Αναλυτικά:
«Αλλά, από την άλλη πλευρά, υπήρξε κατοχή της χερσονήσου πριν από 50 χρόνια και πολλοί έζησαν εκείνη τη στιγμή, τον εκτοπισμό. Δεν ήταν ακριβώς το ίδιο γι’ αυτούς, αλλά το καταλαβαίνουν κάπως. Όμως υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι τόσο εδώ όσο και εκεί. Κάποιοι το κατανοούν, κάποιοι άλλοι, για παράδειγμα, που μετακόμισαν από εκείνη την περιοχή, δεν έχουν επιστρέψει ποτέ ξανά. Ή πήγαν σε κάποιο μοναστήρι 1-2 φορές. Και άλλοι άνθρωποι πηγαίνουν εκεί μερικές φορές για ψώνια, επειδή τα προϊόντα είναι φθηνότερα εκεί».
Στο κατεχόμενο μέρος;
«Ναι. Μερικές φορές με είχαν καλέσει κι εμένα να πάω εκεί μία ή δύο φορές. Για μένα, αυτό είναι απλά αδύνατο. Θα ήταν, αν το είχα προτείνει σε κάποιον, ή αν όχι εγώ, αν κάποιος άλλος το είχε προτείνει, και έβλεπα κάποιον να πηγαίνει στην Κριμαία ή στο Ντονμπάς. Για μένα, αυτό θα εκλαμβανόταν ως προσβολή. Γι’ αυτό είμαι εδώ, δεν μπορώ να το κάνω, από σεβασμό προς αυτούς και από σεβασμό προς τη χώρα μου, από σεβασμό προς τα σύνορα. Γι’ αυτό αυτή η πλευρά είναι κλειστή για μένα. Υπάρχουν διάφοροι άνθρωποι, αλλά εδώ δεν υπήρξαν προκλήσεις, κατ’ αρχήν».
