Ο Στόγιαν Βράνκοβιτς ήταν εκείνος που υπέγραψε στο φινάλε την κατάκτησης της κούπας με ένα ιστορικό για... πολλούς λόγους κόψιμο. Δευτερόλεπτα στο τέλος που... δεν τελείωναν ποτέ!
Πριν την (αντικανονική) τάπα του Κροάτη γίγαντα στα 4,9'', όπου ήταν κολλημένο (ξανά αντικανονικά) το χρονόμετρο μπερδεύοντας άπαντες, προηγήθηκε φάουλ, που δε δόθηκε ποτέ, πάνω στον Γιαννάκη στα 7'' για το φινάλε. Ο Βράνκοβιτς διέσχισε το γήπεδο με σπριντ, σταμάτησε τον Μοντέρο και η ιστορία ξεκίνησε να γράφει για τον Παναθηναϊκό.
Ο αείμνηστος Παύλος Γιαννακόπουλος είχε επενδύσει πολλά σε εκείνη την ομάδα, κάνοντας το μεγάλο «μπαμ» του καλοκαιριού με τη μεταγραφή του τεράστιου αστέρα του ΝΒΑ, Ντομινίκ Ουίλκινς. Και μαζί με τους Στόγιαν Βράνκοβιτς, Φραγκίσκο Αλβέρτη, Νίκο Οικονόμου, Παναγιώτη Γιαννάκη, Τζον Κόρφα, Χρήστο Μυριούνη, Βαγγέλη Βουρτζούμη και Τζανή Σταυρακόπουλο κατάφεραν στο τέλος να κατακτήσουν την κορυφή της Ευρώπης.
Έκτοτε η ομάδα συμμετείχε στα Final Four των 2000 (Θεσσαλονίκη), 2001 (Παρίσι), 2002 (Μπολόνια), 2005 (Μόσχα), 2007 (Αθήνα), 2009 (Βερολίνο), 2011 (Βαρκελώνη), 2012 (Κωνσταντινούπολη), κατακτώντας άλλα πέντε ευρωπαϊκά τρόπαια ύστερα από το πρώτο, του 1996.
Παναθηναϊκός - Μπαρτσελόνα 67-66 (35-25)
Διαιτητές: Βιρόβνικ (Ισραήλ), Ντοριζόν (Γαλλία)
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Μάλκοβιτς): Αλβέρτης 17(1), Βουρτζούμης 2, Οικονόμου 10(1), Κόρφας 4, Γιαννάκης 9(1), Βράνκοβιτς, Ουίλκινς 16, Σταυρακόπουλος 9(1).
ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ (Ρενέσες): Χιμένεθ 9, Γκαλιλέα 10(1), Γκόντφρεντ 9, Φερνάντεθ 15(3), Μοντέρο, Ντίεθ, Μπος, Μαρτίνεθ, Καρνισόβας 23(2).
