«Έπαιρνα 18-19 χάπια τη μέρα, σκεφτόμουν την αυτοκτονία» - Η σιωπηλή εξάρτηση ποδοσφαιριστών από τα υπνωτικά

8 Νοεμβρίου 2025. Ο αναπληρωματικός της Κρου, Ομάρ Μπογκλ, σκοράρει στο 93ο λεπτό, σφραγίζοντας τη νίκη με 3-1 επί της Σρούσμπερι.

Για έναν επιθετικό που έχει πετύχει περισσότερα από 150 γκολ με την ομάδα του, αυτό μπορεί να μην ακούγεται ιδιαίτερα σημαντικό, αλλά για τον Μπογκλ ίσως ήταν το πιο σημαντικό της καριέρας του.

Το 2025 τον οδήγησε σε σκοτεινά μέρη. Ο εθισμός στα παυσίπονα και στα υπνωτικά, καθώς είχε φτάσει να παίρνει καθημερινά έως 19, τον έκανε να σκέφτεται την αυτοκτονία.

Όλα άρχισαν με έναν πόνο στην πλάτη πριν από την έναρξη της σεζόν 2024-25.

Η ιστορία εθισμού του Ομάρ Μπογκλ

Ο γιατρός της ομάδας του συνταγογράφησε συστηματικά παυσίπονα για να ανακουφιστεί από αυτό που περιέγραψε ως τον χειρότερο πόνο που είχε νιώσει ποτέ.

«Δεν μπορούσα να περπατήσω, δεν μπορούσα πραγματικά να κινηθώ, δεν μπορούσα να κοιμηθώ» λέει για τον πόνο στην πλάτη. «Όταν κοιμόμουν, ο πόνος με ξυπνούσε. Ο γιατρός μου έδωσε φάρμακα για να με βοηθήσει να κοιμηθώ. Ένα από τα φάρμακα που πήρα ήταν κάτι που είχα πάρει και πριν, οπότε ήμουν εξοικειωμένος με το πώς με έκανε να νιώθω. Τα έπαιρνα για δύο ή τρεις εβδομάδες και μετά ο πόνος άρχισε να υποχωρεί.

Επέστρεψα στο παιχνίδι και την προπόνηση, αλλά εξακολουθούσα να έχω πόνους στα σουτ και δυσκολία στον ύπνο. Άρχισα να τα παίρνω ξανά για να με βοηθήσουν. Από εκεί και πέρα ​​​​η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει».

Ο Μπόγκλ άρχισε να βρίσκει τα χάπια εκτός του συλλόγου. Ουδείς στην ομάδα γνώριζε το πρόβλημά του.

«Εθίστηκα γρήγορα και μάλλον δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο εξαρτημένος ήμουν. Με την πάροδο του χρόνου έπαιρνα γελοίες ποσότητες. Συνέχιζε να αυξάνεται. Κάθε λίγες εβδομάδες πρόσθετα κι άλλη δόση.

Δεν το είπα σε κανέναν και ήξερα ότι θα με συμβούλευαν να μην το κάνω. Γνώριζα επίσης παίκτες που έκαναν το ίδιο πράγμα, οπότε επειδή αυτή ήταν η πρώτη φορά που έπαιρνα χάπια μόνος μου για να βγάλω τα παιχνίδια ή τον ύπνο ή την προπόνηση, νόμιζα ότι ήταν φυσιολογικό».

This is a side of the game that most people never see 👀

Crewe Alexandra striker, Omar Bogle, has opened up about how a fractured back in pre-season last year pulled him into painkiller addiction.

Unfortunately, addiction isn’t rare in football - the pressure, the lifestyle,… pic.twitter.com/1uBK1jIuV5

— Thomas Hal Robson-Kanu (@RobsonKanu) December 3, 2025

Η διάθεση και η νοοτροπία του Μπογκλ σύντομα επηρεάστηκαν και παραδέχεται ότι άρχισε να πέφτει ψυχολογικά.

«Με άλλαξε ως άνθρωπο» λέει. «Απομονωνόμουν από όλους. Γύριζα σπίτι μετά την προπόνηση, έκλεινα όλες τις κουρτίνες, καθόμουν στο σκοτάδι βλέποντας τηλεόραση, ήμουν στο τηλέφωνό μου όλη μέρα και δεν μιλούσα σε κανέναν.

Ήμουν στο σκοτάδι, με κατάθλιψη, με αυτοκτονικές σκέψεις. Δεν νομίζω ότι πέρασε μέρα που να μην είχα αυτοκτονικές σκέψεις.

Οι σκέψεις έρχονταν κάθε μέρα, τουλάχιστον μία φορά. Η ποσότητα των ναρκωτικών που έπαιρνα και το πού με οδηγούσε ο εθισμός, νομίζω ότι υποσυνείδητα αυτό προσπαθούσα να κάνω. Ήλπιζα ότι μια μέρα δεν θα ξυπνούσα».

Ο εθισμός του Μπόγκλ ήταν τόσο βαθύς, που έπρεπε πρώτα να μπει σε κέντρο αποτοξίνωσης.

«Όταν μπήκα σε κέντρο αποτοξίνωσης και έκανα αξιολογήσεις, οι γιατροί είπαν ότι θα έπρεπε να είμαι νεκρός και ότι πιθανότατα είχα πάρει υπερβολική δόση πολλές φορές» θυμάται.

At his worst, Omar Bogle was taking 18 or 19 sleeping pills every night.

“It was just crazy, my usage was ridiculous. I was completely blacked out, I’d wake up and I wouldn’t even remember the conversations that I’d had with people the night before."
pic.twitter.com/1x21QLpRTe

— Abayo Ines (@AbayoInes82817) January 30, 2026

Η χρήση υπνωτικών από τους ποδοσφαιριστές

Μπορεί να σας εκπλήξει το γεγονός ότι οι αθλητές στρέφονται τόσο εύκολα στα υπνωτικά χάπια, μέχρι να σκεφτείτε τους πιθανούς λόγους. Κάποιοι βασίζονται σε αυτά για να καταστείλουν την ενόχληση ενός τραυματισμού τη νύχτα. Κάποιοι τα χρησιμοποιούν για να αντιμετωπίσουν άλλες μορφές τραύματος. Πολλοί παίκτες απλώς θέλουν να κοιμούνται καλά και για πολύ, επειδή είναι αποδεδειγμένο ότι ο ύπνος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ανάρρωση και της καλής απόδοσης. Η απενεργοποίηση της αδρεναλίνης που παράγεται από τους ανταγωνιστικούς αγώνες είναι συχνά μια (άνιση) μάχη.

Έντονη σωματική και ψυχολογική καταπόνηση, πυκνό αγωνιστικό πρόγραμμα με συνεχόμενα ταξίδια, πίεση για απόδοση και υψηλές προσδοκίες. Είναι οι συνθήκες του σύγχρονου επαγγελματικού ποδοσφαίρου, και όχι μόνο.

Οι διαταραχές ύπνου είναι συχνές στους επαγγελματίες αθλητές. Αγώνες αργά το βράδυ, αλλαγές ζώνης ώρας (jet lag), άγχος πριν από κρίσιμα παιχνίδια και η υπερδιέγερση μετά από έντονη σωματική δραστηριότητα δυσκολεύουν τη χαλάρωση και την έλευση φυσιολογικού ύπνου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα υπνωτικά χάπια χρησιμοποιούνται κατόπιν ιατρικής σύστασης, ως προσωρινό μέτρο αποκατάστασης του κύκλου του ύπνου.

«Οι απαιτήσεις είναι αμείλικτες. Κατά την προετοιμασία για ένα παιχνίδι, οι παίκτες βιώνουν υψηλά επίπεδα διέγερσης. Μόλις τελειώσει ο αγώνας, πολλοί δυσκολεύονται να ηρεμήσουν. Το να κοιμηθούν μετά από ένα παιχνίδι μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολο» εξηγεί ο Τζεφ Σκοτ, πρώην επικεφαλής του ιατρικού επιτελείου της Τότεναμ.

Είναι σαφές ότι παρά τα πιθανά βραχυπρόθεσμα οφέλη, η χρήση υπνωτικών χαπιών ενέχει κινδύνους. Η εξάρτηση, η μειωμένη εγρήγορση την επόμενη ημέρα, η επιβράδυνση των αντανακλαστικών και οι επιπτώσεις στη μνήμη και στη συγκέντρωση είναι μερικές από τις πιθανές παρενέργειες.

athletiko.gr