Χρήστος Τζόλης, το «κρυφό όπλο» του Αρτέτα: Η λεπτομέρεια που δεν είδαν οι περισσότεροι!

Την ώρα που Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Μάντσεστερ Σίτι και Λίβερπουλ δυσκολεύτηκαν στα πρώτα τους παιχνίδια, οι «κανονιέρηδες» δεν αντιμετώπισαν ιδιαίτερα προβλήματα, φτάνοντας σε μια άνετη νίκη. Τα γκολ των Κάι Χάβερτς, Μπουκάγιο Σάκα και Μάρτιν Έντεγκααρντ έδωσαν στην ομάδα του Μίκελ Αρτέτα το ιδανικό ξεκίνημα.

Ωστόσο, πέρα από τους σκόρερ, την παράσταση έκλεψε για ακόμη μία φορά ο Νικολά Ζοβέρ. Ο ειδικός στις στατικές φάσεις παρουσίασε μια νέα εκδοχή σε εκτέλεση κόρνερ, με ένα «κόλπο-φάντασμα» που μπέρδεψε πλήρως την άμυνα της Κόβεντρι.

Ο τακτικός αναλυτής του SunSport, Ντιν Σκόγκινς, ανέλυσε την πρεμιέρα της Άρσεναλ στην εκπομπή «Tactics Exposed» και στάθηκε ιδιαίτερα στη συγκεκριμένη κομπίνα.

Το πρώτο στοιχείο που ξεχωρίζει είναι η κίνηση του Μπεν Γουάιτ στην «τυφλή» πλευρά του τερματοφύλακα. Επειδή η Κόβεντρι επέλεξε να αμυνθεί με ζώνη, κανένας παίκτης δεν ακολούθησε την κίνησή του, με αποτέλεσμα ο αμυντικός της Άρσεναλ να εξαφανιστεί ουσιαστικά από το οπτικό πεδίο της άμυνας.

Οι Λονδρέζοι εκτέλεσαν γρήγορα και με κοντινή πάσα το κόρνερ. Ο Σάκα συνεργάστηκε με τον Γουάιτ, ο οποίος πήρε την μπάλα μέσα στην περιοχή, ενώ ο Ρικάρντο Καλαφιόρι ανέλαβε τον ρόλο του παίκτη-δόλωμα, τραβώντας μαζί του αντιπάλους καθώς οι παίκτες της Άρσεναλ γέμιζαν την περιοχή. Στη συνέχεια, ο Γουάιτ έβγαλε την μπάλα προς τον Χρήστο Τζόλη.

Η Άρσεναλ φαίνεται πως ανεβάζει σε άλλο επίπεδο ακόμη και τις στατικές της φάσεις. Όπως τόνισε ο Σκόγκινς, με τις νέες οδηγίες προς τους διαιτητές και τη μεγαλύτερη αυστηρότητα στο κράτημα και τις μονομαχίες μέσα στην περιοχή, οι «κανονιέρηδες» θα πρέπει να βρίσκουν διαφορετικούς τρόπους για να παραμένουν απειλητικοί στα κόρνερ.

Και στην πρεμιέρα τους έδειξαν πως έχουν ήδη τις λύσεις.

Ο Τζόλης που «διάβασε» τον Αρτέτα
Παρότι στο σκορ βρέθηκαν οι πιο έμπειροι παίκτες της Άρσεναλ, ο Χρήστος Τζόλης ήταν εκείνος που συγκέντρωσε τα περισσότερα θετικά σχόλια από τον τακτικό αναλυτή.

Ο Έλληνας εξτρέμ έδειξε από νωρίς ότι έχει καταλάβει τι ακριβώς ζητάει από εκείνον ο Μίκελ Αρτέτα. Δεν έμεινε στατικός πάνω στη γραμμή περιμένοντας την μπάλα, αλλά κινήθηκε συνεχώς κατά μήκος της αμυντικής γραμμής της Κόβεντρι, μπαίνοντας στους χώρους που του υπέδειχνε η τακτική της ομάδας.

Οι κινήσεις του δημιουργούσαν προβλήματα στην αντίπαλη άμυνα και παράλληλα άνοιγαν χώρους για τον Καλαφιόρι στην αριστερή πλευρά.

Σε άλλες περιπτώσεις, ο Τζόλης επέλεξε να παραμείνει πλάτος, αποφεύγοντας τη συνωστισμένη περιοχή στο κέντρο. Αυτή ακριβώς η επιλογή του βοήθησε στη φάση του δεύτερου γκολ, καθώς παρέμεινε έξω από την «κυκλοφοριακή συμφόρηση» και στη συνέχεια έβγαλε την επικίνδυνη χαμηλή μπαλιά που οδήγησε στο γκολ του Σάκα.

Ήταν ένα ιδιαίτερα ώριμο τακτικά παιχνίδι από τον Έλληνα άσο, ο οποίος έδειξε πως γνωρίζει πότε πρέπει να συγκλίνει και πότε να ανοίγει το παιχνίδι. Ο Σκόγκινς, μάλιστα, χαρακτήρισε χαριτολογώντας τις συνεχείς κινήσεις του ως το «Τζόλης Hokey-Cokey».

Μπορεί να μην είναι ακόμη ένας εξτρέμ επιπέδου Βινίσιους, όμως, σύμφωνα με την ανάλυση, ο Τζόλης έδειξε από την πρώτη κιόλας αγωνιστική ότι διαθέτει ποδοσφαιρικό και τακτικό μυαλό υψηλού επιπέδου.

Η Άρσεναλ και το νέο 3-1-6
Παράλληλα, η Άρσεναλ παρουσίασε στην κατοχή της μπάλας και ένα ιδιαίτερα επιθετικό 3-1-6, με τον Μάιλς Λιούις-Σκέλι να αποκτά κομβικό ρόλο στον άξονα.

Ο νεαρός μέσος εναλλασσόταν με τον Ντέκλαν Ράις, άλλοτε συμμετέχοντας στην τριάδα της άμυνας και άλλοτε παίρνοντας θέση ως ο μοναδικός χαφ μπροστά της. Με αυτόν τον τρόπο, η Άρσεναλ μπορούσε να έχει έξι παίκτες στην επίθεση και να δημιουργεί αριθμητικό πλεονέκτημα απέναντι στην άμυνα της Κόβεντρι.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση θυμίζει σε αρκετά σημεία τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται η Παρί Σεν Ζερμέν, με τον Λιούις-Σκέλι να αναλαμβάνει έναν ρόλο που παραπέμπει σε εκείνον που είχε ο Μάρκο Βεράτι.

Η νέα διάταξη επιτρέπει στους ακραίους αμυντικούς να ανεβαίνουν ψηλά, ενώ ο μέσος που υποχωρεί δημιουργεί την απαραίτητη ισορροπία. Η Άρσεναλ μπορούσε έτσι να δημιουργεί καταστάσεις 4 εναντίον 4, αριθμητικά πλεονεκτήματα απέναντι στους παίκτες που πίεζαν και περισσότερες επιλογές στις σωστές θέσεις.

Ακόμη και ο Γουάιτ βρήκε τη δυνατότητα να επιχειρεί μακρινές μεταβιβάσεις από τη μία πλευρά στην άλλη, εκμεταλλευόμενος την υπεραριθμία που δημιουργούσε η διάταξη.

Και το σημαντικότερο; Ακόμη κι αν η Άρσεναλ έχανε την μπάλα, η συγκεκριμένη τοποθέτηση των παικτών της επέτρεπε άμεσο counter-pressing με αριθμητικό πλεονέκτημα.

Πηγή: monobala.gr