Η ποιότητα του Ολυμπιακού, η άμυνα του Παναθηναϊκού, οι υποσχέσεις του Άρη και το πρόβλημα της ΑΕΚ

Τα φιλικά είναι για τους προπονητές… Πόσω μάλλον αν έχουμε ακόμη σχεδόν δύο εβδομάδες για την έναρξη των επίσημων διοργανώσεων, η «κανονική» προετοιμασία δεν μετρά πάνω από 7-10 μέρες και οι απουσίες είναι πολλές.

Όμως σε κάθε περίπτωσης, ακόμη κι αυτά τα τεστ μπορούν να μας δείξουν τάσεις και κατευθύνσεις για τις ομάδες μας.

Ας δούμε, λοιπόν, τι είδαμε και τι… όχι από τα φιλικά της Παρασκευής για τη νέα εκδοχή Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού, Άρη και ΑΕΚ.

Άρης με υποσχέσεις

Ο Άρης έδωσε πολλά ενθαρρυντικά μηνύματα με την εικόνα του απέναντι στη Μακάμπι, μια ομάδα EuroLeague αλλά με όχι πολύ μεγαλύτερο μπάτζετ από τους Θεσσαλονικείς, που-ωστόσο-έχει πολύ πιο σταθερό κορμό από πέρσι σε σχέση με την ομάδα του Βασίλη Σπανούλη.

Παρά τις λίγες μέρες προετοιμασίας σε πλήρη σύνθεση, ο Άρης παρουσίασε πολύ καλό βαθμό συνοχής, κυρίως επιθετικά, όπως αποτυπώνεται στις 28 ασίστ. Ρόμπινσον-Ερλ και Λιντέλ πιστοποίησαν πως είναι δύο… πολυμήχανοι ξένοι, με two-way προσφορά και χωρίς κατάχρηση προσπαθειών, ενώ ο Ντιμιτρίεβιτς κυρίως του δευτέρου μέρους ήταν εξαιρετικός, με τους Τολιόπουλο και Χαραλαμπόπουλο να ξεχωρίζουν από τον ελληνικό κορμό.

Αυτό που έλειψε και «μεγεθύνεται» λόγω της απουσίας του Μοκόκα είναι η καλή περιφερειακή άμυνα, που επέτρεψε στη Μακάμπι να σουτάρει με 46% στα τρίποντα (14/30). Είναι χαρακτηριστικό πως στα ούτε 14 λεπτά του ο Μποχωρίδης, που πρόσφερε περισσότερο μέγεθος και καλύτερη άμυνα στην περίμετρο, ο Άρης είχε το μεγαλύτερο +/- με +17. Η τετράδα γκαρντ των Ντιμιτρίεβιτς, Μόργκαν, Τολιόπουλου και Μήτρου-Λονγκ όσο ταλέντο έχει, τόσο αμυντικής ισορροπίας στερείται και αυτή θα πρέπει να αναζητήσει ο Σπανούλης με τους συνεργάτες του.

Ένας άλλος Παναθηναϊκός…

Σε ένα τεστ με τόσες απουσίες εκατέρωθεν, όπως αυτό της Ρόδου, είναι δύσκολο να βγάλεις συμπεράσματα. Όμως αυτό που είναι πασιφανές ως προς την κατεύθυνση του Παναθηναϊκού είναι πως με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον πάγκο θα παίξει-επιτέλους-άμυνα. Η πρόθεση είχε διαφανεί από τη στελέχωση του ρόστερ το καλοκαίρι, ενώ αυτό αποτυπώθηκε και στο παρκέ ακόμη και εν τη απουσία παικτών όπως ο Χέιζ-Ντέιβις και ο Φαλ.

Ειδικά στα σχήματα με Μπάντιο, Μπόνγκα και Χουάντσο, οι «πράσινοι» έβγαζαν τρομερή ενέργεια στα μετόπισθεν, ενώ προσπάθεια κατέβαλαν σε αυτό το κομμάτι και παίκτες που διακρίνονται περισσότερο για το επιθετικό τους ταλέντο, όπως ο Φρανσίσκο και ο Γιαμπουσέλε. Μάλιστα για τις λιγοστές ημέρες προετοιμασίας οι περιστροφές στα μετόπισθεν λειτούργησαν ικανοποιητικά και φάνηκε πως έχει γίνει ήδη σοβαρή δουλειά.

Στην επίθεση ο Παναθηναϊκός θέλει ακόμη χρόνο για να φτιάξει αυτοματισμούς, αλλά είναι επίσης προφανές πως το αδιάκοπο ένας εναντίον ενός δεν είναι πλέον η πρώτη επιλογή, καθώς υπό τον «Ζοτς» η ομάδα προσπαθεί να κυκλοφορήσει την μπάλα, να την ακουμπήσει στη ρακέτα και να βρει τα ελεύθερα σουτ, μολονότι το spacing θέλει ακόμη δουλειά κι αυτό «φώναζε» με την απουσία τριών πολύ καλών σουτέρ (Ναν, Σλούκα, Ρογκαβόπουλου).

Στα θετικά και η εμφάνιση του Μαντζούκα, που αφού δεν τον έχουν πάρει ακόμη τα χρόνια (23 ετών είναι), έχει μια τελευταία ευκαιρία στα χέρια του Ομπράντοβιτς να αρχίσει να αξιοποιεί το μεγάλο του ταλέντο, μετά από διαδοχικά χρόνια που έκανε μονίμως βήματα προς τα πίσω, πρωτίστως με δική του ευθύνη.

Τα προβλήματα της ΑΕΚ εντός παρκέ λύνονται. Εκτός όμως;

Χωρίς τον βασικό της πλέι μέικερ (Φλιώνης), τρεις παίκτες της front line (Γουίλιαμς, Μπράουν, Φίζελ), με τον Νόλεϊ από τραυματισμό και τον Λαρεντζάκη από απραξία και με μία προπόνηση, η ΑΕΚ δεν θα μπορούσε να είναι ανταγωνιστική απέναντι στον πολύ πιο γεμάτο Παναθηναϊκό.

Κάποια πράγματα μπορεί να κρατήσει κανείς, όπως την θετική παρουσία του Τζόζεφ παρά τη μοναξιά του στο «5», τα ψήγματα ποιότητας που έδειξε ο Νόλεϊ που όμως θα χρειαστεί να βάλει το ταλέντο του σε καλούπια, τη συνεισφορά του Τσαλμπούρη που θα δώσει περισσότερα από τον-πέρασα και δεν ακούμπησα-Πετσάρσκι, αλλά και την ανάγκη προσθήκης ενός γκαρντ που θα αποφορτίσει εκτελεστικά και δημιουργικά τον Μπάρτλεϊ.

Τα αμιγώς αγωνιστικά θέματα της ΑΕΚ μπορούν, λίγο-πολύ, να λυθούν. Αυτά που μοιάζουν δυσεπίλυτα είναι τα εξωαγωνιστικά. Κι αν η θαρραλέα απολογία του Λαρεντζάκη στον κόσμο της ομάδας μπορεί να οδηγήσει σε συγχώρεση και θάψιμο του τσεκουριού, ο κόσμος στη συντριπτική του πλειονότητα μοιάζει να μην έχει καμία διάθεση συγχώρεσης του Μάκη Αγγελόπουλου μετά την παραχώρηση της Sunel Arena στον Ολυμπιακό.

Η «Ένωση» τα προηγούμενα χρόνια απέδειξε πως μπορεί να ζήσει ή και να μεγαλουργήσει με λίγους πιστούς στην κερκίδα, ωστόσο θα είναι δύσκολο να τα καταφέρει όταν η μεγαλύτερη μερίδα του κοινού έχει βάλει στην μαύρη λίστα τον ιδιοκτήτη της ΚΑΕ. Ο Ντράγκαν Σάκοτα, που είχε περάσει ανάλογα δύσκολες στιγμές και πριν καμιά 25αρια χρόνια στην κόντρα οργανωμένων-Φιλίππου, θα έχει πολύ δύσκολο έργο να φέρεις εις πέρας μέσα σε τέτοιο (ψυχρο)πολεμικό κλίμα.

Ποιότητα που ξεχειλίζει, ισορροπία που αναζητείται

Ο Ολυμπιακός κόντρα στον Ερυθρό Αστέρα παρουσίασε στο ίδιο παιχνίδι χίλιους λόγους για να αισιοδοξεί ο κόσμος του για το back-to-back, αλλά και κάποιους για να προβληματιστεί. Όταν σε ένα παιχνίδι με τον Βεζένκοφ άστοχο και τον Ντόρσεϊ απόντα βάζεις 56 πόντους στο ημίχρονο, είναι πασιφανές πως η ποιότητα στο ρόστερ ξεχειλίζει.

Η απειλή από το «1», που μέχρι πέρσι ήταν περιορισμένη με παίκτες που έχουν χαμηλό εκτελεστικό ταβάνι όπως ο Γουόκαπ ή ο Νιλικίνα, έχει πλέον απογειωθεί με Μοντέρο, ΜακΙντάιρ αλλά και τον… μισό Τζόζεφ. Η δε κλάση Φουρνιέ και Βεζένκοφ έκανε ξανά τη διαφορά, με τον Γάλλο να φέρνει εικόνες από τον οργιώδη τελευταίο έναν μήνα που έκανε στη σεζόν και τον Βούλγαρο να καθαρίζει το ματς με έμμεσο και κανονικό τρίποντο.

Την ίδια στιγμή, ωστόσο, όσο ο Γουόκαπ δεν έλειψε σε κανέναν επιθετικά, φάνηκε να λείπει αμυντικά. Ο Ολυμπιακός στο μεγαλύτερο διάστημα της αναμέτρησης αλλά κυρίως στο πρώτο μέρος είχε μεγάλο ζήτημα στην πίεση στην μπάλα και την προσωπική άμυνα, με το πρόβλημα να μεταφέρεται, λόγω των ρηγμάτων στην άμυνα, μέσα στη ρακέτα, αλλά και στα ριμπάουντ.

Είναι χαρακτηριστικό πως τα πιο παραγωγικά λεπτά των Πειραιωτών ήταν με τον Γουόρντ στην πεντάδα (+10), καθώς ήταν ο μόνος που έβγαλε σταθερά την απαιτούμενη ένταση. Έστω και αργά στο ματς, οι πρωταθλητές Ευρώπης γύρισαν τον διακόπτη στο φινάλε και με τον Μοντέρο να βγάζει καθοριστικές άμυνες, με την πιο κομβική στον Τζόουνς στην προτελευταία κατοχή, έφτασαν στη νίκη. Αλλά απέδειξαν πρώτα στον εαυτό τους ότι όλο το ταλέντο του κόσμου δεν φτάνει αν δεν το συγκεράσεις με σκληράδα.

Ο Εντιάι (ή Εντζάι) στα 14 λεπτά που πάτησε παρκέ, πέρα από το hustle που έβγαλε δεν έπεισε πως μπορεί με συνέπεια να αποτελέσει ένα καλό back up στο «4» για τα λεπτά που ξαποσταίνει ο Βεζένκοφ, πόσω μάλλον αν χρειαστεί να τον αντικαταστήσει σε μία απουσία του ή και περισσότερες. Εκεί, αργά ή γρήγορα, θα πρέπει να περιμένουμε μια κίνηση από τον Ολυμπιακό.

Πηγή: sport-fm.gr