«Στον δρόμο που χάραξαν οι ιδρυτές του σωματείου μας - Το λένε οι παίκτες και η τεχνική ηγεσία...»
Ο αναπληρωτής πρόεδρος της Ομόνοιας Δημήτρης Γρηγόρη μίλησε κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ των οργανωμένων οπαδών της ομάδας στο «Ηλίας Πούλλος».
Ακολουθήστε μας στο Google news
Όταν ακούς «Βίνι Τζόουνς» το μυαλό πάει σε συγκεκριμένα πράγματα:
Μόνιμα έξαλλο και εξαγριωμένο ύφος.
Τάκλιν σε καρωτίδες, επικαλαμίδες και νεφραμιές.
Ατέλειωτο μπούλινγκ σε αντιπάλους, ακατάπαυστα μπινελίκια σε παίκτες, συμπαίκτες και οπαδούς.
Πόσο πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα εξάλλου του τρόμου που έσπερνε στο διάβα του από το γεγονός ότι ακόμα και σεσημασμένοι «σκληροί» όπως οι Ρόι Κιν και Ερίκ Καντονά έκαναν τα… κορόιδα μπροστά του.
Ή από την καριέρα που ακολούθησε αφότου κρέμασε τα παπούτσια του (μεταφέροντας το προφίλ του «κακού» στο σινεμά και παίζοντας σε ταινίες όπως το «Snatch» και το «Mean Machine»).
Πριν υποδυθεί λοιπόν τον νταή ή τον κακοποιό, ο Τζόουνς έπαιζε (με επιτυχία αν μη τι άλλο) αυτόν τον ρόλο στα αγγλικά γήπεδα.
Κέρδισε με το σπαθί του (ή μάλλον με τις καρατιές του) τον τίτλο του τρίτου παίκτη σε αποβολές στην ιστορία της Premier League.
Αυτού που έχει εισπράξει τη γρηγορότερη κίτρινη κάρτα (σε 3 μόλις δευτερόλεπτα).
Πέρα όμως από το ξεπάστρεμα αντιπάλων, έχει γράψει ιστορία και με έναν ακόμα τρόπο:
Φορώντας τα γάντια (όχι του μποξ όπως θα ταίριαζε), αλλά του γκολκίπερ!
Βάσει της συμπεριφοράς και του τρόπου δράσης του, θα προτιμούσες τον Τζόουνς για… σωματοφύλακα, παρά για τερματοφύλακα!
Όταν χρειάστηκε όμως να κάτσει στην εστία, κατάφερε ΚΑΙ εκεί ν’ αφήσει το στίγμα του!
Στις 21 Οκτωβρίου του 1995 λοιπόν η Γουίμπλεντον περνούσε ένα δύσκολο βράδυ στο «Σεντ Τζέιμς Παρκ».
Πριν καν συμπληρωθεί το ημίχρονο, βρισκόταν 3-0 πίσω στο σκορ.
Κι εκεί που έλεγες ότι τα πράγματα δεν μπορούσαν να πάνε χειρότερα, αποδείχθηκε ότι μπορούσαν:
Με την έναρξη του β’ μέρους, αποβολή του τερματοφύλακα Πολ Χιλντ (κι ενώ είχαν γίνει ήδη οι τρεις αλλαγές)…
Ποιος θα μπορούσε λοιπόν να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, αν όχι ο τρελο-Βίνι;
«Βρεθήκαμε σε φοβερά δύσκολη θέση και σκέφτηκα “ο παλιός πρέπει να πάει εκεί, θα κάτσω εγώ στο τέρμα”»
«Δεν είχα ξαναπαίξει τερματοφύλακας, αλλά τρελαινόμουν στην προπόνηση. Καθόμουν κάτω από τα δοκάρια και έσκιζα», έχει περιγράψει ο ίδιος την απόφαση εκείνης της στιγμής.
Αν και έμοιαζε αυτοκτονικό ωστόσο (με το σκορ ήδη τεράστιο, την ομάδα του με παίκτη λιγότερο και την ασφυκτική πίεση δεδομένη) ο Τζόουνς αποδείχθηκε σκληρός καρ…ης και κάτω από την εστία.
Αν και συνήθιζε να κατεβάζει «καντήλια», κατέβασε ρολά.
Με πλεονέκτημα ότι τις είχε εξασκήσει σε… πρόσωπα αντιπάλων, έκανε αποκρούσεις με τις γροθιές.
Ακόμα και διπλή επέμβαση κατέγραψε, που θα τη ζήλευε κι ο Πίτερ Σμάιχελ!
Χαρακτηριστικό είναι ότι οι ίδιοι οι φίλοι της Νιούκαστλ τον αποθέωναν.
Παρόλο που τον είχαν «στην μπούκα» από το αλησμόνητο περιστατικό όπου είχε πιάσει από τα γεννητικά όργανα τον Πολ Γκασκόιν, τον επευφημούσαν σε κάθε επέμβαση ή όταν έκανε… γκελάκια με την μπάλα.
Τι κι αν δέχθηκε λοιπόν τρία γκολ (για τα οποία δεν ευθυνόταν);
Χωρίς τις επεμβάσεις του το σκορ θα έγραφε διψήφιο.
Η εμφάνιση του ως γκολκίπερ γράφτηκε στην ιστορία της Premier League.
Κι ενδεικτική του πόσο το γούσταρε κι ο ίδιος ήταν η περιγραφή του χρόνια μετά:
«Σχεδόν έσπασα την πλάτη μου, αλλά απόλαυσα το να βλέπω παίκτες όπως ο Λες Φέρντιναντ να γελάνε μετά από μια απόκρουσή μου.
Οι οπαδοί της Νιούκαστλ ήταν υπέροχοι εκείνη τη μέρα.
Νομίζω πως μου συγχώρησαν ότι ζούληξα τα… μπαλάκια του Γκάζα»!
menshouse.gr