το ελληνικό μπάσκετ οι τελικοί ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό αποτελούν από μόνοι τους ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Υπήρξαν όμως χρονιές στις οποίες η αντιπαλότητα των δύο «αιωνίων» ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα και μετατράπηκε σε αναμέτρηση ευρωπαϊκών διαστάσεων.
Σε αυτές τις σειρές τελικών, ο ένας από τους δύο μονομάχους είχε ήδη κατακτήσει την Ευρωλίγκα, φέρνοντας στο παρκέ το κύρος του πρωταθλητή Ευρώπης και διεκδικώντας παράλληλα τα σκήπτρα της Ελλάδας. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 μέχρι σήμερα, επτά τίτλοι κρίθηκαν υπό αυτή τη συνθήκη.
Από το Παρίσι του 1996 μέχρι το Βερολίνο του 2024, το sport-fm.gr παρουσιάζει τις σειρές τελικών στις οποίες ένας από τους δύο «αιώνιους» μπήκε στο παρκέ ως πρωταθλητής Ευρώπης, κουβαλώντας το βάρος και τη λάμψη της κορυφής της ηπείρου. Σε δύο από αυτές, μάλιστα, η ιστορία στην Ελλάδα ήταν διαφορετική...
Το 1996 αποτελεί μία από τις πιο αντιφατικές χρονιές στην ιστορία του Παναθηναϊκού. Από τη μία, η κατάκτηση της πρώτης Ευρωλίγκας στο Παρίσι απέναντι στην Μπαρτσελόνα, μια επιτυχία που άλλαξε για πάντα το ελληνικό μπάσκετ. Από την άλλη, η απώλεια του πρωταθλήματος στους τελικούς απέναντι στον Ολυμπιακό, με τρόπο που έμελλε να μείνει ανεξίτηλος στη μνήμη των φιλάθλων.
Οι «πράσινοι» επέστρεψαν από τη γαλλική πρωτεύουσα ως πρωταθλητές Ευρώπης, έχοντας στις τάξεις τους τον σπουδαίο Ντομινίκ Γουίλκινς, τον άνθρωπο που ηγήθηκε της πορείας προς την κορυφή. Απέναντί τους βρέθηκε o πανίσχυρος τότε Ολυμπιακός του Γιάννη Ιωαννίδη, πιο ξεκούραστος και αποφασισμένος να διατηρήσει τα σκήπτρα του στο ελληνικό μπάσκετ.
Η σειρά των τελικών εξελίχθηκε σε πραγματικό θρίλερ. Ο Παναθηναϊκός κατάφερε να ισοφαρίσει σε 2-2 και να στείλει τη μάχη του τίτλου σε πέμπτο παιχνίδι στο ΣΕΦ. Ωστόσο, το κλίμα στο στρατόπεδο των πρωταθλητών Ευρώπης μόνο ιδανικό δεν ήταν. Ο Γουίλκινς αντιμετώπιζε προβλήματα τραυματισμού, η παρουσία του στη σειρά ήταν περιορισμένη όσο περνούσαν τα παιχνίδια και τελικά δεν αγωνίστηκε στα κρίσιμα τελευταία ματς. Η αποχώρησή του από την Ελλάδα πριν από τον πέμπτο τελικό, σε μια περίοδο όπου υπήρχε ήδη έντονη φημολογία και αναταραχή γύρω από το μέλλον του στον σύλλογο, αποτέλεσε ένα από τα πιο πολυσυζητημένα γεγονότα εκείνης της εποχής.
Χωρίς τον μεγάλο του αστέρα και με εμφανή σημάδια κόπωσης μετά την ευρωπαϊκή υπέρβαση, ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε αγνώριστος στο καθοριστικό παιχνίδι της σειράς. Ο Ολυμπιακός επέβαλε από το ξεκίνημα τον ρυθμό του, κυριάρχησε σε άμυνα και επίθεση και δεν άφησε κανένα περιθώριο αντίδρασης.
Το τελικό 73-38 πέρασε στην ιστορία ως η περίφημη «35άρα». Πρόκειται μέχρι και σήμερα για τη μεγαλύτερη διαφορά που έχει καταγραφεί σε επαγγελματική αναμέτρηση μεταξύ των δύο «αιωνίων», ένα αποτέλεσμα που σφράγισε το τέταρτο συνεχόμενο πρωτάθλημα του Ολυμπιακού και ταυτόχρονα έκλεισε με πικρό τρόπο τη σπουδαιότερη ευρωπαϊκή χρονιά που είχε γνωρίσει μέχρι τότε ο Παναθηναϊκός.
Λίγες εβδομάδες μετά την κατάκτηση της Ευρωλίγκας στο ΟΑΚΑ, ο Παναθηναϊκός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε μπροστά του μία τελευταία αποστολή, να ολοκληρώσει μία ιστορική σεζόν κατακτώντας και το πρωτάθλημα απέναντι στον Ολυμπιακό. Με τρομερό ρόστερ στο οποίο πρωτοστατούσαν οι Δημήτρης Διαμαντίδης, Μάικ Μπατίστ και Ραμούνας Σισκάουσκας, το «τριφύλλι» ήταν ξεκάθαρο φαβορί.
Παρά την ευρωπαϊκή τους υπεροχή, το έργο των «πρασίνων» μόνο εύκολο δεν ήταν. Ο Ολυμπιακός του Πίνι Γκέρσον πάλεψε τη σειρά μέχρι τέλους, με αποτέλεσμα ο τίτλος να κριθεί σε πέμπτο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ. Εκεί, μπροστά σε χιλιάδες φιλάθλους του, ο Παναθηναϊκός απέδειξε γιατί θεωρούνταν η κορυφαία ομάδα της Ευρώπης.
Η ομάδα του Ομπράντοβιτς επικράτησε με 89-76 στον τελευταίο τελικό και κατέκτησε το πρωτάθλημα με 3-2 νίκες. Καθοριστική στιγμή του αγώνα ήταν το τρίποντο του Σισκάουσκας περίπου δύο λεπτά πριν από τη λήξη, το οποίο διαμόρφωσε το 80-73 και ουσιαστικά «κλείδωσε» τον τίτλο για το «τριφύλλι». Ο Λιθουανός ήταν και ο πρώτος σκόρερ των νικητών με 16 πόντους.
Με τη λήξη της αναμέτρησης ακολούθησαν εικόνες γιορτής στο ΟΑΚΑ. Οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού αποθέωσαν τους πρωταγωνιστές μιας ομάδας που είχε κυριαρχήσει σε όλα τα επίπεδα. Η απονομή του τροπαίου σηματοδότησε την ολοκλήρωση μιας ονειρικής χρονιάς, καθώς οι «πράσινοι» κατέκτησαν το πρωτάθλημα, το Κύπελλο Ελλάδας και την Ευρωλίγκα.
Το πρωτάθλημα του 2007 ήταν το 28ο στην ιστορία του συλλόγου, το πέμπτο συνεχόμενο και το ένατο μέσα σε μία δεκαετία. Πάνω απ' όλα όμως ήταν το τρόπαιο που ολοκλήρωσε το πρώτο triple crown της ιστορίας του Παναθηναϊκού. Όχι όμως και το τελευταίο...
Το 2009 ο Παναθηναϊκός κατέκτησε την Ευρωλίγκα στο Βερολίνο, με ένα ρόστερ που πολλοί θεωρούν ως ένα από τα κορυφαία στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Η ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς θύμιζε πραγματικούς «Galacticos», με ηγετικές μορφές όπως οι Διαμαντίδης, Γιασικεβίτσιους, Σπανούλης, Μπατίστ, Φώτσης, Τσαρτσαρής, Πέκοβιτς, συνδυάζοντας ποιότητα, εμπειρία και βάθος σε όλες τις θέσεις.
Στην πορεία προς τον τίτλο, ο Παναθηναϊκός απέκλεισε τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό, σε έναν ιστορικό ελληνικό «εμφύλιο» σε Final Four, πριν επικρατήσει της ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον τελικό και κατακτήσει την πέμπτη Ευρωλίγκα της ιστορίας του. Οι «ερυθρόλευκοι» του Παναγιώτη Γιαννάκη ήθελαν εκδίκηση στους εγχώριους τελικούς, στους οποίους μάλιστα είχαν πλεονέκτημα έδρας.
Παρόλα αυτά, ο Παναθηναϊκός μπήκε δυνατά, πήρε τα δύο πρώτα παιχνίδια και έθεσε τις βάσεις για την κατάκτηση του τίτλου. Παρά την αντίδραση των «ερυθρολεύκων» στο ΣΕΦ, οι «πράσινοι» έκλεισαν τη σειρά στο «καυτό» ΟΑΚΑ και κατέκτησαν το πρωτάθλημα με 3-1 νίκες.
Ήταν ακόμη μία σεζόν απόλυτης επιβεβαίωσης για τον Παναθηναϊκό. Η ομάδα που είχε χαρακτηριστεί ως μία από τις κορυφαίες όλων των εποχών στην Ευρώπη, ολοκλήρωσε τη χρονιά με Ευρωλίγκα, πρωτάθλημα και Κύπελλο, κατακτώντας δεύτερο triple crown μόλις δύο χρόνια μετά το προηγούμενο!
Το 2011 ο Παναθηναϊκός είχε ήδη κατακτήσει την Ευρωλίγκα στη Βαρκελώνη απέναντι στη Μακάμπι Τελ Αβίβ, σε μια ακόμη σεζόν ευρωπαϊκής κυριαρχίας υπό τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Λίγες εβδομάδες αργότερα, η Ελλάδα έβλεπε τους δύο «αιώνιους» να λύνουν ξανά τις διαφορές τους στους τελικούς του πρωταθλήματος, με τη σειρά να φτάνει σε Game 5 στο ΟΑΚΑ.
Το παιχνίδι ξεκίνησε με σοκ για τον Παναθηναϊκό, καθώς μόλις στο 2ο λεπτό ο Δημήτρης Διαμαντίδης τραυματίστηκε και αποχώρησε, αφήνοντας την ομάδα χωρίς τον απόλυτο οργανωτή και ηγέτη της. Παρ’ όλα αυτά, η αναμέτρηση παρέμεινε ισορροπημένη και δραματική μέχρι το τέλος της κανονικής διάρκειας.
Με το ματς στην... κόψη του ξυραφιού οι Λουκάς Μαυροκεφαλίδης και Θοδωρής Παπαλουκάς έκαναν 1/4 από τη γραμμή των βολών, αποτυγχάνοντας να δώσουν τη νίκη στον Ολυμπιακό του Ντούσαν Ίβκοβιτς στην κανονική διάρκεια. Με σκορ 83-83, το παιχνίδι οδηγήθηκε στην παράταση, με τον έτερο ηγέτη του Παναθηναϊκού να βγαίνει μπροστά.
Ο λόγος για τον Αντώνη Φώτση, ο οποίος πραγματοποίησε μία από τις πιο εντυπωσιακές εμφανίσεις της καριέρας του με 22 πόντους, ευστοχώντας σε 6/6 τρίποντα και «υπογράφοντας» ένα από τα πιο θρυλικά Game 5 της σύγχρονης ιστορίας των τελικών. Ο Παναθηναϊκός επικράτησε με 101-94 στην παράταση και κατέκτησε το πρωτάθλημα με 3-2 νίκες μέσα σε πανζουρλισμό.
Το 2012 ήταν η χρονιά της μεγάλης επιστροφής του Ολυμπιακού. Λίγες εβδομάδες μετά το έπος της Κωνσταντινούπολης και την απίθανη ανατροπή απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον τελικό της Ευρωλίγκας, οι «ερυθρόλευκοι» είχαν μπροστά τους μία ακόμη αποστολή, να βάλουν τέλος στην κυριαρχία του Παναθηναϊκού και να επιστρέψουν στην κορυφή του ελληνικού μπάσκετ για πρώτη φορά μετά το 1997.
Η ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς, χτισμένη γύρω από τους Βασίλη Σπανούλη, Γιώργο Πρίντεζη, Κώστα Παπανικολάου, Κάιλ Χάινς και Κώστα Σλούκα, έφερε μαζί της τη νοοτροπία νικητή που είχε αποκτήσει στην Κωνσταντινούπολη. Ο Ολυμπιακός μπήκε στη σειρά αποφασισμένος να ολοκληρώσει μια ιστορική σεζόν και να μετατρέψει τον ευρωπαϊκό θρίαμβο σε εγχώρια κυριαρχία.
Μετά από μία σειρά χωρίς κανένα break, ο τίτλος κρίθηκε στο κατάμεστο ΣΕΦ, όπου οι Πειραιώτες επικράτησαν με 82-76 και έφτασαν στο 3-2 στις νίκες, με πρωταγωνιστή τον Σπανούλη των 24 πόντων. Κάπως έτσι, ο Ολυμπιακός κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα μετά από 15 χρόνια αναμονής και έβαλε τέλος σε μία από τις μεγαλύτερες περιόδους «ξηρασίας» της ιστορίας του. Ήταν η ιδανική ολοκλήρωση μιας σεζόν που ξεκίνησε με χαμηλές προσδοκίες και κατέληξε σε θρίαμβο.
Αν το 2011 ανήκε στον Παναθηναϊκό, το 2012 ανήκε ολοκληρωτικά στον Ολυμπιακό. Η ομάδα που είχε συγκλονίσει την Ευρώπη στην Κωνσταντινούπολη επέστρεψε και στον θρόνο της Ελλάδας, πανηγυρίζοντας ένα από τα πιο συναισθηματικά και ιστορικά νταμπλ της σύγχρονης εποχής.
Το καλοκαίρι του 2013 βρήκε τον Ολυμπιακό στην κορυφή της Ευρώπης για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα είχε πετύχει το σπουδαίο back-to-back στην Ευρωλίγκα, κατακτώντας το τρόπαιο στο Λονδίνο με μυθική εμφάνιση απέναντι στη Ρεάλ και εδραιώνοντας τη θέση της ανάμεσα στις μεγάλες δυναστείες της διοργάνωσης.
Στο ελληνικό πρωτάθλημα, μάλιστα, οι «ερυθρόλευκοι» μπήκαν στους τελικούς ως φαβορί. Είχαν το πλεονέκτημα έδρας, διέθεταν τον κορμό των πρωταθλητών Ευρώπης και έμοιαζαν έτοιμοι να διατηρήσουν τα σκήπτρα τους και στην Ελλάδα. Ο Παναθηναϊκός, όμως, είχε διαφορετική άποψη.
Η ομάδα του Αργύρη Πεδουλάκη, σε μια μεταβατική περίοδο μετά το τέλος της εποχής Ομπράντοβιτς, παρουσίασε ένα από τα πιο πειθαρχημένα και τακτικά άρτια πρόσωπα που έχει εμφανίσει ποτέ σε σειρά τελικών απέναντι στον «αιώνιο» αντίπαλό της. Με όπλο την άμυνα, την υπομονή στην επίθεση και την απόλυτη προσήλωση στο πλάνο, οι «πράσινοι» κατάφεραν να εξουδετερώσουν τα μεγάλα ατού του πρωταθλητή Ευρώπης και να κυριαρχήσουν με πρωταγωνιστές τους Δημήτρη Διαμαντίδη, Στεφάν Λάσμε, Τζέιμς Γκιστ και Γιόνας Ματσιούλις.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο ήταν ότι ο Παναθηναϊκός «έσπασε» δύο φορές την έδρα του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ. Αφού πήρε το πρώτο παιχνίδι με διψήφια διαφορά, επέστρεψε στον Πειραιά και στον τρίτο τελικό για να ολοκληρώσει το έργο του. Εκεί, σε ένα ματς που σημαδεύτηκε από ένταση και διακοπή πριν από το φινάλε λόγω επεισοδίων από οπαδούς των γηπεδούχων, οι «πράσινοι» κλείδωσαν τον τίτλο και επέστρεψαν στην κορυφή της Ελλάδας μετά από διάλλειμα μίας σεζόν.
Το τελικό 3-0 ήταν μια από τις μεγαλύτερες ανατροπές προγνωστικών στην ιστορία των τελικών των «αιωνίων». Ο Παναθηναϊκός, που είχε τερματίσει πίσω από τον Ολυμπιακό στην κανονική περίοδο και ξεκινούσε χωρίς πλεονέκτημα έδρας, όχι μόνο κατέκτησε τον τίτλο, αλλά το έκανε με «σκούπα», υποχρεώνοντας τον πρωταθλητή Ευρώπης σε τρεις συνεχόμενες ήττες.
Το 2024 ήταν η χρονιά της μεγάλης επιστροφής του Παναθηναϊκού στην κορυφή της Ευρώπης. Στην πρώτη του μόλις σεζόν στον πάγκο, ο Εργκίν Αταμάν οδήγησε τους «πράσινους» στην κατάκτηση της 7ης Ευρωλίγκας τους στο Βερολίνο, ολοκληρώνοντας μια εντυπωσιακή πορεία αναγέννησης του συλλόγου μετά από χρόνια αναζήτησης της χαμένης του αίγλης.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, όμως, ο Παναθηναϊκός βρέθηκε μπροστά σε μια νέα, ίσως ακόμη δυσκολότερη πρόκληση. Παρά το πλεονέκτημα έδρας στους τελικούς του πρωταθλήματος, βρέθηκε να χάνει με 2-0 νίκες από τον Ολυμπιακό και να βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο.
Η εικόνα έδειχνε πως ο τίτλος κατευθυνόταν προς τον Πειραιά. Μόλις μία ομάδα στην ιστορία των τελικών, η ΑΕΚ του 2002, είχε καταφέρει να επιστρέψει από μια τέτοια θέση. Πόσω μάλλον απέναντι σε έναν αντίπαλο του επιπέδου του Ολυμπιακού, που ήταν εκείνη τη σεζόν στο Final Four. Οι πρωταθλητές Ευρώπης, όμως, αντέδρασαν.
Αφού μείωσαν σε 2-1, το σημείο καμπής της σειράς ήρθε στο τέταρτο παιχνίδι στο ΣΕΦ. Σε ένα από τα σημαντικότερα ματς της χρονιάς, ο Παναθηναϊκός απέδρασε με τη νίκη 85-88, ισοφαρίζοντας τη σειρά σε 2-2. Μεγάλος πρωταγωνιστής ήταν ο Κέντρικ Ναν, ο οποίος πραγματοποίησε σπουδαία εμφάνιση και ολοκλήρωσε τον αγώνα με 25 πόντους, οδηγώντας την ομάδα του σε ένα από τα πιο καθοριστικά «διπλά» της σύγχρονης ιστορίας της.
Η σειρά οδηγήθηκε σε Game 5 μέσα σε ένα κατάμεστο και «καυτό» ΟΑΚΑ, όπου ο τίτλος θα κρινόταν σε σαράντα λεπτά. Και εκεί ήταν η βραδιά του Κώστα Σλούκα. Απέναντι στην πρώην ομάδα του, ο αρχηγός του Παναθηναϊκού πραγματοποίησε μία από τις κορυφαίες εμφανίσεις της καριέρας του. Με 29 πόντους, μεγάλα σουτ και ηγετική παρουσία, ο Έλληνας γκαρντ υπέγραψε τη νίκη των «πρασίνων» με σκορ 87-82 και ολοκλήρωσε μία από τις πιο επικές ανατροπές που έχουν καταγραφεί στους τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος.
sport-fm.gr
Ακολουθήστε το Themasports.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις αθλητικές ειδήσεις
Λίγο μετά τις ανακοινώσεις της Αστυνομίας, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Μακάριος Δρουσιώτης τοποθετήθηκε μέσω ανάρτησής του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αμφισβητώντας τα συμπεράσματα της έρευνας και συνδέοντας την υπόθεση με τις αναμενόμενες εξελίξεις γύρω από το πόρισμα για το «Κράτος Μαφία».
