Το Champions League έχει «αδειάσει» την ψυχή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και το ερώτημα είναι πως μπορεί να ξαναβρεί τη μαγεία του;
Οι ιθύνοντες του Champions League έχουν βάλει πάνω απ’ όλα τα έσοδα και με αυτόν τον τρόπο έχουν χάσει την ουσία και τη μαγεία ενός θεσμού που προκαλούσε τεράστιο ενδιαφέρον.
Όταν πραγματοποιήθηκε η κλήρωση για τους «16» του Champions League, κάποιοι στην UEFA έδειξαν να προβληματίζονται, αφού έφερε ξανά αντιμέτωπες την Μάντσεστερ Σίτι και την Ρεάλ Μαδρίτης για πέμπτη συνεχόμενη σεζόν και έκτη φορά μέσα σε επτά χρόνια.
Ο Πεπ Γκουαρδιόλα το χαρακτήρισε «λίγο παράξενο», και δεν είχε άδικο. Κάποιοι στην UEFA λένε ότι αυτό είναι αποτέλεσμα του νέου συστήματος κληρώσεων, που ψήφισαν οι ίδιοι οι σύλλογοι.
Η Αγγλία εκπροσωπείται με έξι ομάδες στους «16», κάτι που δεν έχει ξαναγίνει. Ακόμη και οι κορυφαίοι σύλλογοι της UEFA παραδέχονται στο παρασκήνιο ότι κάτι τέτοιο δεν ωφελεί το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Το θέμα είναι ότι η ίδια η δομή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου την καθιστά σχεδόν αναπόφευκτη την σημερινή πραγματικότητα.
Η επέκταση του Champions League το 2024 από 32 σε 36 ομάδες, και οι πιέσεις των ισχυρών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, οδήγησαν στην εισαγωγή επιπλέον θέσεων για τα μεγάλα πρωταθλήματα.
Η δικαιολογία; Περισσότερη «ασφάλεια» για τα ισχυρά κλαμπ. Κάποιοι ισχυρίζονται ωστόσο πως αυτό προκαλεί τριγμούς στον ανταγωνισμό. Αλλά η πραγματικότητα είναι απλή. Τα χρήματα από τη συμμετοχή ενισχύουν τους ισχυρούς και αδειάζουν τους υπόλοιπους.
Το Champions League σήμερα μοιάζει να έχει χάσει την ψυχή του. Τα έσοδα αυξάνονται συνεχώς και μόνο 11 ομάδες βρίσκονται στο κορυφαίο οικονομικό επίπεδο.
Από το 2007, μόνο αυτοί οι λίγοι έχουν κατακτήσει το τρόπαιο. Η ίδια «παράδοση» ενισχύεται από τα βραβεία του Champions League, που συγκεντρώνουν όλο το κίνητρο και τα πλούτη στις ίδιες ομάδες.
Πολλοί στην UEFA σκέφτονται μόνο «ανάπτυξη», οικονομική και επιχειρηματική. Αλλά πόσοι σκέφτονται πώς θα μπορούσε να μοιάζει πραγματικά η διοργάνωση; Πώς θα βλέπαμε περισσότερους νικητές από χώρες ή ομάδες εκτός του οικονομικού στερεώματος; Πότε η UEFA εισήγαγε πραγματικά κανονισμούς που να φέρνουν αλλαγή; Προς το παρόν, η Ευρώπη δείχνει επικεντρωμένη στους ίδιους συλλόγους και τις ίδιες χώρες να κυριαρχούν.
Η ιστορία του ποδοσφαίρου δείχνει ότι η εμπορική επιτυχία δεν μειώνει ποτέ το ενδιαφέρον. Αλλά η μαγεία βρίσκεται στην απρόβλεπτη έκβαση, σε ομάδες σαν τη Μπόντο Γκλιμτ, ικανές να αναζωογονήσουν την διοργάνωση. Αυτές οι «μικρές εκπλήξεις» είναι που κάνουν το Champions League πραγματικά ξεχωριστό, όχι οι οικονομικά ασφαλείς νίκες των μεγάλων συλλόγων.
Στην πραγματικότητα, ακόμη και στη φάση των «16», το φως των μικρών ομάδων πνίγεται από την αγγλική υπεροχή.
