«Στον δρόμο που χάραξαν οι ιδρυτές του σωματείου μας - Το λένε οι παίκτες και η τεχνική ηγεσία...»
Ο αναπληρωτής πρόεδρος της Ομόνοιας Δημήτρης Γρηγόρη μίλησε κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ των οργανωμένων οπαδών της ομάδας στο «Ηλίας Πούλλος».
Ακολουθήστε μας στο Google news
Δεκαέξι διαφορετικές ομάδες, περισσότερα από 2.000 παιχνίδια στους πάγκους σε πέντε δεκαετίες προπονητικής καριέρας. Κι όμως, αυτά δεν ήταν αρκετά στον Neil Warnock για να επαναπαυτεί στις δάφνες του και να απολαύσει, έστω στα 75 του, μια ξένοιαστη ζωή μακριά από σκοτούρες – τη «ζωή ενός κανονικού ανθρώπου», όπως θα έλεγε ο Jurgen Klopp.
Η Χάντερσφιλντ, από την οποία αποχώρησε το Σεπτέμβριο, έχοντας την κρατήσει πέρσι στην Τσάμπιονσιπ, φαινόταν ότι θα είναι ο τελευταίος σταθμός της αειθαλούς καριέρας του. Όμως η φράση «τελευταία ένσημα» δεν ασκεί την παραμικρή γοητεία στον Warnock, ο οποίος στις 5 Φεβρουαρίου αποφάσισε να πει το «ναι» στην πρόταση της Αμπερντίν και να επιστρέψει στην ενεργό δράση.
Ο βετεράνος κόουτς είναι ένας από τους πιο σεβάσμιους στο αγγλικό ποδόσφαιρο, με οχτώ ανόδους σε εφτά διαφορετικές ομάδες. Βγαίνει για πρώτη φορά από τα στενά αγγλικά σύνορα, καθώς «πάντα είχα την πρόθεση να εργαστώ στη Σκοτία και ήταν ευκαιρία να το κάνω τώρα», όπως είπε στις πρώτες δηλώσεις του. Το συμβόλαιο του έχει διάρκεια έως τέλους της σεζόν και η διοίκηση της Αμπερντίν προανήγγειλε ότι μέχρι τότε θα έχει ανακοινώσει τον διάδοχό του. Αυτό βέβαια μπορεί να είναι απλώς μια… υπόθεση εργασίας, αφού με τον Warnock ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος. Αν και οι δύο πλευρές «γλυκαθούν» με τη συνεργασία τους, όλα είναι ανοιχτά.
Πάντως, παρά το προχωρημένο της ηλικίας του ο Warnock δεν είναι o γηραιότερος εν ενεργεία κόουτς στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Μπορεί η τάση στις μέρες μας να είναι «όλο και περισσότεροι νέοι τεχνικοί», ωστόσο κάποιοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ο παλιός είναι αλλιώς.
Ιδού οι πέντε πιο επώνυμες περιπτώσεις προπονητών που είτε παρέμειναν είτε εξακολουθούν να είναι ερωτευμένοι με το παιχνίδι και μετά τα 70.
Ο πλέον γυρολόγος των γυρολόγων, από την άλλη όμως κάθε… περιπετειώδης τύπος αυτού του κόσμου οφείλει να υποκλιθεί στα έργα και τις ημέρες του. Ο Dick Advocaat δεν είναι απλώς ένας προπονητής, αλλά ένας πολίτης του κόσμου, που εξακολουθεί να συλλέγει εμπειρίες, βαδίζοντας στα ύστερα της έβδομης δεκαετίας της ζωής του. Εχει περάσει με χρονική σειρά από Σκοτία, Γερμανία, Η.Α.Ε., Νότια Κορέα, Ρωσία, Βέλγιο, Σερβία, Τουρκία, Αγγλία, Ιράκ και από τον φετινό Ιανουάριο είναι ο αθεόφοβος προπονητής της Εθνικής Ομάδας του Κουρακάο.
Ξεκάθαρα μία από τις περιπτώσεις από τις οποίες προέκυψε το «έσπασε το καλούπι» και ενώ οι τελευταίοι τίτλοι που κατέκτησε ήταν το Europa League και το Σούπερ Καπ με τη Ζενίτ το 2008.
Όταν ήρθε στην Ελλάδα το 2010, για χάρη του Παναθηναϊκού, ήταν 63 ετών. Σήμερα, στα 77 του, είναι μόνο 11 μήνες συνταξιούχος, καθώς η τελευταία επαφή του με πάγκο ήταν αυτός της αιγυπτιακής Ζάμαλεκ το Μάρτιο του 2023. Ο προπονητής που κάποτε ο Jose Mourinho παρομοίασε με «έναν γάιδαρο που όσο και αν δουλέψει δεν θα γίνει ποτέ άλογο», έγινε σε πείσμα του συμπατριώτη του o πρώτος που κατέκτησε τρία σερί πρωταθλήματα Πορτογαλίας (με την Πόρτο από το 2007 έως το 2009), ενώ έχει επίσης πανηγυρίσει τίτλους σε Αίγυπτο και Κατάρ.
Τον ξέρουν ασφαλώς και οι πέτρες, στα 76 του δίνει μάχη με Warnock και Advocaat για τον τίτλο του… κάστρου εκείνου που θα πέσει τελευταίο. Εκείνο που λίγοι γνωρίζουν είναι ότι ο Roy Hodgson έφτιαξε το όνομα του στη Σουηδία και χρειάστηκαν 21 χρόνια καριέρας για να κοουτσάρει πρώτη φορά στη μεγάλη κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου! Ξεκίνησε από τη Χάλμσταντ το 1976 και το πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς παραμένει μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις του σουηδικού ποδοσφαίρου (την προηγούμενη σεζόν η Χάλμσταντ είχε σωθεί χάρη στη διαφορά τερμάτων). Κατέκτησε τον τίτλο και το 1979, καθώς και άλλες δύο φορές με τη Μάλμε (1986, ’88), ενώ έχει επίσης αναδειχτεί πρωταθλητής Δανίας με την Κοπεγχάγη (2001).
Cult φιγούρα, αλλά και τεράστια μορφή, που μιλάει άπταιστα τέσσερις γλώσσες και κατά την ποδοσφαιρική θητεία του στη Νότια Αφρική εξέφρασε το θαυμασμό του – αυτός, ένας λευκός – στον Nelson Mandela, προπονώντας μάλιστα μία έκδοση μεικτής κόσμου σε ένα φιλανθρωπικό αγώνα προς τιμήν του το 1999. Αν περνάει ακόμα η μπόγια του; Πέρσι επιστρατεύθηκε εκτάκτως από την Κρίσταλ Πάλας (αντί του Patrick Vieira) και την οδήγησε σε εύκολη παραμονή με απολογισμό 5-3-2, ενώ φέτος η ομάδα του είναι στο +5 από τον υποβιβασμό.
O εμβληματικός προπονητής της Εθνικής Ουρουγουάης μπορεί να εγκατέλειψε το πόστο το 2021 (σε ηλικία 74 ετών), οι υποδομές που άφησε πίσω του όμως σε όλες τις ηλικιακές βαθμίδες θα είναι το ανεξίτηλο σημάδι του στο ποδόσφαιρο της χώρας. Είναι ο τεχνικός με τις περισσότερες παρουσίες στον πάγκο μίας και μόνο Εθνικής Ομάδας, ξεπερνώντας κατά πολύ τους Sepp Herberger (167) και Morten Olsen (166), καθώς το κοντέρ του σταμάτησε στις 228.
Δεν είναι αυτός όμως ο λόγος για τον οποίο επονομάστηκε “El Maestro”. Είναι ο ιθύνων νους ενός εντελώς ιδιότυπου μοντέλου παραγωγής ταλέντων, μιας εξελικτικής διαδικασίας που σκοπό έχει να διασφαλίσει ότι μια χώρα 3,5 εκατ. κατοίκων θα παραμένει εσαεί δύναμη στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Η Εθνική λειτουργεί ως σύλλογος, διοργανώνοντας σεμινάρια για τα ταλέντα που στέλνουν στις υποδομές της κάθε χρόνο οι 30 μεγαλύτερες ομάδες της χώρας, ώστε να διδαχθούν πνευματικά και ποδοσφαιρικά τι χρειάζεται για να γίνουν επαγγελματίες.
Τεχνικός της Λοκομοτίβ Μόσχας για 23 συνολικά χρόνια σε τρεις διαφορετικές θητείες, ο Yury Syomin συνδέθηκε όσο ελάχιστοι με έναν και μόνο σύλλογο, θητεύοντας μάλιστα ένα φεγγάρι και ως πρόεδρός του. Ξεκίνησε την προπονητική στα 36 του και την ολοκλήρωσε στα 73, με τελευταίο τον πάγκο της Ροστόφ το 2021. Ιδιαίτερη η περίπτωση του, καθώς βγήκε εκτός Ρωσίας μόνο για ένα πέρασμα στην ολυμπιακή ομάδα της Νέας Ζηλανδίας (1991) και στο γειτονικό Αζερμπαϊτζάν (Γκαμπάλα 2013/14), που έτσι κι αλλιώς συνιστά πρώην σοβιετική επικράτεια.
onenan.gr