Είναι πολύ δύσκολο να είσαι Μπαρτζώκας και Αταμάν - Δεν τους δικαιολογούμε, αλλά... κάπου τους κατανοούμε

Αυτή εδώ η στήλη ασχολείται με το μπάσκετ, αλλά το σημερινό κείμενο ελάχιστα άπτεται αυτού του κομματιού. Δεν έχουμε κανέναν σκοπό να εξισώσουμε καταστάσεις ή να δικαιολογήσουμε πράξεις και δηλώσεις. Είναι όμως δεδομένο πως ο τουλάχιστον αμφιλεγόμενος τρόπος που αντιδρούν Γιώργος Μπαρτζώκας και Εργκίν Αταμάν είναι όχι απόλυτα αλλά σε μεγάλο βαθμό απότοκο του αφόρητου βάρους της πίεσης που κουβαλούν εδώ και μήνες στις πλάτες τους.

Είναι δυσβάσταχτο να ψυχανεμίζεσαι από την αρχή της χρονιάς πως η σεζόν αυτή είναι… win or go home. Γιατί-κακά τα ψέματα-κι αυτό μάλλον αποτελεί κοινό μυστικό, ο προπονητής του Ολυμπιακού μοιάζει αδύνατο να συνεχίσει και μετά το καλοκαίρι αν ούτε φέτος-με μια τόσο μεγάλη επένδυση-δεν σηκώσει την Ευρωλίγκα, ενώ ο προπονητής του Παναθηναϊκού δείχνει απίθανο να απορροφήσει τους κραδασμούς μιας αποτυχίας να κατακτηθεί το όγδοο στο γήπεδο της ομάδας. Κι αυτό το βάρος-πιστέψτε μας-λυγίζει και τους πιο σκληραγωγημένους σε συνθήκες πρωταθλητισμού.

Ο Μπαρτζώκας αδικεί τον εαυτό του και το έργο του

Η εικόνα του Γιώργου Μπαρτζώκα να σκαρφαλώνει στην κερκίδα για να απαντήσει σε οπαδό που τον έβριζε δεν τον τιμά, όπως παραδέχτηκε και ο ίδιος. Σύμφωνοι, ουδείς θα έπρεπε στον χώρο εργασίας του να υβρίζεται και αυτό να είναι ανεκτό, είτε είναι προπονητής/αθλητής, είτε τραπεζικός υπάλληλος, είτε ταμίας σε σούπερ μάρκετ ή σερβιτόρος. Και, ναι, πάντα θα δίνουμε ένα ελαφρυντικό παραπάνω σε όποιον αντιδρά σε μια δράση που υπερβαίνει τα όρια. Όμως κάπου εδώ τελειώνουν οι δικαιολογίες για τον προπονητή του Ολυμπιακού…

Κι αυτό γιατί με τέτοιες εκρήξεις, που δεν είναι πλέον μια και δυο αλλά επαναλαμβανόμενες, υποβαθμίζει τον εαυτό του, τη δουλειά του και κατ’ επέκταση πλήττει την ομάδα του. Ένας άνθρωπος στα 60 του, με την παιδεία, το επίπεδο και τα «γαλόνια» που έχει ο Γιώργος Μπαρτζώκας, πυροβολεί τα πόδια του όταν εξισώνεται με τον απλό οπαδό που πάει στο γήπεδο για να βγάλει τα απωθημένα του.

Οπαδός είναι και ο ίδιος και δεν το κρύβει, αλλά αυτή δεν είναι η του ιδιότητα με την οποία πηγαίνει στο γήπεδο. Εκπροσωπεί έναν πολύ μεγάλο σύλλογο και αντιδρώντας κατ’ επανάληψη με τον ίδιο τρόπο δεν πρόκειται να συνετίσει κανέναν, αλλά-απεναντίας-μάλλον θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερο κύμα μίσους εναντίον του.

Ναι, σε έναν ιδεατό κόσμο όποιος τολμούσε να ξεστομίσει οτιδήποτε προσβλητικό στο γήπεδο θα έπρεπε να απομακρυνόταν σηκωτός και δεν θα πατούσε ξανά πόδι σε αυτό, αλλά επειδή αυτό στα μέρη μας μάλλον δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί, δεν θα πρέπει να φτάσουμε σε σημείο να παίρνει ο υβριζόμενος τον «νόμο» στα χέρια του. Μάλλον και ο ίδιος ο κόουτς δεν θα ήθελε να δει έναν παίκτη του που ο ίδιος «στολίζει» σε έναν αγώνα να του αντ-επιτίθεται λεκτικά, σωστά;

Ο υπεράνω κριτικής και... αυτοκριτικής Αταμάν

Ο Εργκίν Αταμάν είχε μια διαφορετικού τύπου απρεπή συμπεριφορά αυτή την εβδομάδα. Μετά τη νίκη επί της Ρεάλ τα έβαλε με τους δημοσιογράφους, ίσως και να στοχοποίησε ορισμένους, για την κριτική που δέχτηκε για τις εμφανίσεις του Παναθηναϊκού. «Συνεχίστε να γράφετε για μένα», είπε με επιθετικό ύφος στα συγκεντρωμένα media κατευθυνόμενος στα αποδυτήρια. Ξέραμε ότι αποφεύγει την αυτοκριτική, τουλάχιστον δημόσια, μάθαμε ότι πλέον είναι αλλεργικός και στην κριτική...

Ας προσπεράσουμε το γεγονός ότι η νίκη της Τρίτης δεν ήρθε με κανένα μαγικό κοουτσάρισμα ή με προπονητικές παρεμβάσεις του Τούρκου προπονητή, αλλά χάρη στην αυταπάρνηση των παικτών του και την ενέργεια που πήραν από το ΟΑΚΑ. Εκείνος προσπάθησε να οικειοποιηθεί την πρόσκαιρη επιτυχία, αλλά δυο μέρες μετά η αλήθεια ξεγυμνώθηκε με την αποκαρδιωτική, μια ακόμη, εικόνα της ομάδας του στο Βελιγράδι απέναντι στην Παρτίζαν.

Αυτό που ενοχλεί περισσότερο είναι πως ο Αταμάν εξεμάνη κατά των ΜΜΕ, ενώ αντίθετα τα πολύ πιο σκληρά λόγια που χρησιμοποίησε εναντίον αυτού (αλλά και των συνεργατών του και των παικτών του) ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος τα χαρακτήρισε... κίνητρο. Άλλα μέτρα και άλλα σταθμά, δηλαδή, απέναντι στα ΜΜΕ και τον εργοδότη του. Από τον ίδιο άνθρωπο, που το Νοέμβριο αποθέωνε τους Έλληνες δημοσιογράφους για την μπασκετική τους γνώση και αντίληψη και καλούσε τις άλλες χώρες να τους πάρουν... «μεταγραφή» στα δικά τους media.

Είναι πασιφανές πως-όσο πιο χαλαρός κι αν δείχνει σε σχέση με τον ομόλογο του στον Ολυμπιακό-ο Αταμάν χάνει κι αυτός την ψυχραιμία του εν μέσω της μεγαλύτερης αγωνιστικής κρίσης στα δυόμισι χρόνια που είναι στον πράσινο πάγκο. Αυτός όχι απέναντι σε υβριστές, αλλά σε όσους του ασκούν κριτική, γιατί θεωρεί πως τον αμφισβητούν και θέλουν το κεφάλι του επί πίνακι. Ξεχνά, ωστόσο, πως σε συνθήκες άκρατου πρωταθλητισμού ο καθένας κρίνεται καθημερινά και παρότι τα «παράσημα» και οι τίτλοι του είναι εκεί για να δείχνουν όσα έχει καταφέρει στην καριέρα του και τα οποία δεν... ξεγράφουν, δεν λειτουργούν ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τα τωρινά του ατοπήματα.

Τους καταλαβαίνουμε, αλλά...

Είναι, λοιπόν, κάτι παραπάνω από οφθαλμοφανές πως η πίεση έχει καταβάλει Μπαρτζώκα και Αταμάν και έχει αδυνατίσει την αυτοκυριαρχία τους. Ως άνθρωποι μπορούμε να δείξουμε μια κάποια κατανόηση, γιατί στην πραγματική ζωή δεν είναι αυτό που έδειξαν αυτή την εβδομάδα και η ψύχωση για την κατάκτηση της Ευρωλίγκας ένθεν κακείθεν είναι τέτοια που μπορεί να πειράξει το μυαλό ακόμη και δύο τετραπέρατων επαγγελματιών και πολύ ισχυρών προσωπικοτήτων.

Από την άλλη, όμως, δεν μπορούμε να μην επισημαίνουμε τα λάθη τους, με την ελπίδα πως θα τα αναγνωρίσουν οι ίδιοι και θα σταματήσουν να υποπίπτουν σε αυτά υποθηκεύοντας τη συγκινητική προσπάθεια των παικτών τους, την τεράστια επένδυση των αφεντικών τους και τις δικαιολογημένα μεγάλες προσδοκίες/απαιτήσεις των οπαδών τους. Γιατί όσο αμφότεροι εξακολουθούν να ασχολούνται λιγότερο με το μπάσκετ αυτό καθ’ αυτό και περισσότερο με εξωτερικούς «θορύβους», είτε από την κερκίδα είτε από τα ΜΜΕ, κακό στην ίδια τους τη δουλειά θα κάνουν...

Πηγή: sport-fm.gr