Γιαν Μοντέρο: Το στοιχείο που έλειπε από τον Ολυμπιακό και γιατί αλλάζει τις ισορροπίες

Ο Ολυμπιακός δεν απέκτησε απλώς έναν ακόμη ποιοτικό γκαρντ. Με την προσθήκη του Ζαν Μοντέρο ενισχύεται με έναν παίκτη που διαθέτει χαρακτηριστικά τα οποία έλειπαν τα τελευταία χρόνια από το αγωνιστικό προφίλ της ομάδας. Ο Δομινικανός σταρ μπορεί να δημιουργήσει μόνος του καταστάσεις στην επίθεση, προσφέροντας μια διαφορετική διάσταση στο παιχνίδι των «ερυθρόλευκων». Στα 23 του χρόνια φέρνει νιάτα, φρεσκάδα, ενέργεια, ταλέντο, ικανότητα στην ντρίμπλα, αλλά και μία εντυπωσιακή ευχέρεια σε σκορ και δημιουργία. Και κυρίως; Τεράστιο κίνητρο.

Η ικανότητα να σκοράρει από παντού

Ο Ζαν Μοντέρο διαθέτει ένα σπάνιο επιθετικό πακέτο. Αποτελεί έναν κλασικό three-level scorer, αφού μπορεί να απειλήσει με την ίδια άνεση κοντά στο καλάθι, από μέση απόσταση αλλά και πίσω από τα 6.75 μέτρα. Το επιθετικό του οπλοστάσιο περιλαμβάνει step-back και side-step σουτ, ενώ ξεχωρίζει κυρίως για την ικανότητά του να δημιουργεί μόνος του χώρο απέναντι στον προσωπικό του αντίπαλο και να εκτελεί υπό πίεση.

Το μεγάλο βήμα στην εξέλιξή του ήρθε όταν βελτίωσε σημαντικά το pull-up σουτ του. Από τη στιγμή που έγινε σταθερός σε αυτή την εκτέλεση, το παιχνίδι του άνοιξε, μετατρέποντάς τον σε έναν από τους πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμους περιφερειακούς της EuroLeague. Παράλληλα, διαθέτει ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό floater, το οποίο χρησιμοποιεί συχνά απέναντι στους ψηλούς, ενώ ξέρει να εκμεταλλεύεται την επαφή και να πηγαίνει στη γραμμή των βολών. Δεν είναι τυχαίο ότι την περσινή σεζόν κέρδιζε κατά μέσο όρο 4,1 φάουλ ανά αγώνα, εκτελώντας παράλληλα με εντυπωσιακό ποσοστό 88,2% στις βολές.

Απειλή και χωρίς την μπάλα

Ένα ακόμη στοιχείο που κάνει τον Γιαν Μοντέρο ιδιαίτερα πολύτιμο είναι η αποτελεσματικότητά του ως spot-up σουτέρ. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που υπάρχουν, ο «δαιμόνιος» γκαρντ που εντυπωσίασε ολόκληρη την EuroLeague με τις εντυπωσιακές εμφανίσεις του φορώντας τη φανέλα της Βαλένθια, ολοκλήρωσε την περσινή χρονιά με 38,7% στα τρίποντα σε καταστάσεις catch-and-shoot.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι αντίπαλες άμυνες δύσκολα θα μπορούν πλέον να αφήνουν τον Δομινικανό για να στείλουν βοήθειες πάνω σε παίκτες όπως ο Σάσα Βεζένκοφ, ο Εβάν Φουρνιέ ή ο Τάιλερ Ντόρσεϊ. Η παρουσία του δημιουργεί καλύτερες αποστάσεις στην επίθεση και αυξάνει τις επιλογές του Ολυμπιακού στο μισό γήπεδο.

Οι αμυντικές του δυνατότητες και οι ισορροπίες

Στην άμυνα, ο Ζαν Μοντέρο παρουσιάζει συγκεκριμένα πλεονεκτήματα αλλά και αδυναμίες. Διακρίνεται για την πίεση που ασκεί πάνω στην μπάλα, διαθέτει γρήγορα χέρια και καλή πλευρική ταχύτητα, στοιχεία που τον βοηθούν να περνά πάνω από τα σκριν και να δημιουργεί κλεψίματα. Από την άλλη πλευρά, αντιμετωπίζει μεγαλύτερες δυσκολίες όταν καλείται να αντέξει απέναντι σε πιο δυνατούς και σωματώδεις γκαρντ ή όταν πέφτει πάνω σε δυναμικά σκριν.

Εκεί ακριβώς έρχεται να βοηθήσει η δομή του ρόστερ του Ολυμπιακού. Παίκτες όπως ο Τόμας Ουόκαπ και ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ μπορούν να αναλαμβάνουν τα πιο απαιτητικά αμυντικά μαρκαρίσματα στην περιφέρεια, επιτρέποντας στον Μοντέρο να επικεντρώνεται περισσότερο στα δυνατά του σημεία και να μαρκάρει λιγότερο απαιτητικούς αντιπάλους.

Το διαφορετικό στοιχείο που έλειπε

Τα προηγούμενα χρόνια ο Ολυμπιακός είχε δημιουργούς, αμυντικούς γκαρντ, καλούς σουτέρ και παίκτες υψηλής μπασκετικής αντίληψης. Αυτό που δεν διέθετε ήταν έναν καθαρό scoring point guard με τόσο έντονη ικανότητα προσωπικής δημιουργίας. Θεωρητικά το είχε βρει στο πρόσωπο του Κίναν Έβανς, αλλά οι σοβαροί τραυματισμοί του δεν τον άφησαν ποτέ να δείξει το εύρος του ταλέντου του. Τώρα όμως υπάρχει ο Ζαν Μοντέρο. Ένας γκαρντ που μπορεί να παράγει σκορ από δύσκολες καταστάσεις, να δημιουργήσει μια φάση από το μηδέν και παράλληλα να ανοίξει χώρους για τους συμπαίκτες του. Πρόκειται για έναν παίκτη που μπορεί να αλλάξει τη ροή ενός αγώνα είτε εκτελώντας είτε δημιουργώντας για τους υπόλοιπους.

Την περασμένη σεζόν αντίστοιχες λύσεις έδιναν κατά διαστήματα ο Φουρνιέ και ο Ντόρσεϊ, όμως ο Δομινικανός προσφέρει διαφορετικά χαρακτηριστικά, καθώς συνδυάζει την εκρηκτικότητα, τη δημιουργία με την μπάλα και την ικανότητα να οργανώνει το παιχνίδι. Στην ουσία, ο Ολυμπιακός πρόσθεσε έναν παίκτη με χαρακτηριστικά σταρ, ικανό να δώσει μία νέα διάσταση στην επίθεσή του. Το μεγάλο ζητούμενο πλέον είναι να ενταχθεί ομαλά στη φιλοσοφία του Γιώργου Μπαρτζώκα, ώστε τα ιδιαίτερα αγωνιστικά του χαρίσματα να αξιοποιηθούν στο μέγιστο δυνατό βαθμό.