Τα συμπεράσματα από τη «νέα Εθνική Ελλάδας» με τριάδα στόπερ και η φωτογραφία που έχει ανάγκη το ελληνικό ποδόσφαιρο

Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, γνωρίζοντας ότι η Εθνική μας θα αντιμετωπίσει δύο υπερδυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου (Ολλανδία, Γερμανία) αλλά και μια ομάδα πιο κοντά στα μέτρα μας (Σερβία) στο Nations League, αποφάσισε να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό σε σχέση με την “πεπατημένη”.

Ο Σέρβος τεχνικός δούλεψε αρκετά τους παίκτες στο σύστημα με τριάδα στην άμυνα και διάταξη 3-4-3 στα χαρτιά, θέλοντας να δει πώς θα ανταποκριθεί η ομάδα του σε αυτή τη διάταξη σε ένα υψηλών απαιτήσεων παιχνίδι, απέναντι στη μουντιαλική Σουηδία που έκανε πρόβα τζενεράλε πριν την απολαύσουμε μαζί με τις υπόλοιπες 47 ομάδες στο επόμενο Μουντιάλ.

Μια ιδέα που δεν φάνηκε καθόλου άσχημη στο μάτι και στο χορτάρι πολλές φορές υπήρξε μια μικρή διαφοροποίηση με τον Τεττέη να κινείται στο πλάι του Παυλίδη και τον Τζόλη λίγο πιο ελεύθερα σαν (3-5-2), ενώ σε φάση άμυνας γινόταν (5-4-1), καθώς ο Τεττέη γυρνούσε στην πτέρυγα για να προσφέρει βοήθειες στον Ρότα.

Ένα πιο “καθαρόαιμο” 3-5-2 με τον Γιάννη Κωνσταντέλια (ή κάποιον άλλο) μπροστά από τους δύο χαφ και δύο φορ μπροστά με έναν να έχει πιο ελεύθερο ρόλο (πχ Τεττέη), στα δικά μου μάτια φαντάζει μια καλή ιδέα για να ένα ανταγωνιστικό παιχνίδι στο Nations League.

Τα ασφαλή συμπεράσματα από το φιλικό της Στοκχόλμης και η επόμενη ημέρα
Ο Γιοβάνοβιτς είχε χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη διάταξη και στο φινάλε του φιλικού με την Ουγγαρία. Τότε η ανασταλτική της λειτουργία έγινε “μπετόν αρμέ”, όμως ήταν ακίνδυνη επιθετικά. Στο πρώτο μέρος κατάφερε να επιβληθεί των αντιπάλων της, δείχνοντας την ποιότητα που έχει μπροστά.

Ανασταλτικά, δέχθηκε μεν καλές φάσεις από τους Σουηδούς, έκανε κι ένα σοβαρό λάθος που λίγο έλειψε να της στοιχίσει στο 34′, όμως σε γενικές γραμμές τα πήγε καλά κι έκανε σχετικά εύκολη τη ζωή του Τζολάκη, παίρνοντας ένα δίκαιο προβάδισμα.

Για 50 λεπτά ήταν αυτή που πρέπει να εμφανιστεί με γκολ και δοκάρια Ωστόσο δεν είχε ανάλογη συνέχεια και φανέρωσε ότι το πρώτο που πρέπει να αλλάξει είναι αυτά τα “νεκρά διαστήματα”, τα οποία στο τέλος της ημέρας της στοιχίζουν.

Όσα έγιναν μετά το 50′ δεν πρέπει να τα περάσουν στο ντούκου
Μετά το δοκάρι του Παυλίδη, η Ελλάδα έγινε εκ νέου απειλητική στις καθυστερήσεις του αγώνα και σε αυτό το διάστημα οι Σκανδιναβοί όριζαν την τύχη του αγώνα. Η απευθείας εκτέλεση φάουλ του Γιόκερες (που είχε και την τύχη με το μέρος του), έδωσε το έναυσμα στους γηπεδούχους για να κάνουν τη δουλειά τους.

Η διακοπή για τις 15 αλλαγές από τις δύο ομάδες, μάλλον βοήθησε περισσότερο την πιο αλλαγμένη Σουηδία που συνέχιζε να πιέζει στο ίδιο μοτίβο. Οι Σουηδοί χτύπησαν την Εθνική μας από τα αριστερά, καθώς ο Αλί έμοιαζε ασταμάτητος (ιδίως στη φάση του γκολ) τόσο με τον Ρότα όσο και με τον Βαγιαννίδη. Εκτός αυτού, ένα τέτοιο νεκρό διάστημα πλήρωνε η Εθνική στα παιχνίδια της στα προκριματικά και έχασε από τον Οκτώβριο το δικαίωμα να βρεθεί στα γήπεδα των ΗΠΑ, Μεξικού, Καναδά.

Στο τέλος όμως το θετικό είναι ότι η Εθνική αντέδρασε και πήρε την μπουκιά από το στόμα των Σουηδών. Βαθμολογικό αντίκρισμα δεν είχε (πλην του FIFA ranking αν και με το νέο σύστημα έχει μικρότερη σημασία που βρίσκεται), έπαιξε ρόλο όμως στην ψυχολογία των διεθνών μας.

Η εικόνα που έχει ανάγκη το ελληνικό ποδόσφαιρο
Προτίμησα να κλείσω αυτό το μπλογκ με κάτι (λίγο) έξω από το φιλικό, που όμως είναι άκρως ουσιαστικό. Πρωτίστως αξίζουν εύσημα οι Έλληνες (που προερχόντουσαν κυρίως από τη διασπορά, τη Σουηδία ή γειτονικές χώρες) και ήρθαν για να δουν από κοντά το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.

Δεν ήταν μόνο οι Έλληνες που βρέθηκαν σε μια εξέδρα στην Strawberry Arena, μπορούσες να δεις ελληνικές σημαίες σε πολλές γωνιές του γηπέδου (ενώ υπήρχαν κι αυτή που δεν είχαν κάτι γαλανόλευκη πάνω τους). Κανείς δεν τους πείραξε, παρότι βρέθηκαν ανάμεσα σε πολλούς Σουηδούς. Υπήρχαν κι αυτές οι στιγμές πριν από το ματς.

Πολύ πιθανό οι δύο κύριοι να γνωριζόντουσαν, μικρή σημασία έχει. Το να φτάσουμε σε αυτό το σημείο απέχουμε παρασάγγας. Ωστόσο ένα βήμα είναι να δούμε μεγαλύτερη παρουσία φιλοξενούμενων στα ελληνικά γήπεδα. Στο χέρι των οπαδών είναι να το πετύχουν αυτό με τη στάση τους.

Θεωρώ ότι στη ζωή μια από τις πιο ωραίες εκδρομές είναι να πας να δεις την ομάδα σου είτε στο εξωτερικό είτε σε μια άλλη πόλη της χώρας σου. Είναι κρίμα να μην το βιώνουμε εμείς, να βλέπουμε τους έξω και να τους ζηλεύουμε. Δεν είναι “καλύτεροι” από εμάς.

Πηγή: sport24.gr