Κυρίως στο πρώτο ημίχρονο, όπου η Εθνική μας περιόρισε τους Σλοβένους και έφτιαξε φάσεις για να πετύχει ακόμα 1-2 γκολ.
Στην επανάληψη, η εικόνα του αγώνα άλλαξε μετά την αποβολή του Παναγιώτη Ανδρέου στο 61', αφού οι Σλοβένοι έβαλαν πίεση στη συνέχεια, ενώ εκμεταλλεύτηκαν τον εκνευρισμό και την... ανακατωσούρα που έφερε στην Εθνική μας η κόκκινη κάρτα στον άσο της Ομόνοιας, ισοφαρίζοντας στο 66'.
Οι διεθνείς μας όμως άντεξαν στην πίεση, ενώ θα μπορούσαν σε 2-3 αντεπιθέσεις να ψάξουν το δεύτερο γκολ, αν είχαν περισσότερες δυνάμεις και αν το... πίστευαν λίγο περισσότερο.
Αυτό που διαπιστώσαμε για μία ακόμη φορά, είναι η σιγουριά που εμπνέει κάτω από τα δοκάρια ο τεράστιος Φαμπιάνο, με αποτέλεσμα να παίζουν με... άλλο αέρα οι διεθνείς μας, ενώ και οι αντίπαλοι, μας υπολογίζουν περισσότερο πλέον. Με όλο τον σεβασμό στους άλλους διεθνείς τερματοφύλακες μας, αλλά έχουμε την αίσθηση ότι η Εθνική μας είναι ένα... κλικ πιο πάνω όταν βλέπουμε τον Βραζιλιάνο «γίγαντα» στην εστία μας.
Στο χθεσινό φιλικό είχε εξαιρετική παρουσία, έκανε αρκετές σωτήριες επεμβάσεις και ουσιαστικά, ήταν ο άνθρωπος που μας... κράτησε όρθιους όταν η Σλοβενία πήρε το ψυχολογικό πλεονέκτημα μετά την αποβολή και πίεσε για το 2-1.
Από εκεί και πέρα, τα... πολλά νεύρα κάποιων διεθνών μας για διαιτητικές αποφάσεις, δεν βοηθούν σε τίποτε. Αντίθετα, θολώνουν το μυαλό και... χαντακώνεται όλη η ομάδα. Ειλικρινά καταλαβαίνουμε τις αντιδράσεις τους όταν αδικούνται ή όταν νιώθουν ότι υπάρχει ανομοιομορφία αποφάσεων, αλλά πρέπει κάποια στιγμή να το πάρουν απόφαση ότι αυτή η κατάσταση - δυστυχώς, όπως φαίνεται - δεν πρόκειται να αλλάξει. Τόσα χρόνια κρατάει αυτή η «κολόνια»... Η Εθνική Κύπρου δεν είχε και δεν - φαίνεται ότι - θα έχει ποτέ τον σεβασμό των διαιτητών, το είδαμε και χθες, σε ένα φιλικό παιχνίδι που δεν διακυβευόταν το παραμικρό και με τον πρόεδρο της UEFA μάλιστα στις εξέδρες, ο οποίος συν τοις άλλοις, έχει και εξαιρετικές σχέσεις όπως φαίνεται, με τους αξιωματούχους της ΚΟΠ. Σκεφτείτε δηλαδή να συνέβαινε το αντίθετο...