Ο σημερινός μας πρωταγωνιστής δεν είναι κάτι τέτοιο παρότι ανήκει σχεδόν στην ίδια ομάδα σε όλη την καριέρα του. Αλλά ουσιαστικά είναι ένας ποδοσφαιριστής που έχει δεθεί με μια ομάδα και κατάφερε, αρκετά καθυστερημένα, να γίνει και σημαντικός σε έναν ιστορικό σύλλογο. Για να χρησιμοποιήσουμε και πάλι έναν αγγλικό όρο, “late bloomer”.
Ο Φεντερίκο Ντιμάρκο γεννήθηκε στο Μιλάνο το 1997 και μεγάλωσε εκεί, στην περιοχή κοντά στην Πόρτα Ρομάνα, μια ιστορική παλιά είσοδο της πόλης που πλέον βρίσκεται αρκετά κεντρικά σε αυτή. Και μεγάλωσε ως οπαδός της Ίντερ. «Γεννήθηκα νερατζούρο. Νιώθω αυτή την αγάπη μέσα μου. Είχα αυτό το συναίσθημα πριν ακόμα παίξω στην Ίντερ, όταν ήμουν παιδί. Όταν η Ίντερ έχανε, ένιωθα χαμένος». Άλλωστε βρισκόταν συχνά στο γήπεδο στο οποίο χρόνια μετά θα αγωνιζόταν, ως φίλαθλος. Πρώτη φορά τον είχε πάει ο θείος του, όταν ακόμα πολύ μικρός (ανάλογα με τη διήγηση είτε 3 είτε 5 ετών). Το ματς που θυμάται περισσότερο ως οπαδός είναι μια νίκη με 4-2 επί της Μίλαν όταν αυτός ήταν ακόμα 14 ετών:
Ανατροπές, πέναλτι και κυρίως η απίστευτη γκολάρα του Μαϊκόν που έμειναν για πάντα στο κεφάλι του πιτσιρικά Φεντερίκο Ντιμάρκο
Και αν δεν είχε ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο, θα είχε αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση στο Μιλάνο, το μανάβικο που έχουν ο πατέρας και ο θείος του. Είχε ξεκινήσει να ασχολείται άλλωστε, καθώς μετά το σχολείο πήγαινε και βοηθούσε στο μαγαζί τους. Όλα αυτά μέχρι να μπει στις ακαδημίες της Ίντερ στις οποίες πήγε μόλις στα 7 του χρόνια, όταν οι σκάουτ τον είδαν να παίζει στην τοπική ομάδα Καλβαϊράτε. Ανέβηκε σκαλί σκαλί όλες τις βαθμίδες, φτάνοντας μέχρι και την Πριμαβέρα, το τελευταίο σκαλοπάτι πριν την πρώτη ομάδα. Με την Πριμαβέρα της Ίντερ κατέκτησε και το σημαντικό τουρνουά Βιαρέτζιο.
Το αριστερό του πόδι ξεχώριζε, τα στημένα του ήταν εξαιρετικά και έπαιζε αρχικά πιο μπροστά στο γήπεδο πριν γυρίσει ως αριστερό μπακ. Ήταν και πολύ δουλευταράς, κάτι που πήρε από πατέρα και θείο και από το γεγονός ότι ήταν άνθρωποι με καθημερινή δουλειά του μόχθου. Γι’ αυτό και πήγε τόσο καλά στις μικρές ομάδες, γι’ αυτό και πήρε πολύ νωρίς την ευκαιρία του στην 1η ομάδα της Ίντερ. Έτσι λοιπόν, τον Δεκέμβριο του 2014, ο πιτσιρικάς που μεγάλωσε ως οπαδός της Ίντερ και πέρασε τη ζωή του για μια δεκαετία με το όνειρο να παίξει στην 1η ομάδα, τα κατάφερε. 17 χρονών σε αγώνα απέναντι στην Καραμπάχ. Λίγους μήνες αργότερα, θα παίξει για πρώτη φορά και στη πρωτάθλημα, σε έναν αγώνα απέναντι στην Έμπολι.
Η διαδρομή όμως από τότε δεν ήταν ιδιαίτερα εύκολη. Δεν πήρε τη φανέλα στο σπίτι, το αντίθετο. Στην Ίντερ δεν πίστευαν ότι ήταν έτοιμος και έτσι άρχισαν οι δανεισμοί. Εξάμηνο στην Άσκολι της Serie B με καλές εμφανίσεις και κατόπιν πλήρης σεζόν στην Έμπολι της Serie A. Εκεί δεν θα βρει πρωταγωνιστικό ρόλο (δεν είναι καλά καλά 20 έτων) και η ομάδα άλλωστε θα υποβιβαστεί. Στο Μιλάνο δεν φαίνεται να βρίσκει θέση. Κάπως έτσι, η Ίντερ αποφασίζει ότι δεν υπάρχει μέλλον. Λίγο πρόωρα μάλλον, λίγο άδικα ίσως. Η Σιόν δίνει ένα σεβαστό ποσό και τον κάνει δικό της, αλλά τουλάχιστον οι άνθρωποι της Ίντερ βάζουν όρο επαναγοράς.
Στην Ελβετία τα πράγματα δεν ξεκινούν καλά, αφού στο ντεμπούτο του παθαίνει κάταγμα στο μετατάρσιο. Θα χάσει σημαντικό μέρος της σεζόν μέχρι να επιστρέψει. Παρόλα αυτά, στην Ίντερ πιστεύουν ότι είναι αρκετά καλός και πληρώνουν περισσότερα από όσα πήραν για να τον φέρουν πίσω μετά από μόλις έναν χρόνο. Όχι όμως για να παίξει. Νέος δανεισμός, αυτή τη φορά στην Πάρμα. Η Πάρμα διατηρεί και δικαίωμα αγοράς. Ξανά όμως δεν θα μπορέσει να φτάσει τις 20 συμμετοχές σε ομάδα, καθώς θα τραυματιστεί και πάλι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η Πάρμα δεν τον αγοράζει και ο Φεντερίκο επιστρέφει ξανά στην Ίντερ. Η ειρωνεία; Θα σκοράρει το ένα και μοναδικό του γκολ με τη φανέλα της Πάρμα μέσα στο Μεάτσα, απέναντι στην Ίντερ. Και είναι μάλιστα μια γκολάρα που θα χαρίσει τη νίκη στην Πάρμα, μια νίκη που θα αποδειχτεί στο τέλος σημαντική για τη σωτηρία της:
Ίντερ από παιδί, αλλά την γκολάρα εναντίον της την πανηγύρισε σαν τρελός
Δεν τον έχουν πάρει τα χρόνια μεν, αλλά είναι 22 και δεν έχει στεριώσει σε ομάδα για πάνω από μια χρονιά. Τα πράγματα σφίγγουν. Αυτή τη φορά δεν φεύγει αμέσως. Θα μείνει στην Ίντερ και μάλιστα θα αγωνιστεί ξανά με τη φανέλα της μετά από σχεδόν 5 χρόνια. Θα πάρει κάποια ματς ως αλλαγή από τον Αντόνιο Κόντε και ένα ματς ως βασικός στο κύπελλο, τον Ιανουάριο του 2020. Δεν θα έχει όμως πολύ μέλλον. Θα κάνει την 3η και τελευταία συμμετοχή του στο πρωτάθλημα με την Κάλιαρι και τελευταία ημέρα του Ιανουαρίου θα φύγει και πάλι δανεικός. Αυτή τη φορά στη Βερόνα.
Θα πάει ξανά με δικαίωμα αγοράς. Ούτε αυτή τη φορά θα τον αγοράσουν, αλλά στη Βερόνα αρχίζει να βρίσκει τα πατήματά του και ο δανεισμός του θα επεκταθεί για έναν χρόνο ακόμα. Είναι η πρώτη φορά στην καριέρα του που θα μείνει για πάνω από μία σεζόν σε σύλλογο, κλείνοντας 18 μήνες στους “τζαλομπλού”. Δεν είναι όμως ότι έμεινε καιρό. Είναι ότι βρήκε επιτέλους ρόλο και έναν προπονητή που τον πίστεψε. Ο Κροάτης Ιβάν Τζούριτς είναι αυτός που παίζει μεγάλο ρόλο στο φαινόμενο Ντιμάρκο. Ο Ντιμάρκο θα παίξει σε 35 αγώνες στη Βερόνα και μάλιστα θα σκοράρει 5 φορές.
«Το πρώτο μου γκολ με τη φανέλα της Ίντερ σήμαινε πολλά για μένα. Για όλες τις θυσίες που έκανα από μικρός και όσα αναγκάστηκα να αφήσω πίσω. Ήταν ένα μοναδικό συναίσθημα. Μεγάλωσα εδώ, ζω εδώ με εξαίρεση όταν έλειπα δανεικός.»
Ο Ντιμάρκο έχει πει ότι εκείνος ο 1,5 χρόνος στη Βερόνα του άλλαξε την καριέρα. Ο Τζούριτς του έδωσε τις ευκαιρίες και ο ίδιος στο 3-5-2 έγινε ένα φουλ μπακ που μπορούσε να βοηθήσει επιθετικά, ενώ μίλησε και με τα καλύτερα λόγια για τον ντ’ Αμίκο, τον αθλητικό διευθυντή της Βερόνα που από την αρχή ήταν ξεκάθαρος μαζί του. Παρότι ξεχωρίζει, ο ίδιος φαίνεται να το έχει πάρει απόφαση ότι δεν θα γυρίσει πίσω στην Ίντερ, δηλώνοντας ότι είναι πολύ πιθανό να μείνει στη Βερόνα για πολλά χρόνια. Τελικά όμως, η Ίντερ τον θέλει πίσω. Κόουτς είναι ο Σιμόνε Ιντζάγκι και τον παίρνει κανονικά στην καλοκαιρινή προετοιμασία το 2021. Σε πολλά ματς είναι στον πάγκο, πίσω από τον Πέρισιτς, αλλά θα πάρει και αρκετές συμμετοχές στη βασική εντεκάδα και θα αγωνιστεί συνολικά σε 32 παιχνίδια στο πρωτάθλημα με 2 γκολ και 4 ασίστ. Το πρώτο του γκολ είναι μια φαουλάρα απέναντι στη Σαμπντόρια. Όπως λέει, κάθεται συχνά μετά το τέλος της προπόνησης και εκτελεί φάουλ. Από τότε που ήταν ακόμα στην Έμπολι.
Ο Ντιμάρκο ζει επιτέλους αυτό που ονειρευόταν: «Η οικογένειά μου είναι εδώ. Είμαι χαρούμενος που είμαι στο σπίτι μου. Είμαι οπαδός της Ίντερ από τότε που γεννήθηκα και είναι τιμή για μένα να φοράω αυτή τη φανέλα». Δεν είναι πλέον ένα ταλέντο, δεν είναι πλέον η τελευταία λύση στο βάθος του πάγκου. Ανήκει στο rotation της ομάδας. Ακόμα όμως δεν κάνει τη διαφορά. Αυτό θα έρθει ουσιαστικά την επόμενη χρονιά του. Τη σεζόν 2022-23 θα αγωνιστεί για πάνω από 2000 λεπτά στο πρωτάθλημα, έχοντας πάρει τη φανέλα του βασικού. Θα γίνει ένας από τους καλύτερους παίκτες της Ίντερ (με 4 γκολ και 5 ασίστ) και ένα από τα αγαπημένα παιδιά της εξέδρας που τον βλέπουν να τα δίνει όλα στο χορτάρι και να βοηθάει και πολύ επιθετικά. «Νιώθω ότι με καλομαθαίνουν πολύ. Από τη χρονιά μου στη Βερόνα πολλοί οπαδοί μού έστελναν μηνύματα και μου έλεγαν να γυρίσω πίσω».
Έπρεπε να φτάσει στα 26 του, να περάσει πολλές δυσκολίες με τραυματισμούς και δανεισμούς για να τα καταφέρει. Από εκεί και πέρα πλέον γίνεται ένα από τα σημαντικά πρόσωπα στην Ίντερ. Η Ίντερ φτάνει στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, παρουσιάζεται πολύ πιο ανταγωνιστική από όσο περιμένουν πολλοί, αλλά θα λυγίσει από τη Σίτι. Ο Ντιμάρκο πλέον αναγνωρίζεται διεθνώς, καθώς μπαίνει στην 11αδα της χρονιάς στο Τσάμπιονς Λιγκ, χάρη στις εμφανίσεις του και τις 5 ασίστ σε 11 παιχνίδια. Η επόμενη χρονιά δεν θα έχει τελικό Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά θα έχει το πρώτο του πρωτάθλημα. Με τον ίδιο φυσικά να είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Η Ίντερ κάνει περίπατο στη Serie A και ο Ντιμάρκο έχει 5 γκολ και 6 ασίστ. Μπαίνει στην καλύτερη εντεκάδα του πρωταθλήματος.
Ο κόσμος αναρωτιέται πού θα φτάσει και αυτός πηγαίνει όλο και καλύτερα κάθε σεζόν. 2024-25. 4 γκολ και 9 ασίστ. Ξανά στην 11αδα της χρονιάς στην Ιταλία. Η Ίντερ παράλληλα θα φτάσει σε ένα νέο τελικό Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτή τη φορά, οι εμφανίσεις της απέναντι σε Μπάγερν και Μπαρσελόνα, έχουν κάνει τον κόσμο να πιστεύει ότι ήρθε η ώρα. Ο ίδιος είναι από τους καλύτερους παίκτες. Η προσγείωση όμως θα έρθει απότομα. Είναι εκεί στο μαύρο βράδυ στο Μόναχο, στην 5αρα από την ΠΣΖ και είναι και από τους μοιραίους στον αγώνα, κάνοντας μια πολύ κακή εμφάνιση. Μήπως τελικά τον υπερτιμήσαμε; Αυτό ήταν;
Δεν τον πτοούν όσα γράφονται και τη σεζόν που διανύουμε συνεχίζει με τα φρένα σπασμένα. Η Ίντερ πάει καρφί για το πρωτάθλημα φέτος και τα νούμερα του Ντιμάρκο μοιάζουν βγαλμένα από ηλεκτρονικό παιχνίδι. Τη στιγμή που γράφεται το κείμενο, ο Ντιμάρκο έχει σε 22 παιχνίδια στη Serie A 5 γκολ και… 11 ασίστ. Τα στημένα του είναι φωτιά, δημιουργεί τις περισσότερες ευκαιρίες από κάθε άλλον στο πρωτάθλημα και πάει να σπάσει το ρεκόρ ασίστ για αμυντικό, ενώ έχει από τις περισσότερες επαφές στο τελευταίο τρίτο γηπέδου σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η Ίντερ πλέον έχει ως πρώτη προτεραιότητα την ανανέωση του συμβολαίου του που λήγει το 2027. Ήδη ακούγονται φήμες για άλλες ευρωπαϊκές ομάδες, όπως για παράδειγμα η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, και στο Μιλάνο θέλουν να τον κρατήσουν καθώς είναι από τους πιο σημαντικούς παίκτες της ομάδας. Ο ίδιος φροντίζει να μην καβαλάει το καλάμι. Όταν ο ρεπόρτερ τηλεοπτικού σταθμού τον ρώτησε αν νιώθει ο καλύτερος στη θέση του στον κόσμο, ο Ντιμάρκο απάντησε ότι νιώθει ότι είναι ο κανένας, ένα τίποτα.
Ο Ντιμάρκο δεν σταματά όμως. Είναι τρομερό ότι του πήρε τόσα χρόνια να φτάσει σε τέτοιο επίπεδο, αλλά είναι εξίσου εντυπωσιακό ότι βελτιώνεται ακόμα. Έχει δουλέψει πολύ στη φυσική κατάσταση και τη δύναμη, είναι πολύ πιο πλήρης πλέον και σε αυτό τον τομέα. Στα τρεξίματά του, στα σπριντ του. Ο Κίβου τον ανεβάζει ακόμα περισσότερο και αυτό βοηθάει συνολικά την Ίντερ. Και πλέον γράφει σελίδες στα βιβλία ιστορίας της Ίντερ. Στη νίκη μέσα στο Ντόρτμουντ με 0-2 για το Τσάμπιονς Λιγκ, ο Ντιμάρκο φόρεσε για πρώτη φορά το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Η πορεία του ήταν αργή, γεμάτη θυσίες, αλλά τώρα απολαμβάνει κάθε στιγμή. Από το μανάβικο στην Πόρτα Ρομάνα, στις εξέδρες, στις ακαδημίες, στο να γίνει γυρολόγος που δεν τον πίστευε κανείς, στους τραυματισμούς, στην επιστροφή, στην καθιέρωση και τους τίτλους.
https://blog.stoiximan.gr/
