Γλίτωσε από μπελάδες η Πάφος, στο... κόλπο η ΕΝΥ - ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ και συνέχεια
Με δύο αναμετρήσεις ολοκληρώθηκε η 17η αγωνιστική του πρωταθλήματος.
Ο Μεχντί Ταρέμι στις δηλώσεις του στην NOVA και σε ερώτηση για το εάν το γεγονός πώς δεν πανηγυρίζει τα γκολ του στον Ολυμπιακό έχει να κάνει με την δύσκολη κατάσταση με τον Ιράν τόνισε: «Ναι ότι δεν πανηγυρίζω έχει να κάνει με την κατάσταση στην χώρα μου. Ως παίκτης είμαι με τον λαό. Όλο αυτό έχει να κάνει με την κατάσταση στην χώρα μου σε σχέση με την Κυβέρνηση και τον λαό. Δεν θα μπορούσα να είμαι χαρούμενος. Συμπαρίσταμαι στον λαό. Δεν πανηγυρίζω ως ένδειξη συμπαράστασης προς τον λαό του Ιράν».
Τι εννοούσε όμως ο φορ των «ερυθρόλευκων»; Ποια είναι η τρέχουσα κατάσταση στο Ιράν και γιατί είναι τόσο σοβαρή;
Πανεθνικό μπλακάουτ και διαδηλώσεις σε σε όλο το Ιράν: Πάνω από 100 οι νεκροί
Από το βράδυ της Πέμπτης (8/1), το Ιράν βυθίστηκε σε σχεδόν καθολική διακοπή του διαδικτύου και των τηλεφωνικών επικοινωνιών, την ώρα που μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις ξέσπασαν σε ολόκληρη τη χώρα. Οι αρχές έκοψαν την πρόσβαση στο διαδίκτυο αμέσως μετά την έναρξη των κινητοποιήσεων στην Τεχεράνη και σε άλλα μεγάλα αστικά κέντρα, σε μια προσπάθεια να περιορίσουν τη διάδοση εικόνων και πληροφοριών.
Παρά το μπλακάουτ, δεκάδες βίντεο από τις διαδηλώσεις συνέχισαν να ανεβαίνουν στα κοινωνικά δίκτυα, δείχνοντας συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας, φωτιές σε κυβερνητικά κτίρια και χιλιάδες πολίτες να φωνάζουν συνθήματα κατά του θεοκρατικού καθεστώτος.
Από την Ιλάμ, περιοχή με κουρδική πλειοψηφία στα σύνορα με το Ιράκ, μέχρι τη Μασάντ στα βορειοανατολικά, κοντά στο Αφγανιστάν, πολίτες έχουν κατέβει στους δρόμους εδώ και σχεδόν δύο εβδομάδες. Οι κινητοποιήσεις δεν περιορίζονται πλέον σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, αλλά αγκαλιάζουν εργαζόμενους, φοιτητές, εμπόρους και φτωχά στρώματα.
Σύμφωνα με τη ΜΚΟ Iran Human Rights NGO (IHRNGO), τουλάχιστον 78 διαδηλωτές, ανάμεσά τους και οκτώ παιδιά, έχουν χάσει τη ζωή τους από την έναρξη των διαμαρτυριών. Συνολικά, οι νεκροί ανέρχονται σε τουλάχιστον 116, συμπεριλαμβανομένων 38 μελών των δυνάμεων ασφαλείας, ενώ οι συλλήψεις ξεπερνούν τις 2.600. Για «πτώματα στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο» σε νοσοκομείο, έκανε λόγο μάρτυρας στο CNN μιλώντας για την κατάσταση στους δρόμους της Τεχεράνης.
Οι διαμαρτυρίες κλιμακώθηκαν σε βίαιες συγκρούσεις μετά την ανάπτυξη των δυνάμεων ασφαλείας. Η ΜΚΟ HIRNGO καταγγέλλει χρήση πραγματικών πυρών και μαζικές συλλήψεις. Σε ορισμένες πόλεις, τραυματισμένοι διαδηλωτές συνελήφθησαν ακόμη και μέσα σε νοσοκομεία.
Ταυτόχρονα, το ιρανικό πρακτορείο Fars αναφέρει εκατοντάδες τραυματίες αστυνομικούς και μέλη της παραστρατιωτικής Basij, καθώς και νεκρούς στις τάξεις των δυνάμεων ασφαλείας.
Για ποιον λόγο βγήκαν οι Ιρανοί στους δρόμους;
Μέρος των διαδηλωτών φαίνεται να ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του εξόριστου πρίγκιπα διαδόχου Ρεζά Παχλεβί, ο οποίος προέτρεψε τους Ιρανούς να βγουν στους δρόμους. Σε βίντεο που εξέτασαν διεθνή μέσα, ακούγονται συνθήματα όπως «Αυτή είναι η τελευταία μάχη, ο Παχλεβί θα επιστρέψει». Ο ίδιος ο Παχλεβί, μέσω αναρτήσεων στο X, κάλεσε τον λαό να κινητοποιηθεί «ως ενωμένο μέτωπο», γράφοντας χαρακτηριστικά: «Ξύπνα, Ιράν».
Η σπίθα των διαδηλώσεων ήταν οικονομική. Οι έμποροι στο Μεγάλο Παζάρι της Τεχεράνης διαμαρτυρήθηκαν έντονα για τις αποτυχημένες οικονομικές πολιτικές, με την κατάσταση να επιδεινώνεται όταν η κεντρική τράπεζα κατάργησε πρόγραμμα παροχής φθηνότερων δολαρίων σε εισαγωγείς.
Οι τιμές βασικών αγαθών, όπως το κοτόπουλο και το μαγειρικό λάδι, εκτοξεύθηκαν μέσα σε μία νύχτα, ενώ φάρμακα και τρόφιμα εξαφανίστηκαν από τα ράφια. Ο ανεξέλεγκτος πληθωρισμός και η κατάρρευση του νομίσματος έχουν καταστήσει την καθημερινή επιβίωση αδύνατη για εκατομμύρια Ιρανούς.
Πώς διαφέρουν αυτές οι διαδηλώσεις από τις προηγούμενες: Τι σημαίνει αυτό για το καθεστώς;
Πρόκειται για τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις μετά τις αιματηρές διαδηλώσεις του 2022, που ξέσπασαν μετά τον θάνατο της Mahsa Amini. Η διαφορά αυτή τη φορά είναι η εξής: Στους δρόμους βρίσκονται οι παζαρίτες, μια κοινωνική ομάδα που ιστορικά στήριζε το καθεστώς και έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην Ισλαμική Επανάσταση του 1979. Η αποστασιοποίησή τους θεωρείται ισχυρό πλήγμα για τη νομιμοποίηση της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Παρά τις υποσχέσεις του προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν για στήριξη της εργατικής και μεσαίας τάξης, η κυβέρνηση δείχνει ανίκανη να προσφέρει ουσιαστικές λύσεις. Η διαφθορά, η κακοδιαχείριση, τα περιβαλλοντικά προβλήματα και η απουσία πολιτικής προοπτικής έχουν διαβρώσει την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Όπως σημειώνει ο αναλυτής Αράνγκ Κεσαβαρζιάν: «Το μόνο εργαλείο που έχει απομείνει στο καθεστώς είναι ο εξαναγκασμός και η βία». Χωρίς μια αξιόπιστη εναλλακτική πολιτική πρόταση, οι διαδηλώσεις δύσκολα θα οδηγήσουν άμεσα σε αλλαγή καθεστώτος, ωστόσο αποκαλύπτουν το βάθος της κρίσης που αντιμετωπίζει σήμερα το Ιράν.
Διεθνείς πιέσεις από ΗΠΑ και Ισραήλ: «Έτοιμοι να βοηθήσουμε», υποστηρίζει ο Τραμπ
Η κρίση εξελίσσεται σε ένα ιδιαίτερα εύφλεκτο γεωπολιτικό περιβάλλον. Ανοιχτό παραμένει το ενδεχόμενο επιθέσεων από ΗΠΑ και Ισραήλ. Ο Ντόναλντ Τραμπ σε ανάρτησή του δήλωσε: «Το Ιράν κοιτάζει προς την ελευθερία, ίσως όπως ποτέ άλλοτε. Οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να βοηθήσουν». Στο ίδιο μήκος κύματος, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, ανέφερε το Σάββατο ότι η Ουάσιγκτον στηρίζει τον ιρανικό λαό.
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες της Wall Street Journal, αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ έχουν προχωρήσει σε προκαταρκτικές συζητήσεις σχετικά με πιθανά σενάρια στρατιωτικής δράσης κατά του Ιράν, εφόσον κριθεί αναγκαίο για να ενισχυθούν οι προειδοποιήσεις του Αμερικανού προέδρου.
Όπως αναφέρεται, στο τραπέζι τέθηκε το ενδεχόμενο μιας μεγάλης κλίμακας αεροπορικής επιχείρησης με στόχο πολλαπλές ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Ωστόσο, άλλος αξιωματούχος διευκρίνισε ότι δεν υπάρχει συναίνεση ως προς την πορεία δράσης και ότι έως τώρα δεν έχει σημειωθεί μετακίνηση στρατιωτικού εξοπλισμού ή προσωπικού που να υποδηλώνει άμεση προετοιμασία επίθεσης.
Οι σχετικές επαφές, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, χαρακτηρίζονται ως «φυσιολογικός στρατηγικός σχεδιασμός» και όχι ως ένδειξη επικείμενου στρατιωτικού πλήγματος. Οι εξουθενωτικές κυρώσεις, ο φόβος πολέμου και η οικονομική κατάρρευση εντείνουν το αίσθημα αδιεξόδου στην ιρανική κοινωνία...
gazzetta.gr
