«Στον δρόμο που χάραξαν οι ιδρυτές του σωματείου μας - Το λένε οι παίκτες και η τεχνική ηγεσία...»
Ο αναπληρωτής πρόεδρος της Ομόνοιας Δημήτρης Γρηγόρη μίλησε κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ των οργανωμένων οπαδών της ομάδας στο «Ηλίας Πούλλος».
Ακολουθήστε μας στο Google news
Είναι φυσιολογικό να «καίει» το θέμα τους Ομονοιάτες, πρώτον γιατί αγάπησαν τον πιτσιρικά, επειδή προέρχεται από τα εκκολαπτήρια της ομάδας και δεύτερο, γιατί τον χάνει η τεχνική ηγεσία από τους επόμενους αγώνες.
Θυμήθηκα μια πρόσφατη τοποθέτηση του Μπεργκ στην Cablenet, o oποίος ανάφερε μεταξύ άλλων "δεν ξέρω αν ο Λοίζου είναι έτοιμος για μετεγγραφή".
Δεν μιλάμε για όποιον κι όποιον, αλλά για τον προπονητή που έδωσε την ευκαιρία στον Λοίζου να «εκτοξευτεί» στο κυπριακό ποδοσφαιρικό στερέωμα. Ίσως ο ταλαντούχος άσος, να τον θεωρεί και "πνευματικό πατέρα".
Είναι χιλιοειπωμένο, πως αν δεν είχε τα τεχνικά γκέμια στην Ομόνοια για δυόμισι χρόνια ο Σκανδιναβός, ο συγκεκριμένος παίχτης, όπως και μερικά άλλα παιδιά, ίσως να αγωνιζόντουσαν δανεικοί σε μικρομεσαίες ομάδες του νησιού.
Για να φτάσουν τα πράγματα σε «ολομέτωπη σύγκρουση» του βραχύσωμου επιθετικού με την επίσημη Ομόνοια, εννοείται ότι υπάρχει ευθύνη αυτών που διαχειρίζονται τις τύχες της ομάδας.
Όμως, ευθύνη έχουν κι «συμβουλάτορες» του ποδοσφαιριστή. Δεν εννοούμε μόνο τον μάνατζερ του, ο οποίος ίσως να μην αφήνεται απερίσπαστος να διαχειριστεί την καριέρα του Λοίζου.
Δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο στον τόπο ζούμε, που βλέπουμε πρόσωπα του οικογενειακού περιβάλλοντος ποδοσφαιριστών, να θέλουν να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο μέλλον του "καλού" τους.
Το ζήτημα είναι να μην τον «κάψουν» τον αγαπημένο τους άνθρωπο, ιδιαίτερα με τοποθετήσεις και σχόλια στα κοινωνικά δίχτυα.
Να μην ξεχνάμε ότι όσο… δύσκολα κάποιος επαγγελματίας καταφέρνει να ανέβει στην κορυφή, τόσο εύκολα μπορεί να πέσει και να σπάσει τα μούτρα του. Παραδείγματα υπάρχουν παρά πολλά, στην Κύπρο και στο εξωτερικό...