Στο ημίχρονο «χάθηκε» ο τελικός - Πείσμα και πίστη για τη νέα χρονιά

Ένα τρόπαιο που οι «γαλάζιοι» πίστεψαν ότι θα κατέληγε στη Λεμεσό, όμως η ποδοσφαιρική μοίρα είχε άλλα σχέδια...

Μπορεί η Πάφος να έχει πιο ποιοτικό ρόστερ και περισσότερο βάθος στον πάγκο, όμως ο Απόλλωνας ήταν καλύτερος στο πρώτο ημίχρονο και είχε 3-4 σπουδαίες ευκαιρίες για να ανοίξει το σκορ. Ειδικά η διπλή φάση του Ροντρίγκες στο 18', είναι από αυτές που λες... «δεν χάνονται», όμως στο ποδόσφαιρο όλα μπαίνουν και όλα χάνονται.

Και όταν περνάει ένα ολόκληρο ημίχρονο και δεν εκμεταλλεύεσαι τις ευκαιρίες σου, ήταν λογικό στο δεύτερο ημίχρονο μία ομάδα με την ποιότητα της Πάφου να αντιδράσει. Ακόμα κι έτσι όμως, δυσκολευόταν να δημιουργήσει ευκίνδυνες καταστάσεις μπροστά από την εστία του Κουν, μέχρι που «μίλησε» η τεράστια ποιότητα του Ζάζα...

Ότι έγινε όμως έγινε. Σε μια σεζόν που ο Απόλλωνας ξεκίνησε «μουδιασμένα», χωρίς ξεκάθαρη αγωνιστική «ταυτότητα» και υπήρχαν φόβοι ακόμη και για την είσοδο του στην εξάδα σε κάποια φάση, έφτασε στο σημείο να κάνει όνειρα ακόμη και για τον τίτλο μέχρι και την έναρξη των πλέι-οφ, ενώ εξασφάλισε εύκολα το ευρωπαϊκό εισιτήριο, αλλά και την παρουσία του στον τελικό του κυπέλλου.

Αν δει κάποιος το ποτήρι μισογεμάτο, τότε η φετινή χρονιά για τον Απόλλωνα είναι επιτυχημένη, σε σχέση με το πως ξεκίνησε το πρωτάθλημα, παρότι δεν κατέκτησε εν τέλει το κύπελλο. Αν μη τι άλλο, στέλνει ενθαρρυντικά μηνύματα για τη νέα σεζόν, για τη δημιουργία ενός Απόλλωνα πιο δυνατού, πιο ποιοτικού και με περισσότερες απαιτήσεις. Αρκεί να γίνουν στοχευμένες ποιοτικές μεταγραφές και με τον Ερνάν Λοσάδα να αναλαμβάνει το «χτίσιμο» του «νέου» Απόλλωνα, παίρνοντας αυτός τις τελικές αποφάσεις για τις προσθαφαιρέσεις που θα γίνουν στο ρόστερ, τότε οι προοπτικές είναι ευοίωνες...