Μπορεί να είχε αποσυρθεί πια από την ενεργό δράση, παρ’ όλα αυτά ο Μοχάμεντ Άλι δεν είχε σημειώσει ακόμα το τελευταίο του «νοκ-άουτ». Αυτό έμελλε να συμβεί στις 19 Ιανουαρίου του 1981, 42 χρόνια πριν, αυτή τη φορά όχι για να… πετάξει στα σχοινιά κάποιον αντίπαλο, αλλά αντίθετα για να σώσει τη ζωή του 21χρονου Τζο, που σκόπευε να αυτοκτονήσει.
Ο νεαρός είχε ανέβει στον ένατο όροφο ενός κτηρίου και στεκόταν στην άκρη του παραθύρου. Απειλούσε πως θα πηδήξει για να δώσει τέλος στη ζωή του. Δεν ήταν καλά ψυχολογικά. Συνεχώς ανέφερε ότι δεν είναι καλός σε τίποτα, ενώ πίστευε μάλιστα πως βρισκόταν στον πόλεμο του Βιετνάμ.
Στο διπλανό παράθυρο υπήρχαν αρκετοί αστυνομικοί, καθώς και ένας ψυχολόγος και ένας ιερέας, οι οποίοι προσπαθούσαν να τον μεταπείσουν. Χωρίς όμως αποτέλεσμα. Από κάτω, είχε συγκεντρωθεί πλήθος κόσμου που παρακολουθούσαν την κατάσταση. Ανάμεσά τους και ο Χάουαρντ Μπίνγκχαμ, φίλος, φωτογράφος και μετέπειτα βιογράφος του Μοχάμεντ Άλι.
Το σπίτι του πυγμάχου, που πριν λίγο καιρό είχε αποσυρθεί οριστικά από τα ρινγκ, ήταν αρκετά κοντά. Έτσι, όταν ειδοποιήθηκε από τον φίλο του για το τι συμβαίνει, έσπευσε αμέσως εκεί. Όχι για να παρακολουθήσει, αλλά για να αναλάβει ο ίδιος δράση στην προσπάθεια να σωθεί η ζωή του νεαρού.
Αφού πήρε το «πράσινο φως» από τις αστυνομικές αρχές, μπήκε στο κτήριο και βρέθηκε στο διπλανό μπαλκόνι από τον 21χρονο. Οι πρώτες κουβέντες του Άλι, βγάζοντας το κεφάλι του από το παράθυρο, ήταν «είμαι αδερφός σου, θέλω να σε βοηθήσω». Ο Τζο τον αναγνώρισε αμέσως και σάστισε. Ωστόσο συνέχισε να φωνάζει «είμαι ένα τίποτα».
Ο Άλι συνέχισε να του μιλά για είκοσι λεπτά ακόμα έως ότου επιτύχει να τον μεταπείσει. Είκοσι λεπτά που φάνηκαν σαν αιώνας. Όταν, όμως, ο θρύλος της πυγμαχίας τον πήρε αγκαλιά και τον απομάκρυνε από το παράθυρο, όλα είχαν λάβει αίσιο τέλος.
Μάλιστα, τον συνόδευσε ο ίδιος τόσο στο αστυνομικό τμήμα, όσο και στην ψυχιατρική κλινική, δίνοντάς του την υπόσχεση πως θα βρίσκεται πάντοτε δίπλα του. Ο Μοχάμεντ Άλι, δύο ημέρες μετά τα 39α γενέθλιά του, είχε μόλις κερδίσει άλλον έναν αγώνα. Ίσως και τον μεγαλύτερο που είχε δώσει ποτέ. Μία ανθρώπινη ζωή μόλις είχε σωθεί!
Ακολουθήστε το Themasports.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις αθλητικές ειδήσεις
Τι συμβαίνει όταν αφαιρείς από τα παιδιά τον φόβο της αποτυχίας και το μόνο μέτρο αξιολόγησης είναι η συμμετοχή; Στη Νορβηγία ανακαλύπτουν καθημερινά την απάντηση.
