κάπου, σήμερα, υπάρχει ένα παιδί πέντε ετών που δεν καταλαβαίνει ακόμη τι σημαίνουν οι μακέτες που είδε στην τηλεόραση.  Σε λίγα χρόνια, αυτό το παιδί, θα περάσει για πρώτη φορά τις πύλες αυτού του γηπέδου κρατώντας το χέρι του πατέρα του ή του παππού του. Εκεί θα πανηγυρίσει τα πρώτα γκολ, εκεί θα τραγουδήσει τα πρώτα συνθήματα, εκεί θα ερωτευτεί τον Ολυμπιακό.

Και ίσως, κάποια μέρα, από εκείνη την εξέδρα να δει τον Θρύλο να φτάνει σε κορυφές που σήμερα κάποιοι θεωρούν αδύνατες. Άλλωστε, μέχρι πριν από λίγο καιρό, αδύνατο έμοιαζε και το Conference League.

Γι' αυτό η μοναδική ερώτηση που μένει είναι αυτή: Αν με το παλιό έφτασε στην πρώτη ευρωπαϊκή κορυφή, με το νέο παλάτι πού μπορεί να φτάσει;

sdna.gr