Την Τετάρτη στις 17:00 θα μιλήσει ο Μπεργκ
Η ενημέρωση από την Ομόνοια.
Aναλυτικά:
«Είμαι η Μαρίνα Χατζηκώστα. Γεννήθηκα στην Λεμεσό στις 8 Φεβρουαρίου 2009. Υιοθετήθηκα στην γέννα από τους γονείς μου Σιμόνη Παπαλεοντίου Χατζηκώστα και Σάββα Χατζηκώστα. Η βιολογική μου μητέρα ήταν από Πολωνία και ο βιολογικός μου πατέρας από Νιγηρία. Φοίτησα στο 3ο Δημοτικό Σχολείο, έπειτα στο Λανίτειο Αθλητικό Γυμνάσιο και τώρα, φοιτώ στο Λανίτειο Αθλητικό Λύκειο, όπου θα μπω στην Τρίτη Λυκείου τον Σεπτέμβριο.
Η μητέρα μου ήταν πρόσφυγας από την Αμμόχωστο, συγκεκριμένα το Βαρώσι, όπου μετά την πραξικόπημα, ήρθε στην Λεμεσό, και ο πατέρας μου είναι από Λεμεσό, με χωριά την Πάχνα και την Ακαπνού. Μπορεί να μην έχω “κυπριακό αίμα” στις φλέβες μου, αλλά εγώ είμαι περήφανη Kύπρια, και εκπροσώπησα, και θα συνεχίσω να εκπροσωπώ την χώρα μου με περηφάνια. Όταν άκουσα για πρώτη φορά τον εθνικό μας ύμνο στην Ιταλία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ18, όπου και πήρα το χρυσό μετάλλιο, βούρκωσα από την περηφάνια που με επικρατούσε.
Τώρα, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20, που πήρα το χάλκινο μετάλλιο, κάθε στιγμή του αγώνα, σκεφτόμουν ότι ήθελα να βγάλω την χώρα μου ασπροπρόσωπη. Η Κύπρος, μπορεί να είναι ένα μικρό νησί, με λιγότερο από 1 εκατομμύριο κατοίκους, αλλά είμαστε μια πολύ δυνατή χώρα, που μπορεί να συναγωνιστεί με χώρες που θεωρούνται τιτάνες. Ο ρατσισμός που δέχτηκα στα σχόλια από διάφορους μετά τις επιτυχίες μου είναι απαράδεκτος, όπου και άλλοι αθλητές σαν τον τεράστιο Μίλαν Τραΐκοβιτς, ένας από τους καλύτερους αθλητές που πέρασαν από την Κύπρο, με πολλές διεθνείς διακρίσεις, περνούν καθημερινά.
Αυτό, είναι ένα θέμα που η πολιτεία και οι αρμόδιες αρχές πρέπει να διευθετήσουν, για να μπορούμε όλοι να ζούμε αρμονικά, χωρίς διακρίσεις. Το πόσο «Kύπρια» είμαι, το δείχνουν τα αποτελέσματα μου, και η ανθρωπιά μου. Καλή Επιτυχία σε όλη την κυπριακή αποστολή που λαμβάνει μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα».
