Ένας ποδοσφαιριστής που έχει κλείσει τα 39 και έχει αγωνιστεί μεταξύ άλλων σε Άρσεναλ, Τσέλσι, Παρί και Μπενφίκα, με 57 συμμετοχές στην Εθνική Βραζιλίας και έχοντας κατακτήσει... σχεδόν τα πάντα στην καριέρα του, να πανηγυρίζει με τόσο έντονο τρόπο την κατάκτηση ενός κυπέλλου σε μια χώρα όπως η δική μας, που δεν είναι και στις... προηγμένες ποδοσφαιρικά.
Και δεν είναι μόνο οι πανηγυρισμοί του μετά το τέλος του τελικού, αλλά και στα γκολ, όπως και οι αντιδράσεις του στο γήπεδο, σε λάθη συμπαικτών του, αλλά και στη φάση του 78' όπου... χτυπιόταν, επειδή ήταν σε επίκαιρη θέση για να σκοράρει και ο Όρσιτς δεν του έδωσε σωστά την μπάλα, με αποτέλεσμα να χαθεί τεράστια ευκαιρία για το 0-1.
Ότι γνώμη κι αν έχει κάποιος οπαδός για τον Βραζιλιάνο σταρ της Πάφου, ακόμη κι αν θεωρεί ότι έχει... άλλη μεταχείριση από τους διαιτητές (ξένους και Κύπριους) λόγω του ονόματος του, δεν γίνεται να μην πεις ένα respect για τον τρόπο που αντιμετωπίζει το ποδόσφαιρο.
Το ότι βρίσκει κίνητρο και έχει τεράστια θέληση, «τρέλα» και κυρίως άντοχες ακόμη και στα 39 του για να κάνει πρωταθλητισμό και να κατακτά τίτλους και χαίρεται κάθε επιτυχία της ομάδας του όπως έκανε πάντα στην καριέρα του ακόμη και στα καλύτερα και πιο παραγωγικά του χρόνια, πρέπει να αποτελεί παράδειγμα για όλους τους ποδοσφαιριστές, συμπαίκτες και αντιπάλους...






