Ζάνος: «Στόχος και όνειρο να πάω σύντομα στην Εθνική ανδρών»
Ο νεαρός ταλαντούχος επιθετικός, Ζάνος Σάββα, φιλοξενήθηκε στον Supersport 104.




Υπάρχει όμως μια λεπτομέρεια που αρκετοί αγνοούν: περισσότερη ώρα στο δρόμο δεν σημαίνει πάντα και μεγαλύτερη “απόδοση”. Στην πραγματικότητα, ο τρόπος που τρέχεις, η ένταση, οι παλμοί και ακόμα και η διαδρομή μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά το πόσες θερμίδες καταναλώνει το σώμα σου.
Και πολλές φορές, μικρές αλλαγές στην προπόνηση αρκούν για να κάνουν το τρέξιμο πολύ πιο αποτελεσματικό χωρίς να χρειάζεται να προσθέσεις ατελείωτα χιλιόμετρα.
Ένα από τα πιο συχνά λάθη είναι ότι πολλοί τρέχουν πάντα στον ίδιο ακριβώς ρυθμό.
Το σώμα όμως προσαρμόζεται πολύ εύκολα στη “ρουτίνα”. Όταν κάθε προπόνηση είναι ίδια, μετά από ένα σημείο η κατανάλωση ενέργειας γίνεται πιο “οικονομική”.
Γι’ αυτό οι αλλαγές έντασης βοηθούν σημαντικά.
Για παράδειγμα, μικρά κομμάτια με πιο γρήγορο ρυθμό μέσα στην προπόνηση ανεβάζουν περισσότερο:
Ακόμα και λίγα λεπτά πιο γρήγορου τρεξίματος μπορούν να κάνουν διαφορά.
Το επίπεδο έδαφος είναι πιο ξεκούραστο, αλλά οι ανηφόρες απαιτούν μεγαλύτερη μυϊκή προσπάθεια.
Όταν τρέχεις σε κλίση ενεργοποιούνται περισσότεροι μύες, αυξάνεται η ένταση και το σώμα καταναλώνει περισσότερη ενέργεια.
Δεν χρειάζεται βουνό ή δύσκολη διαδρομή. Ακόμα και μικρές ανηφόρες μέσα στην προπόνηση μπορούν να ανεβάσουν αισθητά την καύση θερμίδων.
Φυσικά και τα περισσότερα χιλιόμετρα σημαίνουν μεγαλύτερη συνολική κατανάλωση ενέργειας.
Όμως υπάρχει και μια παγίδα: όταν το τρέξιμο γίνεται υπερβολικά αργό ή κουραστικό για πολλές ώρες, αρκετοί καταλήγουν να μειώνουν υπερβολικά την ένταση.
Και κάπως έτσι η προπόνηση γίνεται λιγότερο αποδοτική απ’ όσο νομίζουν.
Η ισορροπία ανάμεσα σε διάρκεια και ένταση είναι συνήθως το κλειδί.
Πολλοί δρομείς αποφεύγουν την ενδυνάμωση θεωρώντας ότι αρκεί μόνο το τρέξιμο.
Στην πραγματικότητα όμως, οι πιο δυνατοί μύες βοηθούν:
Γι’ αυτό οι ασκήσεις ενδυνάμωσης μπορούν έμμεσα να βοηθήσουν και στην καύση περισσότερων θερμίδων στο τρέξιμο.
Αν θέλεις να κάνεις το τρέξιμό σου πιο αποτελεσματικό, δεν χρειάζεται απαραίτητα να τρέχεις συνέχεια γρήγορα. Στην πραγματικότητα, ένα από τα πιο αποδοτικά μοτίβα είναι οι αυξομειώσεις ρυθμού, αυτό που πολλοί αποκαλούν interval running ή fartlek.
Ο λόγος είναι απλός: όταν αλλάζεις ένταση, το σώμα αναγκάζεται να δουλεύει πιο “σκληρά” ενεργειακά. Οι παλμοί ανεβοκατεβαίνουν, ενεργοποιούνται περισσότεροι μύες και η κατανάλωση θερμίδων αυξάνεται αισθητά.
Ένα πολύ εύκολο παράδειγμα για κάποιον που τρέχει 30-40 λεπτά είναι το εξής:
Δεν χρειάζεται sprint. Αρκεί το γρήγορο κομμάτι να σε βγάζει λίγο έξω από τη “ζώνη άνεσής” σου.
Αυτό το μοντέλο βοηθά να ανεβάσεις περισσότερο τους παλμούς, να κάψεις περισσότερες θερμίδες, να βελτιώσεις αντοχή και να μη συνηθίζει το σώμα στον ίδιο ρυθμό συνέχεια
Μάλιστα, αρκετές φορές μια τέτοια προπόνηση μπορεί να είναι πιο αποδοτική από ένα συνεχόμενο, μονότονο τρέξιμο μεγαλύτερης διάρκειας.
Αν κάποιος είναι πιο αρχάριος, μπορεί να κάνει ακόμα και εναλλαγή τρεξίματος με γρήγορο περπάτημα. Η λογική παραμένει ίδια: οι αλλαγές έντασης “ξυπνούν” περισσότερο τον μεταβολισμό και κάνουν την προπόνηση πιο αποτελεσματική.
Το σώμα συνεχίζει να καταναλώνει ενέργεια και μετά την προπόνηση, ειδικά όταν έχει προηγηθεί έντονη προσπάθεια.
Όμως όταν δεν υπάρχει σωστή αποκατάσταση, ύπνος, νερό και σωστή διατροφή, η απόδοση πέφτει και οι επόμενες προπονήσεις γίνονται πιο “βαριές”.
Και τότε, όσο κι αν πιέζεσαι, το σώμα δεν αποδίδει το ίδιο.
Το να κάψεις περισσότερες θερμίδες στο τρέξιμο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να τρέχεις εξαντλητικά κάθε μέρα. Συχνά, οι πιο έξυπνες αλλαγές στην ένταση, στη διαδρομή και στον τρόπο προπόνησης είναι αυτές που κάνουν τη μεγαλύτερη διαφορά.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το σώμα ανταποκρίνεται καλύτερα στην ποιότητα της προσπάθειας και όχι μόνο στην ποσότητα.
sport24.gr
Ακολουθήστε το Themasports.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις αθλητικές ειδήσεις