Το ποδόσφαιρο έχει την ιδιότητα να γράφει κύκλους. Και ο ημιτελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου ανάμεσα σε Γαλλία και Ισπανία έρχεται να ενώσει δύο διαφορετικές εποχές, ακριβώς 20 χρόνια μετά από μία από τις πιο εμβληματικές αναμετρήσεις στην ιστορία των Μουντιάλ.
Στις 27 Ιουνίου του 2006, στο Ανόβερο, η Γαλλία του Ζινεντίν Ζιντάν παρέδωσε ένα πραγματικό μάθημα ποδοσφαίρου απέναντι στη νεανική και φιλόδοξη Ισπανία. Αν και βρέθηκε πίσω στο σκορ από το πέναλτι του Νταβίντ Βίγια, η ομάδα του Ραϊμόν Ντομενέκ αντέδρασε με προσωπικότητα. Ο Φρανκ Ριμπερί ισοφάρισε πριν από την ανάπαυλα, ο Πατρίκ Βιεϊρά ολοκλήρωσε την ανατροπή και στις καθυστερήσεις ο Ζιντάν υπέγραψε το αριστούργημά του, αφήνοντας πίσω του τον Κάρλες Πουγιόλ πριν διαμορφώσει το τελικό 3-1.
Εκείνη η βραδιά αποτέλεσε σημείο καμπής για τους «τρικολόρ». Η Γαλλία, που είχε προβληματίσει στη φάση των ομίλων, μεταμορφώθηκε από τα νοκ άουτ και ξεκίνησε μία ξέφρενη πορεία μέχρι τον τελικό του Βερολίνου. Με ηγέτη έναν συγκλονιστικό Ζιντάν, απέκλεισε διαδοχικά την Ισπανία, τη Βραζιλία και την Πορτογαλία, χαρίζοντας μερικές από τις πιο εμβληματικές εμφανίσεις στην ιστορία της διοργάνωσης.
Για την Ισπανία, αντίθετα, εκείνη η ήττα αποτέλεσε ένα σκληρό αλλά πολύτιμο μάθημα. Η χρυσή γενιά της «Ρόχα» λύγισε απέναντι στην εμπειρία των Γάλλων, όμως λίγα χρόνια αργότερα κυριάρχησε στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, κατακτώντας δύο διαδοχικά Euro (2008, 2012) και το Μουντιάλ του 2010.
Δύο δεκαετίες μετά, οι δύο ποδοσφαιρικές υπερδυνάμεις διασταυρώνουν ξανά τα ξίφη τους, αυτή τη φορά με φόντο μία θέση στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026. Για την Ισπανία, το παιχνίδι κουβαλά αναπόφευκτα και το στοιχείο της ιστορικής «ρεβάνς». Για τη Γαλλία, αποτελεί άλλη μία ευκαιρία να αποδείξει ότι, όπως και τότε, ξέρει να μεγαλώνει μέσα από τα νοκ άουτ και να βρίσκει τον καλύτερό της εαυτό όταν η πίεση κορυφώνεται.
sportal.gr
