Ολυμπιακός αντιμέτωπος με τα φαντάσματα και το πεπρωμένο του

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που σε έναν τελικό EuroLeague το φαβορί ήταν τόσο ξεκάθαρο. Ο Ολυμπιακός εν όψει του τελικού με την Ρεάλ δείχνει να έχει τα πάντα με το μέρος του: Μια εξαιρετική ομάδα, με διακριτούς ρόλους, ζηλευτή πληρότητα, πολύτιμη εμπειρία, άριστη τακτική προετοιμασία από τον προπονητή του, πνευματική ετοιμότητα, γιγαντωμένη αυτοπεποίθηση και… πλεονέκτημα έδρας, αλλά ταυτόχρονα και έναν αντίπαλο που έφτασε με το σπαθί του μεν, αλλά και πολλές απώλειες στον αγώνα του τίτλου.

Στο μυαλό του υπογράφοντος δεν υπάρχει τρόπος να μην το πάρει φέτος ο Ολυμπιακός. Υπερέχει του μεγάλου του αντιπάλου σε ΟΛΑ και αυτό θα ίσχυε, ίσως απλώς όχι τόσο συντριπτικά, ακόμη κι αν η Ρεάλ κατέβαινε πλήρης το βράδυ της Κυριακής. Ακόμη και ο παράγοντας έδρα αποκτά πολλαπλή αξία αν αναλογιστεί κανείς πως η «βασίλισσα» στη φετινή Ευρωλίγκα κέρδισε μόλις 7 φορές σε 21 αγώνες μακριά από τη Μαδρίτη κι από αυτές οι δύο ήταν απέναντι στην Χάποελ Τελ Αβίβ στην ουδέτερη Βουλγαρία και μία κόντρα στην ουραγό Βιλερμπάν.

Η εκκίνηση και τα τρικ του Σκαριόλο

Όπως και στον ημιτελικό, ο μεγαλύτερος αντίπαλος του Ολυμπιακού θα είναι ο… αγνώριστος εαυτός του. Κι αυτό θα συμβεί αν αγχωθεί εφόσον το παιχνίδι δεν κυλά όπως το είχε σχεδιάσει ή αν παρασυρθεί από τον ενθουσιασμό της ερυθρόλευκης κερκίδας και βγει από τις αρχές που τον βοήθησαν να φτάσει ένα βήμα από την κούπα. «Κλειδί» και πάλι θα είναι η καλή εκκίνηση, καθώς ένα μπάσιμο στο ματς ανάλογο με αυτό στον ημιτελικό, θα βάλει το τρένο στις ράγες και δύσκολα θα εκτροχιαστεί πια. Αντίθετα, όσο η Ρεάλ κατορθώνει να κρατιέται σε απειλητική απόσταση, τόσο πιο επικίνδυνη θα γίνεται…

Ο Σέρτζιο Σκαριόλο θα επιστρατεύσει διάφορους τρόπους για να διατηρήσει την ομάδα του στο ματς όσο περισσότερο γίνεται. Ο Ιταλός τεχνικός μπορεί να έχει «κατηγορηθεί» ως προπονητής… εθνικών ομάδων, που δεν διακρίνεται για το έργο που μπορεί να παράξει σε μια ολόκληρη σεζόν αλλά ξεχώρισε για το πώς μπορεί να διαχειριστεί ειδικές καταστάσεις, όπως ένα τουρνουά λίγων ημερών. Αυτό ακριβώς τον καθιστά και πιο επικίνδυνο, αφού το Final 4 δεν απέχει ως προς την προπονητική προσέγγιση από ένα Ευρωμπάσκετ ή Παγκόσμιο Κύπελλο με διαδοχικά νοκ άουτ από τους «16» και μετά.

Το κενό στο «5» δεν καλύπτεται με τίποτα. Ταβάρες, Λεν και Γκαρούμπα αφήνουν μια τεράστια «τρύπα». Μιλουτίνοφ, Χολ, Τζόουνς, ακόμη και ο Φαλ, συνθέτουν μια πληρέστατη front line τη στιγμή, την ώρα που η Ρεάλ δεν διαθέτει παίκτη πάνω από τα 2,08μ. του 21χρονου Αλάνσα που έχει παίξει όλα κι όλα 9:38 συνολικά στη φετινή Ευρωλίγκα. Ο Λάιλς και ο Χεζόνια των 2,06μ. είναι οι ψηλότεροι από τους εναπομείναντες αλλά κι αυτοί μάλλον τελευταία φορά που αγωνίστηκαν στο «5» πρέπει να ήταν στο… δημοτικό. Ο πανούργος Σκαριόλο, που ούτως ή άλλως είναι «καθηγητής» στις άμυνες ζώνης και αυτές τον οδήγησαν σε μεγάλες διακρίσεις με την εθνική Ισπανίας, δεν έχει άλλη επιλογή από το να σκαρφιστεί και πάλι κάποια τέτοια τρικ. Τρικ που προστατεύσουν τους παίκτες του από τη φθορά, θα δυσκολέψουν την τροφοδότηση των ψηλών του Ολυμπιακού και θα προκαλέσουν δυσλειτουργίες στον μηχανισμό των Πειραιωτών.

Στην επίθεση, η Ρεάλ σχεδόν… αναπόφευκτα θα παίξει σύστημα «Five Out», δηλαδή χωρίς σέντερ αλλά με σουτ από όλες τις θέσεις, αφού ακόμη και τα κατά συνθήκη 5άρια θα βγαίνουν έξω για να απειλήσουν. Δεδομένα, επίσης, οι Μαδριλένοι θα επιδιώξουν να τρέξουν για να αποφύγουν το σετ παιχνίδι που απαιτεί ψηλό. Κι αν δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για fast break, θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν τα ευέλικτα σχήματά τους για να μετακινήσουν την αντίπαλη άμυνα και να βρουν τις καλύτερες προϋποθέσεις εκτέλεσης.

Ψυχραιμία και… μπάσκετ Ολυμπιακού η απάντηση σε όλα

Πώς θα πρέπει να απαντήσει ο Ολυμπιακός σε όλα αυτά; Κυρίως με υπομονή, που είναι το βασικό όπλο αντιμετώπισης της ζώνης. Η έξτρα πάσα, που κυριαρχεί στη φιλοσοφία του κόουτς Μπαρτζώκα, θα είναι πιο χρήσιμη από ποτέ για να βρεθεί το ελεύθερο σουτ ή να έρθει στη μεγαλύτερη δυνατή ανισορροπία η αντίπαλη άμυνα, είτε μακριά από το καλάθι είτε κοντά σε αυτό. Ασφαλώς και θα χρειαστεί καλό ποσοστό στα τρίποντα, ευχής έργον κάτι ανάλογο με το 40,7% του ημιτελικού (11/27), αλλά θα απαιτηθεί και σωστό διάβασμα και σημάδι στα φυσιολογικά mismatch που θα προκύπτουν διαρκώς. Άλλωστε, όπως δίδασκαν και οι προπονητές των 90’s, η ζώνη σπάει (και) από μέσα, όχι μόνο με τρίποντα.

Ο Ολυμπιακός θα πρέπει να αποφύγει όπως ο διάολος το λιβάνι τα εύκολα λάθη που θα προσφέρουν αφορμές στον αντίπαλο να τρέξει, αλλά παράλληλα οφείλει να έχει γρήγορες επιστροφές. Λόγω της ιδιαιτερότητας των σχημάτων που θα χρησιμοποιήσει ο αντίπαλος, μπορεί να «θυσιαστεί» ο χρόνος κάποιων παικτών, δεν θα είναι έκπληξη αυτοί να είναι ακόμη και ο Βεζένκοφ ή ο Μιλουτίνοφ που δεν είναι τόσο εύκολο να είναι αποτελεσματικοί στην άμυνα μακριά από τη ρακέτα. Ωστόσο το ζητούμενο είναι η νίκη κι αν έρθει ουδείς θα κάνει… μούτρα για τον χρόνο του.



Είπαμε, οι παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα είναι αυτό το weekend σε αποστολή. Το βλέπεις στο βλέμμα τους, στη διαχείριση των (λίγων) προβλημάτων που τους έβαλε η Φενέρμπαχτσε, στην αποφυγή των πανηγυρισμών μετά τον θρίαμβο του ημιτελικού παρά το εορταστικό κλίμα στις κερκίδες, αφού ο στόχος ακόμη δεν επετεύχθη, αλλά και στην απομόνωση από εξωτερικούς θορύβους, φίλων και «φίλων».

Το κείμενο θα κλείσει όπως άρχισε: Έχουν περάσει πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που σε έναν τελικό EuroLeague το φαβορί ήταν τόσο ξεκάθαρο. Όμως επειδή την προηγούμενη φορά που υπήρχε ανάλογο κλίμα για το φαβορί, το 2012 στην Πόλη, η ΤΣΣΚΑ δεν φαινόταν να υπάρχει τρόπος να το χάσει από τον Ολυμπιακό του υποτριπλάσιου μπάτζετ αλλά συνέβη, οφείλει να είναι άκρως προσεκτικός. Για να μη βρεθεί στη λάθος πλευρά της ιστορίας αυτή τη φορά, αλλά για να δικαιωθεί για τους κόπους τόσων ετών και κυρίως τη φετινή του πορεία, στην οποία διόρθωσε τα λάθη των προηγούμενων ετών. Και για να ξορκίσει, μια για πάντα, τους δαίμονες τόσων ετών: από τον Κορνίλιους Τόμπσον, μέχρι τον Σέρχιο Γιουλ…

sport-fm.gr