«Εφυγα από την Ανόρθωση για λόγους ευθυξίας. Ήμουν σαν ένα λεμόνι που με ξεζούμισαν και έφτασε η ώρα να με πετάξουν. Ήρθε ο κύριος Μιτόσεβιτς που μου είπε ότι δεν θα με ξαναχρησιμοποιήσει και θα δώσει χρόνο στον Αντώνη Γιωργαλλίδη και του είπα ότι το σέβομαι. Ξεκίνησε ο Αντώνης, στη συνέχεια έπαθε χιαστούς και στην επόμενη αγωνιστική παίζαμε στη Δερύνεια. Ανακοινώνει την 11άδα με βασικό τον Κόκκινο που ήταν τρίτος τερματοφύλακας. Πήγα και βρήκα τον Κώτσιο και του είπα "ό,τι έχτισα το έχτισα επειδή αγαπώ την Ανόρθωση είναι η οικογένεια μου. Δεν με σεβάστηκε ο προπονητής και για να το κάνει ο προπονητής σημαίνει ότι τον άφησαν να το κάνει από τη διοίκηση και ήρθε η ώρα να φύγω". Νόμιζα ότι δεν το είπα σοβαρά.
Τελείωσε το ματς και την Δευτέρα στην προπόνηση μάζεψα τα πράγματα μου, τους είπα ότι είναι τελεσίδικη μου απόφαση για να σταματήσω το ποδόσφαιρο. Την νύχτα αποδέσμευσαν τον Μιτόσεβιτς. Ανέλαβε ο Τιμούρ μαζί με τον Κασσιανό και μου φώναξαν τα παιδιά για να επιστρέψω. Δεν ήθελαν να τους βάλω σε δύσκολη θέση και να νομίσει ο κόσμος ότι εμείς διώξαμε τον Μιτόσειτς και να επιστρέψω σε μερικούς μήνες. Σε 10 μέρες με κάλεσε ο Κίκης Φιλίππου και πήγα για τρεις μήνες στον Εθνικό. Στο τέλος της σεζόν προσπάθησαν να επιστρέψω στην Ανόρθωση, βρήκα κλειστές πόρτες. Έκανα μία σεζόν 2004/05 στην ΑΕΚ, με υποδέχθηκε ο κόσμος πολύ καλά.
Δοκίμασα να επιστρέψω στην Ανόρθωση όμως πάλι ήταν κλειστές οι πόρτες. Στη συνέχεια πήγα στην Παναχαϊκή. Είχα κι άλλες ευκαιρίες να παίξω στο εξωτερικό. Άνθρωποι του Ολυμπιακού Πειραιώς ήρθαν στην Κύπρο για να υπογράψουμε και έμεινα το 1997 και έμεινα επειδή ήθελαν στην Ανόρθωση να μείνω για να πάρουμε το νταμπλ. Ήρθαν ο Λούβαρης με τον Μητρόπουλο από τον Ολυμπιακό, ήταν όλα κλειστά και τους είπα ότι τελικά δεν θα πάω... Στο τέλος της μέρας μπορεί να το μετάνιωσα με το τι εισέπραξα στο τέλος της διαδρομής στην Ανόρθωση.
Ο Ολυμπιακός το 1997 είχε δέκα χρόνια χωρίς τίτλο και αν πήγαινα θα συνδεόμουν με την παντοκρατορία του Ολυμπιακού. Είχε έρθει ο Μιτόσεβιτς και μου είπε χρωστάμε στον κόσμο ένα νταμπλ. Το ότι παρέμεινα δεν το μετανιώνω για τους τίτλους με την Ανόρθωση, όμως σίγουρα οικονομικά θα ήταν διαφορετικά αν πήγαινα στον Ολυμπιακό. Το 2005 πέρασα μια πολύ καλή χρονιά στην Παναχαϊκή, έκανα φίλους στην Πάτρα. Επέστρεψα στην Κύπρο και προσπάθησα ξανά να πάω στην Ανόρθωση όμως ήταν ξανά οι πόρτες κλειστές. Ήθελαν πολύ τα παιδιά μου να πάω στην Ανόρθωση και δεν ήξερα να τους απαντήσω το γιατί... Έκλεισα την καριέρα μου στην Αγία Νάπα».
«Η καλύτερη στιγμή ήταν όταν πήραμε το πρωτάθλημα το 1995, η στέψη στο Δασάκι κόντρα στον Εθνικό. Η χειρότερη όταν ήρθε η στιγμή να φύγω από την Ανόρθωση και με τον τρόπο που έφυγα».
«Δεν έπρεπε να φύγω όπως έφυγα από την Ανόρθωση. Όταν έχεις κάποιες αρχές δεν δέχεσαι την προσβολή. Όταν μετά έβρισκα κλειστές πόρτες κατάλαβα ότι αν δεν έφευγα δεν θα μπορούσε κανείς να μου πει κάτι. Κάποιοι έλεγαν ότι πήγα την Ανόρθωση δικαστική κάτι που δεν ισχύει. Είχα να παίρνω λεφτά για επτά χρόνια. Αντιλαμβάνομαι τις δυσκολίες που υπήρχαν. Εμείς έπρεπε να παίζουμε για να χαίρεται ο κόσμος.
Είχα να παίρνω για απλήρωτους μήνες, πριμ κατάκτησης πρωταθλήματος κτλ 200.000.Ήμουν στην Ελλάδα και με πήρε ο αδερφός μου και μου είπε ότι προτείνουν να μου δώσουν 120.00 με δόσεις. Κάθε μήνα 4000. Και του είπα "εφόσον οι 80.000 θα πάνε στην Ανόρθωση χάρισε τις και πέστους ότι είναι δώρο από τον Νίκο". Το 97' όταν γεννήθηκαν οι κόρες μου οι δίδυμες, ήμουν στην μοτορούα μου και πήγαινα σπίτι και μου ζήτησε η γυναίκα μου να πάρω πανιά και δεν είχαμε μία λίρα. Έκλαιγα μόνος μου. Και η Ανόρθωση ήταν πρώτη. Έβαλα το σταυρό μου, πήγα στον παπά μου να πάρω πανιά. Έκαναν πέντε μήνες να μας πληρώσουν και περίμενα τη μέρα να μας πληρώσουν.
Την επόμενη μέρα μας πλήρωσαν. Δεν με ένοιαζαν τα λεφτά, ήταν ο τρόπος και η συμπεριφορά γι αυτό και δεν έγινα πλούσιος από το ποδόσφαιρο. Αυτό που σκέφτομαι είναι που δεν πήγα στον Ολυμπιακό Πειραιώς, επειδή θα ήταν άλλη πόρτα εκεί. Όπως και το 2000. Δικαιούμουν να μείνω ελεύθερος. Συμφώνησα με τον ΠΑΟΚ. Πήρα άδεια από την Ανόρθωση, μίλησα με τον Μπατατούδη, μου έδινε όσα ζήτησα, όμως εγώ ζήτησα να δώσει 100.000 στην Ανόρθωση. Ήμουν ελεύθερος και δεν το έκανε συνείδηση μου να μην βοηθήσω την Ανόρθωση. Ο Μπατατούδης μου είπε "ξέχνα το".».
«Δεν μπορώ να αποδεχθώ την κατάσταση που βρίσκεται η Ανόρθωση σήμερα. Υπάρχει ένα μεγάλο στήριγμα που είναι ο κόσμος της».
Ακολουθήστε το Themasports.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις αθλητικές ειδήσεις
Η τρολιά πήγε σύννεφο: Σε μία πτήση οι Ισπανοί πανηγύρισαν με την ανακοίνωση του τίτλου, ενώ σε άλλη οι Αργεντινοί πάγωσαν όταν ο κυβερνήτης τους ξεγέλασε πριν αποκαλύψει ότι το πήρε η Ισπανία.
