Μπαρτζώκας ball και ΜΑΤ στον Αταμάν - Καμία αυτοκριτική από τον Τούρκο τεχνικό

Όχι, δεν υπάρχει τίποτε μεταφυσικό στην δέκατη σερί νίκη του Ολυμπιακού επί του Παναθηναϊκού για την Ευρωλίγκα. Υπάρχει ξεκάθαρη μπασκετική εξήγηση και αυτή δεν βρίσκεται ούτε στη διαφορά απόδοσης των πάουερ φόργουορντ, ούτε στη διαιτησία. Βρίσκεται στο πώς διαχειρίστηκε το ντέρμπι ο ένας προπονητής και πώς ο άλλος. Και είναι ξεκάθαρο πως, τουλάχιστον σε αυτή τη δεύτερη παρτίδα, ο Γιώργος Μπαρτζώκας έκανε ματ στον Εργκίν Αταμάν. Ή μάλλον ο Τούρκος προπονητής έβγαλε μόνος τα μάτια του, ασχέτως αν στο τέλος της βραδιάς προτίμησε ξανά την κριτική σε όλους πλην του εαυτού του.

Το Bartzokas ball και ο… αχταρμάς

Ούτε παραγγελία να είχε κάνει ο Γιώργος Μπαρτζώκας την πεντάδα που αντιπαρέταξε στη δική του ο Εργκίν Αταμάν στο ξεκίνημα του ντέρμπι. Ο Τούρκος τεχνικός έδειξε τις αυτοκαταστροφικές του τάσεις από νωρίς αρχίζοντας το ματς με τον Σορτς πάνω στον Ντόρσεϊ και τον Μήτογλου πάνω στον Βεζένκοφ. Αποτέλεσμα οι δύο καλύτεροι σκόρερ του Ολυμπιακού να «ζεσταθούν» από νωρίς και να συνεχίσουν να τα βάζουν όλο το βράδυ.

Ο Ολυμπιακός βρήκε πεδίο δόξης λαμπρό, με τον Ντόρσεϊ να βρίσκει ίσως για πρώτη φορά στην καριέρα του ευκαιρία να ποστάρει αντίπαλο και να σουτάρει πάνω από το κεφάλι του και τον Βεζένκοφ να εκμεταλλεύεται την καλή κυκλοφορία της μπάλας και τις καλές αποστάσεις με το πανέξυπνο παιχνίδι του. Bartzokas ball, δηλαδή, σε βαθμό που ελάχιστες φορές έχουμε δει φέτος, με την ευγενική χορηγία της άμυνας του Παναθηναϊκού.

Όπως ευγενική χορηγία προς τους γηπεδούχους ήταν η συνήθεια του Μπαρτζώκα να αλλάζει ριζικά στη δεύτερη περίοδο μια πολύ λειτουργική πεντάδα, με τη second unit να αδυνατεί να ανταποκριθεί. Με τον Φουρνιέ να μην μπορεί να «κουβαλήσει» την επίθεση, τον Νιλικίνα να εκτίθεται σε άμυνα κι επίθεση, τον Χολ να «φωνάζει» πόσο μεγάλο downgrade γίνεται στο «5» όταν ξαποσταίνει ο Μιλουτίνοφ, τον Μόρις να προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα του ομάδα και μια πρωτόγνωρη για τον ίδιο ατμόσφαιρα και τον Πίτερς να μη μπορεί να γίνει ωφέλιμος σε μια δυσλειτουργική πεντάδα.

Ο Παναθηναϊκός αντέδρασε, ανέβασε ένταση στην άμυνα, άρχισε να γνωρίζει τι εστί αμυντικό ριμπάουντ και έδωσε την μπαγκέτα στον Ναν εξαφανίζοντας το -17. Όταν όμως ο Ολυμπιακός επέστρεψε στις εργοστασιακές ρυθμίσεις, ο κόουτς Μπαρτζώκας έκλεισε το rotation και προσαρμόστηκε στον Ναν, ούτε η τεράστια κλάση του περσινού MVP δεν θα μπορούσε να σώσει τους «πράσινους».

Οι γηπεδούχοι έμοιαζαν να περιμένουν τα πάντα από τον Ναν. Και παρότι αυτός έκανε την πιο ώριμη εμφάνισή του εδώ και καιρό, καταναλώνοντας πολλή ενέργεια για να ξεμαρκαριστεί και εν συνεχεία να τρέχει όλες τις επιθέσεις σκοράροντας ή δημιουργώντας (πέτυχε ή σέρβιρε 46 από τους 82 πόντους του Παναθηναϊκού), φυσικά ΔΕΝ έφτανε για να κερδίσει μια καλοκουρδισμένη ομάδα, όπως εμφανίστηκε ο Ολυμπιακός στο ΟΑΚΑ.

Ο Αταμάν συνέχισε να παρατάσσει ακατανόητες πεντάδες, πότε χωρίς πεντάρι, πότε χωρίς τεσσάρι, πότε χωρίς τριάρι, αλλά πάντα χωρίς λογική, ακόμη και στην τέταρτη περίοδο, που κρίθηκε το παιχνίδι. Τότε που η μία ομάδα έμοιαζε να ξέρει τι ακριβώς να κάνει και η άλλη ψαχνόταν, από τον πάγκο μέχρι το παρκέ.

Ο Μπαρτζώκας κέρδισε ηρεμία, ο Αταμάν πρέπει να κάνει αυτοκριτική
Προφανώς ο Ολυμπιακός δεν έλυσε όλα του τα προβλήματα με τη νίκη στο ΟΑΚΑ. Ζητήματα όπως η απουσία ικανού back up σέντερ, η έλλειψη χημείας στο δεύτερο rotation, η ισορροπία μεταξύ άμυνας κι επίθεσης σε κάποια σχήματα ή η απώλεια διαφορών (που παρουσιάστηκε και στο ντέρμπι) παραμένουν και χρήζουν διόρθωσης. Όμως σε κάθε περίπτωση ο Γιώργος Μπαρτζώκας με αποτελέσματα σαν κι αυτό μειώνει τον… εξωτερικό θόρυβο που συχνά γίνεται μέγγενη που στραγγαλίζει τον ίδιο και τους παίκτες του. Και με την καλύτερη προσαρμογή του ήδη θετικού Μόρις, την πιθανή απόκτηση του Ταϊρίκ Τζόουνς και την επάνοδο του Γουόρντ, θα έχει ένα πιο ορθολογικό rotation.

Την ίδια ώρα, ο Εργκίν Αταμάν συνεχίζει την κακή συνήθεια να βγάζει στη σέντρα τους παίκτες του σε κάθε στραβή. Χωρίς να απαλλάσσονται από τις ευθύνες τους εκείνοι, ο Τούρκος προπονητής θα είχε περισσότερο δίκιο με το μέρος του αν πέρα από τη δημόσια κριτική σε πρόσωπα έκανε και την αυτοκριτική του. Γιατί δεν φταίνε οι πάουερ φόργουορντ, οι παίκτες που φοβούνται ή οι διαιτητές όταν ο ίδιος ξεκινά το ματς με τον Σορτς στον Ντόρσεϊ και τον Μήτογλου στον Βεζένκοφ, όταν επιμένει στο hedge out με παίκτες που δεν μπορούν να το υπηρετήσουν, όταν ποντάρει σε εμφανώς επηρεασμένους από την πρόσφατη ασθένειά τους παίκτες (Όσμαν, Χουάντσο), όταν δεν χρησιμοποιεί δευτερόλεπτο τον Χολμς των 2,3 εκατ. ευρώ και άλλα πολλά… Ασκώντας κριτική δημόσια στους παίκτες το μόνο που μπορείς να καταφέρεις είναι να τους «χάσεις». Κι αποφεύγοντας την αυτοκριτική αλλά αναζητώντας πάντα αλλού τους φταίχτες, δεν θα λύσεις ποτέ τα προβλήματά σου.

Πηγή: sport-fm.gr