Ποιοι παίκτες είναι... σκέτη απογοήτευση στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο

Κάθε Μουντιάλ έχει τους ήρωές του. Έχει όμως και εκείνους που μπαίνουν στη διοργάνωση με μεγάλο όνομα, μεγάλο βάρος και μεγάλες προσδοκίες, αλλά δεν καταφέρνουν να το δείξουν στο γήπεδο. Και μέχρι τώρα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, υπάρχουν αρκετές τέτοιες περιπτώσεις.

Η πιο χαρακτηριστική είναι ο Φλόριαν Βιρτς. Η Γερμανία περίμενε από εκείνον να γίνει ο παίκτης που θα κρατήσει την μπάλα, θα δώσει καθαρή πάσα και θα βγάλει φάσεις όταν το ματς κολλάει. Στο κρίσιμο παιχνίδι με την Παραγουάη, όμως, η γερμανική επίθεση δεν είχε ιδέα, δεν είχε ταχύτητα και δεν είχε παίκτη να πάρει πάνω του την ευθύνη. Γερμανικά ρεπορτάζ στάθηκαν ειδικά στην αδυναμία των Σανέ και Βιρτς να επηρεάσουν το ματς, ενώ η Γερμανία αποκλείστηκε στα πέναλτι μετά το 1-1.

Στην ίδια κουβέντα μπαίνει και ο Λιρόι Σανέ. Δεν μιλάμε για έναν τυχαίο εξτρέμ. Μιλάμε για παίκτη που, στην καλή του μέρα, μπορεί να διαλύσει άμυνες. Στο Μουντιάλ, όμως, έμεινε πολύ κάτω από αυτό που περίμενε η Γερμανία. Πήρε προσπάθειες, αλλά σπάνια έδωσε την αίσθηση ότι μπορεί να αλλάξει μόνος του τη μοίρα ενός αγώνα.

Όταν το βιογραφικό δεν αρκεί
Ο Κάι Χάβερτς είναι πιο περίεργη περίπτωση. Δεν ήταν άφαντος. Σκόραρε απέναντι στην Παραγουάη, αλλά στο τέλος κουβαλάει την εικόνα του χαμένου πέναλτι και της αποτυχίας μιας ομάδας που ξανά έφυγε νωρίς από μεγάλο τουρνουά. Ο ίδιος ζήτησε συγγνώμη από τον κόσμο, παραδεχόμενος ότι η Γερμανία δεν στάθηκε στο ύψος της.

Ο Κριστιάνο Ρονάλντο δεν μπορεί να κριθεί σαν ένας απλός παίκτης. Αυτό είναι και το πρόβλημα. Όταν έχεις αυτό το όνομα, ο κόσμος περιμένει να σε δει να καθαρίζεις τα μεγάλα ματς. Η Πορτογαλία πέρασε την Κροατία, ο Ρονάλντο σκόραρε με πέναλτι, αλλά το γκολ της πρόκρισης ήρθε από τον Γκονσάλο Ράμος στις καθυστερήσεις.

Στις απογοητεύσεις μπαίνουν και οι Κέβιν Ντε Μπρόινε, Φεντερίκο Βαλβέρδε και Λαουτάρο Μαρτίνες. Όχι γιατί είναι κακοί παίκτες. Το αντίθετο. Ακριβώς επειδή είναι τόσο καλοί, η εικόνα τους μετράει περισσότερο. Ο Ντε Μπρόινε δεν έδωσε στο Βέλγιο την ηρεμία και την ποιότητα που περίμενε. Ο Βαλβέρδε δεν τράβηξε την Ουρουγουάη όπως θα έπρεπε ένας αρχηγός. Ο Λαουτάρο, παρότι η Αργεντινή έχει δυνατή ομάδα, δεν έχει βγει μπροστά όσο περίμεναν πολλοί.

Αν πρέπει να διαλέξουμε τον πιο απογοητευτικό μέχρι τώρα, η επιλογή είναι ο Βιρτς. Όχι επειδή ήταν ο χειρότερος παίκτης του τουρνουά, αλλά επειδή πάνω του είχε στηθεί η ελπίδα ότι η Γερμανία θα παίξει ξανά όμορφο, γρήγορο και καθαρό ποδόσφαιρο. Και αυτό δεν το είδαμε.

Πηγή: sportime.gr