Γράφουν για το μέλλον του Τζιωνή και... Ομόνοια - Τι ισχύει
Στη Ρουμανία εμπλέκουν την Ομόνοια στα σενάρια για τον Μαρίνο Τζιωνή.
Οι ρίζες του Ινδουισμού εντοπίζονται πριν από περίπου 4.000 χρόνια στην κοιλάδα του ποταμού Ινδού. Εκεί λοιπόν, πολιτισμοί με πλούσια τελετουργική και φιλοσοφική ζωή άρχισαν να θέτουν τις βάσεις της πνευματικότητας που δεν θα είχε αρχή, αλλά ούτε τέλος.
Σε αντίθεση με άλλες μεγάλες θρησκείες, ο Ινδουισμός δεν είχε έναν ιδρυτή, ούτε ημερομηνία γέννησης. Είναι αποτέλεσμα σύμπτυξης παραδόσεων, κειμένων, πολιτισμών και πρακτικών που εξελίχθηκαν μαζί με την ινδική ιστορία.
Τα κείμενα που «ξεκαθάρισαν» τα πράγματα: Οι Βέδες είναι η «καρδιά» της Ινδουιστικής Σκέψης
Η εικόνα αρχίζει να «ξεκαθαρίζει» με την εμφάνιση των Βέδων, των ιερών κειμένων που αποτελούν τη βάση της ινδουιστικής φιλοσοφίας και λατρείας. Δημιουργήθηκαν περίπου το 1500 π.Χ., σηματοδοτώντας την αρχή της λεγόμενης Βεδικής περιόδου.
Όταν αυτή η περίοδος τελείωσε γύρω στο 500 π.Χ., ακολούθησε μια φάση που οι μελετητές ονομάζουν «ινδουιστική σύνθεση», μια εποχή όπου ποικίλες φιλοσοφίες και τοπικές λατρείες ενώθηκαν σε ένα ενιαίο πνευματικό σύστημα και γεννήθηκε ο Ινδουισμός όπως τον γνωρίζουμε σήμερα.
Ο Ινδουισμός είναι ένα μοναδικό «Θρησκευτικό Μωσαϊκό» και μία «Θρησκεία δίχως όνομα»
Ακόμα και σήμερα, δεν υπάρχει «ένας» Ινδουισμός. Οι περίπου 1 δισεκατομμύριο πιστοί του παγκοσμίως, περίπου το 94% των οποίων ζουν στην Ινδία, ακολουθούν ποικίλες σχολές, θεότητες και τελετουργίες. Μερικές απ' αυτές είναι η λατρεία του Βράχμα, του Βίσνου και του Σίβα και οι φιλοσοφίες της γιόγκα και του διαλογισμού.
Ακόμη και η ίδια η λέξη, δεν είναι... ιθαγενής. Πρόκειται για έναν όρο που δημιουργήθηκε από ξένους, πιθανότατα Πέρσες και αργότερα Ευρωπαίους, για να περιγράψει τις θρησκευτικές πρακτικές της περιοχής γύρω από τον ποταμό Ινδό.
Ορισμένοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η έννοια του «Ινδουισμού» όπως τη γνωρίζουμε σήμερα διαμορφώθηκε μόλις τον 19ο αιώνα, κατά την περίοδο της Βρετανικής Αποικιοκρατίας, όταν οι Βρετανοί επιχείρησαν να ταξινομήσουν τις τοπικές παραδόσεις μέσα από το ευρωπαϊκό μοντέλο της θρησκείας.
Η ρευστότητα είναι το μυστικό της... αιωνιότητας του Ινδουισμού
Ίσως ακριβώς αυτή η ρευστότητα είναι το μυστικό της αντοχής του Ινδουισμού. Αντί να μένει στάσιμος, απορροφά νέες ιδέες, προσαρμόζεται στις εποχές και παραμένει ριζωμένος σε πανάρχαιες πνευματικές αρχές. Αυτή η ικανότητα προσαρμογής είναι που του επέτρεψε να επιβιώσει για χιλιετίες.
Άλλες θρησκείες «ριζωμένες» στα αρχαία χρόνια
Ο Ινδουισμός δεν είναι η μόνη θρησκεία με τις ρίζες του να χάνονται στα βάθη του χρόνου. Ο Ιουδαϊσμός, για παράδειγμα, εξελίχθηκε σταδιακά μέσα από τις παραδόσεις του Αβραάμ και του Μωυσή. Πολλοί τον θεωρούν εξίσου αρχαίο με τον Ινδουισμό, αν και η θρησκεία των Εβραίων διαμορφώθηκε πλήρως πολύ αργότερα.
Παρόμοια πορεία ακολούθησαν και ο Βουδισμός και ο Τζαϊνισμός, που εμφανίστηκαν γύρω στον 6ο αιώνα π.Χ., όχι βέβαια ως αποκαλύψεις, αλλά ως φιλοσοφικά κινήματα που σταδιακά πήραν τη μορφή της θρησκείας.
gazzetta.gr
