Από τα μεγαλύτερα προβλήματα στις ακαδημίες

Σαφώς ο γονείς νεαρών είναι ένα διαχρονικό θέμα, με τις ίδιες τις ακαδημίες όμως να έχουν την ευθύνη για να τραβήξουν την διακριτή γραμμή με το ξεκαθάρισμα-υπενθύμιση των... ρόλων. Στην ακαδημία τον απόλυτο έλεγχο πρέπει να έχουν οι υπεύθυνοι των τμημάτων υποδομής. Ένα σοβαρό πρόβλημα σε αρκετές περιπτώσεις όμως που αναγνωρίζεται από όσους ασχολούνται ή παρακολουθούν το ποδόσφαιρο στις μικρές ηλικίες είναι ο τρόπος αντιμετώπισης των ποδοσφαιριστών.

Βρισκόμαστε σε μία περίοδο όπου οι ακαδημίες ετοιμάζουν το πλάνο τους για την νέα σεζόν και το σίγουρο είναι ότι στην... πρώτη σελίδα του βιβλίου της νέας σεζόν θα πρέπει να αναγράφεται η αξιολόγηση των ποδοσφαιριστών της λήξασας σεζόν. Αν προκύψει αλλαγή προπονητή, υπεύθυνος για την αρχική αξιολόγηση με βάση την προηγούμενη περίοδο είναι ο προηγούμενος προπονητής, εφόσον παραμένει στην ακαδημία.

Από εκεί και πέρα δεν είναι δυνατόν σχεδιάζοντας το πλάνο της νέας σεζόν να αντιμετωπίζονται τα παιδιά σαν ένας αριθμός σε λίστα που διαγράφονται χωρίς τη σωστή και κυρίως, δίκαιη, αξιοκρατική αξιολόγηση. Όταν ακόμα και στις νεαρές ηλικίες κυριαρχεί το μέσον, ακόμα και η... συγγένεια, τότε το πρόβλημα γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνο.

Ιδιαίτερα σε μία μικρή χώρα που θα πρέπει να γίνει εξαιρετικά καλή δουλειά για να αναδειχθούν μερικοί νεαροί για να τους δοθεί η ευκαιρία στην πρώτη ομάδα, χρειάζεται τουλάχιστον να υπάρχει αξιοκρατία.

Δυστυχώς όλα αυτά που οδηγούν στην απαξίωση σε άλλους τομείς τα βλέπουμε στον αθλητισμό. Οι ακαδημίες δέχονται τα αυτογκόλ και δεν διορθώνουν την κατάσταση που επικρατεί, σε μερικές περιπτώσεις. Ακόμη και αν το δεις κανείς πέραν του αγωνιστικού κομματιού, δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι οι ποδοσφαιριστές στις ακαδημίες είναι οι εν δυνάμει επόμενες γενιές φιλάθλων μιας ομάδας; 

Μόνο αν το αναπτυξιακό κομμάτι του αθλήματος βασίζεται στις ικανότητες των νεαρών και την αξιοκρατία θα προοδεύσει. Διαφορετικά θα συνεχίσουμε να κινούμαστε στην τύχη, τα ανερμάτιστα ευχολόγια και τις συγκυρίες.